Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Melkweg Metal Fest

Melkweg - Amsterdam 21 december 2008

De metalfestkaravaan 2008 streek neer in Amsterdam voor een laatste kunstje, en een vluchtige blik op de lijst met deelnemende bands doet de gemiddelde extreme metalfan watertanden. Ondergetekende was daarop geen uitzondering en trok vol verwachting op een winterse zondag naar Amsterdam.

Door: Roel de Haan

Fotograaf: Roel de Haan

Stipt op tijd begint Carach Angren aan hun optreden. In volledige corpse paint regalia uitgedost geven de heren een degelijke symfonische black metalshow. Het geluid is goed afgesteld en ze spelen gewoon goed met vooral veel materiaal van hun cd 'Lammendam'. Hun muziek leent wel heel erg op de toetsen naar mijn smaak maar de best al vroeg volle Melkweg kan het prima waarderen. Niet onbegrijpelijk. Dan het Amerikaanse Arsis. Voor mij vrijwel onbekend en dus liet ik mij verrassen. Deze gasten maakten echter enorme indruk op mij. Arsis is zowel bruut als catchy, snel en technisch fenomenaal! Met werkelijk onwerkelijke instrumentbeheersing spelen ze een zeer heftige mix van Arch Enemy, Cryptopsy en latere Carcass. Er ontstaat voor het eerst een pit en terecht want deze lui weten van wanten. Indrukwekkend.

band image


Hail Of Bullets heeft in korte tijd veel naamsbekendheid gekregen als een soort all-star Nederdeath metal. Hun death metal is log, lomp en redelijk simpel en appelleert vooral aan een soort nostalgie. De zanger heeft een aparte grunt die mij niet zo bevalt maar das een kwestie van smaak. Uiteraard is het album 'Of Frost And War' het onderwerp van het optreden. Het mag mijn kopje thee misschien niet zijn maar de band speelt verder prima en het publiek geniet duidelijk van de verrichtingen van de band. Nee, hier keek ik naar uit: Keep Of Kalessin! Met de twee sterke platen 'Armada' en 'Kolossus' in hun zak kan er qua song materiaal niets fout gaan, nu het live nog waar maken. En dat deden ze gelukkig. Keep Of Kalessin speelt werkelijk de pannen van het dak. Hun razendsnelle maar toch melodieuze black metal werd krachtig, superstrak en charismatisch de zaal in geslingerd waarbij de hoofdrollen door drummer Vyl en de zanger Thebon worden opgeëist. Nummers als 'Winged Watcher', A New Empire's Birth, 'Crown Of The Kings' en het afsluitende 'Ascendant' gaan erin als zoete koek. Keep Of Kalessin had wat mij betreft wel meer speeltijd mogen hebben want dit was voor mij een van de betere optredens dit jaar.

band image


De maag begint inmiddels te knorren en dat betekent helaas dat ik Aborted in zijn geheel heb moeten missen. Precies op tijd arriveer ik weer in de zaal wanneer Marduk de laatste soundcheck doet en er een griezelig intro begint. De sfeer zit er dan gelijk goed in wanneer de herrie van deze Zweedse veteranen losbarst. Het geluid was nogal een brei en het kostte me nogal wat moeite om het allemaal te volgen. Toch was Marduk redelijk goed te pruimen met nummers als 'Throne Of Rats', Seven Angels, Seven Trumpets', 'Fistfucking God's Planet' en oudje 'Untrodden Paths' van 'Opus Nocturne'. Sfeervol optreden maar wat aan de rommelige kant. Toen was het inmiddels alweer tijd voor Kataklysm. Ik ben niet zo goed bekend met hun werk maar de show was er niet minder om. Een vol en vet geluid (dat wellicht teveel de basdrums benadrukte) en een charismatische frontman in combinatie met lekkere groovende death metal kan ik altijd wel waarderen. Het is duidelijk dat Kataklysm veel live-ervaring heeft want men gaat retestrak door de geluidsbarrière. Een uur speelduur is wellicht wat te veel van het goede maar het was ontegenzeggelijk een goed optreden van deze Canadese hyperblasters.

band image


Een half uur ombouwpauze voor Morbid Angel werd bepaald geen sinecure om te doorstaan want men had het lumineuze idee om een zaal vol extreme metalliefhebbers te trakteren op flink wat terror- en gabbermuziek als tussendoor. Waarom? Komt tijd, komt raad want toen was het echt tijd voor death metalpeetvaders Morbid Angel. De angels opende maar gelijk met klassieker 'Rapture' een gewaagde keuze maar pakte goed uit en daarmee was de toon gezet voor sterk optreden. Met Dave Vincent terug in de gelederen werden er eigenlijk alleen maar nummers van de eerste vier albums gespeeld. Zo kwamen onder meer langs 'Maze Of Torment', 'Chapel Of Ghouls' waarbij de zaal op aandringen van Dave meezong, 'Where The Slime Live' (dat de hele terugreis in mijn hoofd zat), 'Fall From Grace', 'Sworn To The Black' en Pain Divine. Ook werden we getrakteerd op een nieuw nummer genaamd 'Nevermore' dat een sterke openingsriff had. Verder viel op dat het drumwerk bij vlagen erg sterk dan weer erg slordig overkwam en Dave Vincent op zijn gemak zij verhaal deed tussen de nummers en daarbij het publiek bij de les hield. Al met al een onderhoudend concert met een duidelijk op hun wenken bediend publiek.

band image


Metalfest 2008 was een hele kluif om mee te maken want zoveel bands op één dag is echt een aanslag op je gestel (zeker als de vloer zo plakt als het deed en er constant bier met bekers in het rond vliegen) maar met kwalitatief eigenlijk alleen maar sterke optredens en goede bands is er geen reden tot klagen. Volgend jaar weer?

<< vorige volgende >>