Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Ayreon

Vijftien vragen van Horst. De rubriek in Lords Of Metal waarin we de heren (of dames) artiesten eens een keer wat anders vragen dan de geijkte zaken ontrent nieuw plaatwerk en optredens. De spelregels: Op mijn lijstje staan 50 vragen. Daaruit heb ik er zelf vijftien geselecteerd die de artiest in kwestie mag beantwoorden. Hij/zij mag echter ook gewoon op goed geluk vijftien nummers tussen de 1 en de 50 roepen en de daarbij behorende vraag beantwoorden. Het slachtoffer deze maand was Arjen Lucassen, de grote man achter Ayreon en Star One, en hij koos ervoor vijftien willekeurige cijfers te noemen.

Door: Horst | Archiveer onder prog / sympho metal

band image1. Geloof je in liefde op het eerste gezicht?

Zeker weten ja! Het is me namelijk regelmatig overkomen, en ik ben er mee getrouwd zelfs. Ze kwam de kleedkamer binnen gelopen na een optreden met The Renegades (een jaren 70 coverbandje). Op dat moment was het net uit met mijn toenmalige vriendin waar ik vier jaar mee had samengewoond, maar toen dat andere meisje ineens voor mijn neus stond wist ik meteen dat zij de ware was. Het werd allemaal wat minder leuk toen ze vertelde dat ze de vriendin van de drummer was, dat was wat lastig uiteraard, maar ik wist dat mijn tijd nog wel komen zou. En die kwam.

Ben jij een man die sowieso valt voor mooie vrouwen?

Het heeft niet zozeer met mooi te maken hoor, het is meer puur de uitstraling. Ze moet eerlijkheid en vooral puurheid uitstralen. Het moet echt iets zijn van 'what you see is what you get'.

Dus je kan niet zoveel met uitgebreid opgemaakte en bijgespoten tortelduiven?

Mwah, daar wordt je gewoon geil van en wil je mee neuken hahaha, maar dat is een heel ander verhaal. Wel te gek trouwens, ik heb dat natuurlijk zo'n vijftien jaar meegemaakt op tour…

2. Ga je liever om met mannen of met vrouwen?

Sodemieters, nou moet ik even nadenken… Vrouwen zijn eerlijker denk ik, en puurder. Ik heb vaak meer aan de meningen van vrouwen. Vrouwen zijn ook betere denkers. Mannen zijn betere doeners. Als er gedacht moet worden ben ik veel liever met een vrouw. Mijn personal manager is ook een vrouw, en zij is echt een super denker. Ik heb heel veel aan haar, en krijg ook veel inspiratie van haar. Met mijn vrouw kan ik ook heel goed over dingen praten. Als er echter dingen gedaan moeten worden (als ik naar de sauna ga, hardlopen, fietsen of weet ik veel wat) dan ga ik liever met een man.

3. Wordt je met het ouder worden optimistischer of pessimistischer?

Ik wordt niet blij van de wereld nee, zeker niet. Ik hoef geen nieuws meer te zien, ik hoef ook geen kranten meer te zien, het is alleen maar ellende en ik kan het niet veranderen. Het is wel zo dat ik steeds meer leer. Ik denk dat ik ook op al jouw vragen twee antwoorden ga geven, want bij mij is het niet zwart-wit. Ik word pessimistischer als ik zie hoe de wereld in elkaar zit en hoe mensen met elkaar omgaan. Intolerantie, oneerlijkheid, godsdienstoorlogen, weet ik veel wat voor ellende, ik word er helemaal niet goed van. Maar zoals ik al zei leer ik wel steeds meer.

Nu zeg je net zelf dat je geen TV meer wilt zien en geen kranten meer wilt lezen. Is dat niet een beetje je kop in het zand steken?

Zeker weten, maar het mooie is dat ik dat ook daadwerkelijk kan. Ik heb namelijk een fantasiewereld gecreëerd – de Ayreon dimensie – waarin ik kan ontsnappen. En ik kan er mijn geld nog mee verdienen ook. Maar je hebt gelijk, ik steek absoluut mijn kop in het zand. Als ik de wereld zou kunnen veranderen dan zou ik het doen, maar ik kan de wereld niet veranderen. Ik kan alleen maar goed zijn voor de mensen en de dieren om mij heen.

Je verwijst naar het Ayreon gebeuren, maar als ik dan kijk naar die eerste Ayreon plaat, daar op stond jij een oplossing te verzinnen voor de problemen van vandaag.

Klopt, maar ik wilde in eerste instantie gewoon een leuk fantasy/science-fiction verhaal schrijven, en die boodschap kroop er zo gaandeweg gewoon in. Ik heb het er maar gewoon ingelaten, maar over het algemeen wil ik de mensen gewoon escapisme bieden. Ik wil de mogelijkheid bieden om eventjes, als is het maar voor een uurtje, aan de werkelijkheid te ontsnappen. Natuurlijk is er een hoop tussen de regels door te lezen als men dat wil, maar het hoeft niet. Maar om even op de oorspronkelijke vraag terug te komen, ik word wat optimistischer als het over muziek gaat. Ik merk dat mensen steeds meer open-minded zijn qua muziek. De jaren 80 waren wat dat betreft echt bekrompen. Dit mocht niet in hardrock, dat mocht niet in hardrock, als je van band X hield mocht je niet van band Y houden en andersom, noem het maar op. Die grenzen zijn nu gelukkig allemaal aan het vervagen, en dat merk ik zelf heel goed. Mijn nieuwe album loopt als een speer, terwijl deze muzikaal toch van de ene naar de andere kant schiet, en mensen pikken dit gewoon. Ik denk dat een bands als Dream Theater, die behoorlijk wat stijlen vermengd hebben, daar debet aan zijn geweest. Ik zie om me heen ook een hoop nieuwe bands en nieuwe stijlen, en daar word ik wel optimistisch van.

band image


4. Is seksualiteit belangrijk in je leven?

Seksualiteit of sex?

Laten we seksualiteit voor het gemak maar even definiëren als alles wat met liefde en gevoel te maken heeft.

Dan is sex is niet zo belangrijk voor mij. In mijn wilde jaren was dat het natuurlijk wel, maar uiteindelijk, naarmate je ouder wordt, wordt seksualiteit steeds meer een uiting van liefde, en dat kan je op een hoop verschillende manieren uitten. Je kan elkaar knuffelen, je kan gezellig samen eten, whatever. Op mijn leeftijd (sodemieters, wat klink ik nu oud) draait het niet meer om sex puur als geslachtsdaad. Liefde daarentegen is super belangrijk geworden. Je hebt toch zo langzamerhand door de jaren geleerd dat je op niet veel mensen kan bouwen, uiteindelijk vallen veel mensen toch tegen, en dan is het toch wel heel fijn als je een partner hebt die je kan vertrouwen. Hetzelfde geld voor vrienden waar je van houdt, waarvan je weet dat je bij hen goed zit. Als je dat niet hebt en je gaat door een moeilijke tijd, nou dan heb je het zwaar. En momenteel ga ik ook door een moeilijke tijd. Iedere keer namelijk als een CD of is dan val ik in een diep dal, en voel me helemaal klote. Er wordt mij regelmatig gevraagd of ik nou geniet van het succes van een plaat, maar ik kan rustig zeggen dat ik daar gewoon 100 procent niet van geniet. Het doet me gewoon helemaal niets.

Komt dat omdat je in de aanloop van de release zo intens met het product bezig bent, en ineens is al het werk gedaan, en heb je even niks te doen?

Daar komt het wel op neer ja. Uiteraard is er altijd wel genoeg te doen (ik krijg gelukkig enorm veel fanmail die ik allemaal zelf beantwoord), maar gewoon domweg genieten van succes kan ik niet. Ik geniet van het bezig zijn met een plaat, ik geniet van het dromen over hoe de plaat het misschien zal gaan doen in de albumlijsten, ik geniet van het fantaseren over de reacties van fans op bepaalde stukjes in de muziek, dat soort dingen. Het is dan ook eigenlijk wel gek dat dit alles gewoon weg is zodra de plaat af is.

Over reacties op je platen gesproken, meestal variëren de reacties van gematigd positief tot ronduit lovend, maar is het je wel eens gebeurt dat deze of gene jou werk honderd keer niks vond?

Het hele vervelende is dus dat je op een gegeven moment in een positie komt waar positieve recensies en reacties je niet veel meer doen, maar negatieve doen je gruwelijk veel. Die wil je dan ook onmiddellijk in de grond stampen. Dat gezegd hebbende, als ik dat soort reacties van fans niet zou krijgen dan zou ik helemaal down zijn natuurlijk, maar ik ben heel erg gevoelig voor negatieve kritiek.

Dus je zou er moeite mee hebben als ik een interview met jou zou doen waarin ik zoveel mogelijk negatieve kanten van jouw werk naar boven zou halen?

Dat zou ik wel interessant vinden. Ik had recentelijk een interview met een Rus, welke de eerste negatieve sinds een hele lange tijd was. Hij begon meteen al met dingen als: “Joh, je plaat is veel te lang, veel te bombastisch, er staat veel te veel informatie op, veel te veel stijlen, het is te vermoeiend…”, en zo ging het maar door. Ik dacht meteen al dat het een interessant interview zou worden, en dat werd het dan ook. We hebben een uur met elkaar zitten praten, en het leuke is dat je, ter verdediging, hele ander dingen gaat roepen dan je zou doen in een interview met iemand die de plaat wel goed vind.

Maar in hoeverre raakt die kritiek je nou?

Dat hangt er vanaf. Als mensen vinden dat de plaat te lang is, dan is het gewoon niet hun soort muziek. Ik bedoel, als je er van houdt kan het alleen maar te kort zijn. Het enige wat ik kan zeggen is dat mijn muziek als een speelfilm is zonder beelden, en een speelfilm duurt ook anderhalf uur. Ik kan mijn ideeën gewoon niet kwijt in minder dan anderhalf uur. Aan de andere kant kan ik me ook wel voostellen dat het een te lange zit is. Ik kom namelijk uit de LP generatie, en kan ook niet langer dan drie kwartier naar één en dezelfde plaat luisteren. Uiteindelijk bleek trouwens ook wel dat die Rus meer geïnteresseerd was in Bay Area thrash metal, en dan kom je bij mij uiteraard ook minder aan je trekken.

5. Wat was de slechtste beslissing in je leven?

Nou, dat is misschien ook wel weer een cliché, maar ik ben waar ik nu ben door alle beslissingen die ik ooit genomen heb, en als ik een beslissing anders genomen zou hebben, dan was ik nooit gekomen waar ik nu ben. Momenteel heb ik alles wat ik wil. Ik heb mijn eigen studio, ik woon hier prachtig, mooi zwembadje, saunaatje, ik heb een prachtige Mercedes, mijn platen verkopen als een speer, ik heb gewoon alles bereikt wat ik wil. Blijkbaar is iedere beslissing die ik ooit genomen heb een goede geweest.

Maar er zal vast wel eens een keer zijn geweest dat je nader hand dacht: “Godverdomme, wat ben ik toch een eikel”.

Dat klopt, ik heb wel eens CD's gemaakt die helemaal niks waren, maar dat is blijkbaar nodig geweest in het proces.

Ik kan me voorstellen dat je dat tijdens het opnemen van zo'n plaat zelf niet echt in de gaten hebt, maar van welk album durf je nu te zeggen dat het helemaal niks was?

Tja, als ik nu naar mijn solo plaat kijk, en dan speciaal naar nummers als 'In The Midnight Train', dan denk ik echt van: “Tjongejonge, wat was ik toen de weg kwijt zeg”. Ik was toen echt absoluut de weg kwijt. Stel je eens voor dat die plaat een succes was geweest, dan was ik misschien wel een solo artiest geworden en had ik wellicht een hele korte carrière gehad. Ik bedoel, ik me nu natuurlijk in een positie gemanoeuvreerd waarin ik constant met jong en nieuw talent kan werken. Dit werkt dusdanig vernieuwend en verfrissend dat ik makkelijk tot aan mijn zestigste kan doorgaan.

band image6. Wanneer was je voor het laatst verliefd?

Dat is makkelijk, dat was elf jaar geleden, toen zij de kleedkamer binnenkwam.

7. Wanneer ben je voor het laatst enorm boos geweest?

Vanmorgen. Ik heb samengewerkt met een Amerikaanse muzikant, en deze man loopt hele smerige trucs uit te halen. Ik heb met hem een tour gedaan door Amerika en Japan, maar deze tour was super slecht geregeld, de voorbereiding was ook heel slecht (niemand kende zijn nummers), en toen ik in Japan aankwam bleek dat de boel gewoon gefilmd werd, ondanks het feit dat ik duidelijk aangegeven had dat ik dat niet wilde. Ook zou de boel rechtstreeks op TV zijn uitgezonden, en dat was mij dus niet van tevoren verteld. Ik was daar behoorlijk pissig over en heb hem verboden mijn opnames te gebruiken. Helaas bleef hij me rot trucs flikken. Vanmorgen kreeg ik een e-mailtje op de Ayreon mailing list, waarin te lezen was dat hij op de bewuste DVD die in Japan is opgenomen mijn stukken opnieuw heeft laten inspelen door een of andere andere gitarist. Hij heeft die andere dus gefilmd en er gewoon tussen geplakt, en in de liner-notes staat vermeld dat ik onvoorbereid en onprofessioneel was en dat ik er daarom uitgeknipt ben. Ik word niet snel kwaad, als je me eenmaal zover hebt wil je mij niet meemaken. Gelukkig verkoopt de man bijna geen CD's, dus de schade valt mee.

Ik ben ergens wel een beetje verbaasd, want jullie werken nu al een aantal jaren samen.

Dat is de ellende nou juist, dat je jezelf zo enorm kan vergissen in iemand, en dat je er achter moet komen dat iemand je gewoon al die jaren gebruikt heeft. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.

Hetgeen dan weer aansluit bij wat je eerder in het dit interview opmerkte: “Je hebt toch zo langzamerhand door de jaren geleerd dat je op niet veel mensen kan bouwen, uiteindelijk vallen veel mensen toch tegen…”.

Precies, en deze opmerking is inderdaad een uitvloeisel van wat er nu gebeurd is. Ik heb namelijk met niemand problemen, en dat is ook de reden dat ik zover ben gekomen. Als ik bijvoorbeeld tegen iedereen heavy was geweest of zo dan was ik lang geleden al uitgekotst geweest, maar dat is gewoon niet zo. Ik heb een aantal keren met absolute losers gewerkt, en deze Amerikaan is er blijkbaar één van. Ik ben niet echt een moeilijk mens, maar ik werk alleen met toppers – zowel muzikaal als qua mens – en als dat niet werkt dan zit je helemaal fout bij mij.

Nu is het natuurlijk moeilijk om binnen een relatief korte tijd de persoonlijkheid van mensen te doorgronden, je kijkt namelijk in eerste instantie naar de muzikale capaciteiten.

Dat is absoluut waar, maar toch is de persoon op zich ook super belangrijk voor mij.

Daar heb je een punt, maar jij weet ook dat sommige mensen zicht totaal anders voor kunnen doen dan ze in werkelijkheid zijn.

Dat klopt, maar als je zoals ik maar een paar dagen met iemand werkt, dan kom je daar (gelukkig) niet achter.

Is het je wel eens gebeurt dat je kenbaar had gemaakt dat je met een bepaald persoon zou willen werken, maar dat je door anderen gewaarschuwd werd voor die bepaalde persoon? En trek je je daar dan wat van aan?

Dat is in het verleden zeer zeker gebeurd, maar of ik me daar wat van aantrek hangt af van welke persoon dit zegt.

Is er wel eens een samenwerking afgeketst vanwege zo'n reden?

Jazeker. Met Vengeance werden we gewaarschuwd voor een gitarist, zo van: “Doe het niet, doe het niet”, en toen hebben we een andere genomen. Helaas stapte deze weer op, en bleek die gitarist waar we voor gewaarschuwd werden toch de beste kandidaat te zijn, dus zijn we toch maar met hem gaan werken, maar uiteindelijk werkte dat dus niet, dus waren de aanvankelijke waarschuwingen wel op zijn plaats. Ik vind dat tot op de dag van vandaag nog steeds ontzettend jammer, want het was echt een top-gitarist. Ik kan er nog steeds kwaad om worden dat iemand met zo veel talent het zo verkwist heeft, werkelijk dood –en doodzonde.

band image


8. Wanneer beschouwde je jezelf als volwassen?

Oh, nog steeds niet hoor. Ik weet niet of je de DVD al gezien hebt, maar die is flink melig hoor. En als ik me daar dan op de grond zie rollen, of ik ben in mijn studio een beetje aan het bierviltje happen dan denk ik wel eens van: “Tjongejongejonge…kijk 'm nou…”. Dat is trouwens ook één van de redenen dat ik geen kinderen neem, ik ben zelf nog een kind. Ik snap er ook geen barst van als mensen “U” of “meneer” tegen me zeggen hahaha. Ik zal ook gewoon in mijn gescheurde spijkerbroekje en met mijn lange haar blijven rondlopen. Ik verwacht dan ook niet dat er ooit een dag zal komen waarop ik mijzelf als volwassen zal beschouwen.

9. Wat kan je in mensen vreselijk ergeren?

Oneerlijkheid, absoluut! Zoals nu met die Amerikaan, het achter je rug om lopen kloten, achterbaksheid. Ik heb bijvoorbeeld flink woorden gehad met een Russell Allen, echt vette ruzie waar we beiden van alles op tafel gegooid hebben, maar de volgende dag waren we weer even goede vrienden, misschien nog wel betere vrienden. Dit komt gewoon door een stukje openheid en eerlijkheid, en op die manier weet je wat je aan elkaar hebt, maar achter je rug om trucs lopen flikken en oneerlijk zijn… Dit begint trouwens bij het niet eerlijk zijn tegenover jezelf, en daar gaat mijn laatste CD dan ook eigenlijk over. De hoofdpersoon is niet eerlijk geweest tegenover zichzelf. Hij wordt op een gegeven moment geconfronteerd met zijn eigen emoties, en daardoor kan hij eerlijk zijn tegen zichzelf en bewuster leven, met als gevolg dat hij uiteindelijk ook eerlijk kan zijn tegenover anderen.

10. Vind je jezelf aantrekkelijk?

Hahaha, vroeger best wel ja.

Vroeger wel? Dus er is een moment gekomen in je leven dat je in de spiegel keek en bij jezelf dacht: “Dit gaat nergens meer over”.

Ach, het leuke is dat ik vroeger altijd een babyface had. Toen ik nog heel jong was dacht iedereen dat ik een meisje was (in winkels, op school), en ik had nog een piepstemmetje ook. Op een gegeven moment groeide ik natuurlijk naar de twee meter toe, en toen dacht men natuurlijk zo van: “Hmm, dat kan geen meisje zijn”. Het voordeel van dat babyface was wel weer dat ik goed scoorde bij de meisjes, en dat geeft je dan weer een bepaald zelfvertrouwen. Maar op een gegeven moment vergaat zo'n babyface, en word je jaloers op gasten zoals Sean Connery, die er alleen maar beter uit gaan zien naarmate ze ouder worden. Nee, ik zie mezelf nu niet meer als aantrekkelijk, maar ik heb daar verder absoluut geen moeite mee. Ik ben momenteel natuurlijk gewoon een anoniem figuur die in de studio met allemaal buitenlandse artiesten werkt, dus maakt het allemaal geen zak uit. Als ik nu constant zou toeren of elke dag met mijn kop op TV zou moeten komen dan zou het me wel wat uitmaken. In dat geval tellen de looks wel, maar nu maakt het geen bal uit qua plaatverkopen.

11. Als je vandaag ineens alles zou durven, wat zou je als eerste doen?

Ik geloof niet dat er zoiets is.

Je hebt geen fobieën of angsten waar je vanaf zou willen?

Ik heb wel hoogtevrees, maar om nou te zeggen dat ik de drang heb om uit een vliegtuig te springen of zo, dat ik dat wel een kick zou vinden, nou nee. Het is juist zo omdat ik hoogtevrees heb dat ik in een achtbaan spring, als ik geen hoogtevrees zou hebben zou ik er niks aan vinden. Je hebt gewoon een klein beetje angst nodig. Het is net als met een nieuwe plaat maken. Iedere keer twijfel je er toch een beetje aan of je zo'n groot project wel aankan. Ik bedoel, als je dat niet meer hebt… Neem nou bijvoorbeeld optredens, ik heb een plankenvrees gehad mijn hele leven, dat wil je niet weten. Ik was er als de dood voor, iedere keer maar weer die bühne op, vreselijk. Dit heeft zo'n twaalf jaar geduurd, maar ineens was ik er vanaf, en stapte zonder problemen het podium op om daar mijn ding te doen. Dat is ook het moment geweest dat ik stopte met optredens. Ik vond er gewoon niks meer aan. Ik voelde de angst niet meer, ik voelde de vrees niet meer, ik voelde me gewoon een acteur die zijn dingen afdraaide, dus ben ik er mee gestopt. De broodnodige spanning was weg.

12. Heb je wel eens een belangrijke vriendschap verbroken?

Vanochtend dus, maar achteraf beschouw ik dat dus niet eens als een vriendschap. Die gast heeft me gewoon gebruikt vanaf het begin, en ik ben er grandioos ingetuind. Maar verder… Ik ga nog steeds heel goed om met exen, dus dat zijn dus blijkbaar wel vriendschappen geweest. Nee, ik denk dat als ik een belangrijke vriendschap zou verbreken dat ik het een dag later al weer goed zou maken, want ik ben iemand die niet kan leven met onenigheid. Als ik bijvoorbeeld van iemand hoor dat een ander persoon zus of zo over mij heeft gezegd, dan pak ik vrijwel onmiddellijk de telefoon om die persoon op te bellen en haarfijn uit te zoeken wat er aan de hand is. Nee, ik zou geen belangrijke vriendschap verbreken, en mocht dat wel gebeuren door een fout van mijn kant dan zou ik het zo snel mogelijk weer goed maken. Mocht ik het echter met een goede reden doen zal ik er geen spijt van krijgen.

band image


13. Op welke plaats buiten je eigen land zou je wel een jaar willen wonen?

Man, ik zou niet eens weten waar ik op vakantie heen wil hahaha. Ik ben al acht jaar niet op vakantie geweest, als ik de studio niet in de buurt heb mis ik het gewoon. Als ik niet creatief bezig kan zijn weet ik niet wat ik met mezelf aanmoet. Ik zou liever gewoon on the move zijn, op een boot of zo. Ik moet ook zeggen dat Engeland me enorm aanspreekt. Natuurlijk vanwege de muziek die daar ontstaan is in de jaren 60 & 70, maar ook vanwege al die Koning Arthur legendes, die vind ik werkelijk prachtig. Maar om nou in Engeland te gaan wonen? Nee, laat mij maar hier blijven. Ik vind Nederland helemaal te gek, ook qua klimaat. Ik bedoel, in Los Angeles is het iedere dag mooi weer, dat wordt gewoon saai! Mensen zijn daar spierwit, want ze gaan de straat niet meer op. Iedereen heeft daar airco in huis, dus blijven ze allemaal binnen omdat het daar lekkerder is. Hier in Nederland daarentegen weet je nooit wat je kan verwachten, en als het dan mooi weer is kan je daar zo van genieten. En mocht het weer gaan regenen, wat maakt het uit? Dat heeft dan ook weer zo zijn charme.

14. Denk je te weten wat je partner in je ziet?

Jawel, het feit dat ik mijn dromen waarmaak, ik denk dat ze dat wel heel erg ziet zitten, dat als ik iets begin dat ik dat ook af maak. Ik denk ook dat ze waardeert hoe ik met mensen om ga, en hoe ik mensen behandel en behandeld hebt, hoe ik over mensen praat met haar.

Houdt zij eigenlijk van jouw muziek?

Het is niet echt haar muziek nee, ze houdt meer van dingen als Sting en Peter Gabriel, maar ze kan het absoluut heel erg waarderen. Ze is ook vreselijk muzikaal, veel muzikaler dan ik. Ze pakt een bas op, en na een jaar kan ze gewoon bassen. Dat heeft ze trouwens bewezen, want zij speelde bas op de eerste Ayreon plaat. Het leuke was dat zij op dat moment pas anderhalf jaar speelde, en de jongens in de studio hadden zoiets van: “Nee hé, daar heb je weer een paar John Lennon/Yoko Ono of Paul & Linda McCartney lookalikes, dat zal weer een feest worden…”. (Yoko Ono en Linda McCartney waren getrouwd met John Lennon en Paul McCartney, en mochten meespelen in de band van hun man, ondanks het feit dat ze beiden zo muzikaal als een zeekomkommer waren – Horst).
Op het moment echter dat ze begon te spelen zakten er wel een paar monden open hahaha. Nee, ze is super muzikaal en ik sleep haar ook elke dag mee de studio in om te luisteren.

15. Welk TV programma dient subiet van het scherm gehaald te worden?

Ik kijk helemaal geen televisie, dus dat is wat lastig, maar als het een keer gebeurt dan kan ik me mateloos ergeren aan reclames. Het is echt niet meer te geloven hoeveel reclames ertussen de programma's door zitten. Dit is ook een van de redenen dat ik nauwelijks nog naar TV kijk, ik kijk alleen nog maar DVD's (ook omdat ik films alleen nog maar in breedbeeld wil zien). Nee, van reclames word ik echt gestoord. Soms zitten er ook wel leuke tussen, maar de meerderheid gaat echt nergens over. Ik snap ze ook gewoon niet meer. Ik weet niet of dat komt omdat ik oud word, maar ik snap het gewoon niet meer. Ik zit dan echt zo te kijken van: “Wat gebeurt hier toch allemaal???”. Iemand die dan uit een telefoonboek voorleest of zo, wat bedoelen ze daar toch mee?

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>