Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Nemesea

Alsof vanuit het niets debuteert het Groningse Nemesea deze maand met het uitstekende album “Mana”. Sferische gothic metal gaat hierop hand in hand met technisch vakmanschap. Buiten mensen die de band als vaste supportact van After Forever inmiddels her en der in den lande hebben mogen aanschouwen zal Nemesea bij velen nog een grote onbekende zijn. Gitarist en componist Hendrik Jan de Jong stelt zijn band voor.

Door: Michiel B. | Archiveer onder gothic metal

Een nieuwe band en een nieuw album dat vraagt om een introductie. Stel jezelf en de band eens voor aan onze lezers.

Mijn naam is Hendrik J. De Jong, gitarist/componist in Nemesea. De band bestaat voor de rest uit:

Manda Ophuis - vocalen
Martijn Pronk - gitaar
Sonny Onderwater - bas
Berto Booijink - toetsen
Chris Postma - drums

Nemesea is opgericht in september 2002 door Manda en ondergetekende. Manda en ik kennen elkaar via het Noord Nederlands Conservatorium te Groningen. We waren eigenlijk op dat moment de enige studenten die de passie voor metal deelden en dolgraag met een metalband het podium op wilden. Je moet je voorstellen dat rock/metal muziek niet echt (echt NIET) de orde van de dag is op een conservatorium. Het is een jazz opleiding (geworden) en metalheads zoeken elkaar dan al vrij snel op om met elkaar te praten over hun passie voor metal. Gitarist Martijn Pronk heeft één jaar aan datzelfde conservatorium gestudeerd maar koos daarna toch voor een andere studie. Ook Martijn viel al snel op als metal man. Die hebben we toen benaderd voor Nemesea. Bassist Sonny Onderwater was al een bekende van mij, ik had met hem al in een pop-formatie gespeeld gedurende onze studie. Ook Sonny studeerde dus aan het conservatorium maar was al afgestudeerd toen ik hem voor Nemesea benaderde. Zijn invloed op onze muziek komt (gelukkig) uit een geheel andere hoek. Hij is een echte “funky man” maar zeker ook into heavy muziek. Sonny is heel bepalend voor de Nemesea sound. Drummer Chris Postma kende ik nog van een vorige (progressieve) metal band waar we beide in hadden gespeeld. Toetsenist Berto Booijink hebben we via het internet (wat een medium!!) leren kennen. We waren op zoek naar een nieuwe toetsenist, de vorige had het niet helemaal begrepen, en hebben toen een advertentie geplaatst. Drie weken voor ons eerste optreden (als After Forever support) is hij aan de band toegevoegd.

Laat ik beginnen met de meest prangende vraag: beschouwen jullie jezelf meer als een gothic metalband of als een progressieve metalband of een mengeling van diverse genres?

Tja, wat dat “progressieve” betreft, ik hoor dat wel vaker langskomen maar ik begrijp eigenlijk niet waar dat vandaan komt. Na jaren lang 'wiskundige' muziek was ik er helemaal klaar mee. Dus ik heb dat ook nooit zo voor Nemesea bedoeld. Natuurlijk, ik luister nog wel naar progressieve metal, maar dat is absoluut ons streven niet. Het komt waarschijnlijk door de instrumentale track “Moriendum Tibi Est” dat mensen de term progressief eraan toevoegen. Het is puur geschreven in dienst van de verhaallijn in 'MORTALITAS'; muzikaal een gevecht uitbeelden. Gothic / sympho metal band, daar valt het wel onder, teminste, zo wordt de muziekstijl van bijvoorbeeld After Forever / Nightwish / Epica enz. en dus ook Nemesea wel genoemd. Wat een mengeling van stijlen betreft, zoals ik al zei, bij ons is Sonny heel bepalend voor de sound. Hij speelt op een (voor in de metal) ongewone manier bas, maar dat vinden wij alleen maar te gek, dit is een van de redenen waarom ik hem voor Nemesea heb gevraagd. We streven naar een “groovy” feel, datgene waar Chris trouwens ook een grote invloed op heeft.

band image


Ben je niet bang dat de combinatie zangeres + sferisch orkestwerk jullie niet automatisch het “zoveelste gothicmetalbandje met zangeres” stempel zal opleveren? De bandfoto met de randjes eyeliner bij elk bandlid werkt in zo'n geval ook niet bepaald ontkrachtend..

Dat met die eyeliner, hahaha, dat is wel grappig dat je daar over begint. We hadden een bepaald idee over de foto's en we dachten dat “de ogen accentueren” nodig was in verband met het uiteindelijke resultaat. Nou heeft dat niet helemaal zo uitgepakt zoals we dachten. Het zoveelste gothic bandje ben je in het begin toch, vooral hier in Nederland, waar vooral de laatste tijd veel van dit soort bands ontstaan. Maar ik denk dat als mensen ons de kans geven het wel duidelijk wordt dat Nemesea niet het zoveelste bandje is, maar toch echt wel iets kan toevoegen aan de (gothic) metal scene. Het is natuurlijk ook onze eerste CD en dan ben je nog wel wat zoekende wat stijl / sound / expressie betreft, maar we zitten op de goede weg. We weten nu precies wat we willen.

Jullie bandnaam Nemesea en de albumtitel ”Mana” (wat volgens de biografie iets betekent in de de geest van “door de goden geschonken magische krachten”) doen wat mythisch aan, terwijl zangeres Manda onlangs in het boek “Power And Majesty” openbaarde dat de teksten wel degelijk ook over persoonlijke belevenissen gaan. Dat kan ik even moeilijk met elkaar rijmen. Hoe zit dat precies?

“MANA” betekend inderdaad zoiets als 'goddelijke kracht' en Nemesea is onder andere de dag dat de oude Grieken de godin Nemesis eren. Manda's teksten gaan inderdaad soms over persoonlijke belevenissen en persoonlijke overtuigingen, maar niet allemaal. De mythologie wordt er niet op los gelaten, alhoewel sommige teksten wel op zo'n manier van vertellen worden geschreven. Dagelijkse onderwerpen die op een mythische manier worden verteld/gezongen.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat jullie nummers in delen geschreven worden. Zo lijken de instrumentale stukken me op een heel andere wijze gecomponeerd dan de stukken waarin Manda haar zangpartijen erbij komen. Vertel ons alsjeblieft eens wat meer over hoe jullie nummers tot stand komen en is het zo dat in het laatste geval de zanglijn de basis voor de rest van de muziek vormt?

Jazeker, de zanglijn is (voor ons) één van de belangrijkste aspecten in de muziek. In de meeste gevallen is wel eerst de muziek, maar zanglijnen denderen al wel door mijn en/of Manda's hoofd. Ook ritme is een aspect waar we veel mee doen. Je zou kunnen zeggen dat de basis ontstaat met de combinaties – akkoorden/melodie, of ritme/akkoorden (riffs/drum-, gitaar- of baspatronen). Het streven is wel om zoveel mogelijk eenheid in een nummer te krijgen maar in sommige gevallen heb je gewoon al een totaal stuk in je hoofd. Instrumentale stukken moeten iets toevoegen, dit is met een solo precies hetzelfde. In feite moet iets/een instrument de “taak” van de vocalen overnemen. Dit is zeker een andere manier van schrijven, er onstaat bij wijze van spreken ruimte die dan zo goed mogelijk ingevuld moet worden. Dat is volgens mij bij ons wel goed gelukt maar ook dit is een leerproces en zal bij ons dus ook alleen maar beter worden.

Ik hoor diverse invloeden terug in jullie muziek. Van klassiek tot progressief eigenlijk. Door wie worden jullie als muzikanten het meest beïnvloed?

Dat zijn er heel erg veel, als ik voor mezelf spreek is dat bijna niet op te noemen, zoveel verschillende muzieksoorten heb ik in huis. Wat de stijl betreft denk ik dat bands als Nightwish, After Forever, The Gathering en Symphony X ons (soms onbewust) hebben beinvloed. Zeker After Forever omdat we live altijd met hen spelen. Maar hoe cliché het misschien ook klinkt, ik heb niet naar deze bands geluisterd om vervolgens muziek te schrijven wat in het verlengde van deze bands ligt.

Als je wordt toegelaten tot het conservatorium dan heb je wat in je mars en zou je op veel terreinen uit de voeten moeten kunnen. Waarom hebben jullie voor metal gekozen en dan deze substroming in het bijzonder?

Ik heb inderdaad veel verschillende stijlen gespeeld en dat doe ik nu nog. Dit geld ook voor Manda en Sonny maar metal en Nemesea is gewoon het leukste om te doen. Persoonlijk ben ik dol op heavy gitaren, stuwende riffs, dubbele kick drums, enz. Ik kan me met deze muziek het beste uitdrukken maar ik ben wel iemand van contrast en dit is iets wat je op het album ook zeker terug hoort. De combinatie van zangeres met heavy muziek vind ik persoonlijk fantastisch, tenminste als de zangeres ook echt kan zingen. Vooral zang in combinatie met klassiek zoals Manda maar ook bijvoorbeeld Floor van After Forever dat doet vind ik fantastisch. Van koren en echte strijkers kreeg ik als jochie al de (positieve) rillingen. Dat kan zo mooi zijn.

Van conservatoriumstudenten is daarnaast algemeen bekend dat ze het veelal niet bij één band of project kunnen houden. Zo heeft Epica-toetsenist Coen Janssen er bijvoorbeeld nog het project Cool Harbour X bij en doet God Dethroned-drummer Arien van Weesenbeek veel sessiewerk. Hoe zit dat bij jullie in de band?

Ik ben eigenlijk de enige die buiten Nemesea nog andere muzikale projecten heeft. Ik maak deel uit van een gipsy jazz trio in de stijl van Django Rheinhard en het Rosenberg Trio. Dat is compleet wat anders maar dat heb ik echt wel nodig. Akoestisch spelen vind ik fantastisch en daar kan ik niet zonder en ook blijft mijn techniek hierdoor op peil. Het valt je vies tegen om even een akoestisch solootje weg te geven vooral als je het niet regelmatig oefent. Verder ben ik bezig met wat eigen materiaal, voornamelijk instrumentale muziek die heel gitaar- en solistisch gericht is. Binnenkort verschijnt er een promo-movie op onze site. Dit staat in het teken van mijn endorsement met Carvin. Het betreft een 7-snarig model waar ik sinds een paar maanden de trotse eigenaar van ben.

band image


Vroeger kon je er de klok op gelijk zetten dat harde bands uit het Noorden (Katafalk, Monolith, As It Burns, INRI) tekenden bij Cold Blood Industries. CBI is inmiddels ter ziele gegaan en is overgegaan in Ebony Tears en richt zich nu op het melodieuze genre. Maar wederom is er weer een parallel te trekken want behalve Autumn zijn nagenoeg alle Noorderlijke melodieuze bands zoals The Wounded, To Elysium en Imperia en nu dus ook Nemesea bij hen gecontracteerd. Was het ABC'tje om bij Ebony Tears te tekenen of waren er meerdere kapers op de kust?

Naar aanleiding van een try-out optreden van ons zijn we door hen benaderd. We wisten eigenlijk niet wat we moesten doen, we hadden immers nog nooit opgetreden. In eigen beheer iets opnemen was ook nog een optie geweest, maar we zagen vele voordelen om het via Ebony Tears te doen. We kunnen het ook prima vinden met het label en ze hebben ons veel vrijheid gegeven waar we ze erg dankbaar voor zijn. De andere bands die bij het label zaten kenden we niet. Het was een aanbod wat ons wel goed leek, vandaar de keuze.

Ik moet zeggen dat ik voor het eerst sinds tijden weer eens onder de indruk was van het artwork van een album. Wie was daar bij jullie verantwoordelijk voor en hebben jullie er zelf ook nog invloed op gehad?

We zijn zelf met het concept gekomen in die zin dat we beeld en tekst wilden combineren. We vonden het belangrijk dat de kern van de tekst ook visueel in het boekje aanwezig was. We hebben onze ideeen opgeschreven en aan Caretaker Creations gevraagd of ze er wat mee konden. En het resultaat mag er wezen. Ze hebben er precies datgene van gemaakt wat we hoopten. Prachtig ontworpen!!!

Onlangs stonden jullie in de finale van de Metalbash. Doorgaans doen aan deze competitie eigenlijk alleen bands zonder platendeal mee of bands die nog wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Hoe is men uiteindelijk bij jullie terecht gekomen aangezien ik toch de indruk heb dat jullie je schaapjes inmiddels al wel aardig op het droge hebben?

In de halve finale viel een band (Mythlorian - MB) uit wegens een blessure bij een van de bandleden. We zijn toen op het laatste moment benaderd en we dachten: “Spelen..... altijd leuk”. Dat we in de finale kwamen hadden we niet verwacht maar ook daar gold weer: “Spelen..... altijd leuk”.

Was Day Six in jullie ogen de terechte winnaar?

Ja hoor, leuke band. Wel de meest orginele band van de avond. Qua muziek en nummers niet helemaal mijn ding maar okay, dik verdiend.

Al bijna meteen bij een van jullie eerste optredens stonden jullie in het voorprogramma van After Forever. Nu zijn we bijna anderhalf jaar verder en jullie zijn al geruime tijd hun vaste supportband. Hoe is dat zo gekomen en hoe bevalt dat tot op heden?

Het was ons allereerste optreden! En dat was wel even spannend. Toen we drie maanden bestonden hebben we wat opnames gemaakt van twee eigen nummers en een cover. Gewoon in een keer inspelen en opnemen, je kent het wel. Het doel was om zo snel mogelijk optredens te krijgen, want van het rondhangen in de oefenruimte word je ook niet blij. We hebben toen een aantal 'demo's' verstuurd naar bepaalde zalen. Autumn was al een tijdje geen vaste support van AF meer en die zaten dus zonder. De zalen waar AF dus een optreden zou geven regelden zelf een support act. In P60 Amstelveen werden wij dat dus ongelooflijk veel mazzel!!!

Hebben jullie veel geleerd van After Forever?

Jazeker en dat doen we nog steeds! Geweldige mensen, geweldige sfeer!

After Forever gaat binnenkort op tour. Hebben jullie daar ook al plannen voor?

Dit jaar doen we nog enkele optredens met After Forever. Hoe het er volgend jaar uit komt te zien weten we nog niet. Als we nog steeds met AF mee kunnen, zullen we dat zeker niet afslaan!

Ben ik nog wat vergeten wat onze lezers absoluut moeten weten?

Nemesea is fanatiek en gedreven, we beginnen binnenkort met het schrijven van nieuw materiaal. We streven naar nog betere muziek en we hopen dat de mensen ons blijven volgen. Bezoek eens onze vernieuwde website en laat een berichtje achter over wat je van Nemesea vindt. Binnenkort verschijnt het hele opnameproces van “MANA” in “movie” vorm op onze site! Check it out!

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>