Listen live to Radio Arrow Classic Rock

HateMore

HateMore is een nieuwe Nederlandse band die met ‘The Pain Of Loss’ een tijdloos klinkend metal album hebben uitgebracht. De invloeden zijn talloos en divers, maar de band heeft daarbinnen wel geprobeerd direct een eigen geluid te scheppen dat ze onderscheidt van de rest. Invloeden van Alice In Chains tot Sacred Reich en Metal Church maken dit een plaat die door een breed publiek zou moeten worden opgepakt. Op uitnodiging van zanger/gitarist Robert Soeterbroek sprak Lords Of Metal met de gehele band in de oefenruimte, na ook een aantal nummers te mogen beluisteren tijdens de oefensessie. Een openhartig gesprek over de begindagen van een band en de chemie die nodig is voor een eigen geluid. En nog wat zaken.

Door: Berto | Archiveer onder heavy / power metal

Om te beginnen kun je iets vertellen over het ontstaan van HateMore?
Robert: De samenstelling waarin we nu spelen is zo gegroeid. Eigenlijk zijn we begonnen op aangeven van mijn broer Ramon Soeterbroek, zanger en guitarist van Eternal Solstice. Jarenlang heb ik thuis muziek opgenomen en nummers geschreven en daar nooit wat mee gedaan. Hij vond dat ik mensen moest zoeken om die nummers in bandvorm mee te gaan spelen en toen zijn we begonnen met Rolf en Mischa op drums, en wel gelijk met het idee om een album te maken. Ik wilde ook graag mijn gitaar door een Lesliespeaker heen gooien, want ik had een nummer geschreven special met die speaker in gedachten. In Studio Plug Unit hier in Reeuwijk, tevens de Goudse Popschool trouwens, was ook Vincent en die had zo’n speaker. Dus ik heb gewoon gevraagd of ik die mocht gebruiken en naast het feit dat dat mocht, zei hij ook direct: ik kan wel een keer mee komen spelen. Zo gezegd, zo gedaan en hij zit nu nog steeds bij de band. Mischa kreeg toen helaas een blessure, waardoor hij twijfelde of hij nog moest door gaan met de band en we stonden toen juist voor de opnames van ons album. Toevallig is de studio dus ook een popschool en Rens die geeft hier ook les en we hebben hem dus gevraagd er bij te komen en dat bleek ook een schot in de roos. Zijn manier van spelen en zijn groove bleken prima bij de band te passen.

Vincent: De band is dus langzamerhand een ideale mix geworden van alle bandleden en we hebben een sound gekregen die misschien niet direct te labelen is, maar wel heel eigen is.

Hoe zijn jullie aan de bandnaam HateMore gekomen?
Robert: Waarom HateMore? Ik wilde de band eerst Monster Inside Me noemen, maar dat bekt niet lekker. Het heeft allemaal te maken met klank. Het klinkt gewoon lekker. Het heeft verder ook geen negatieve klank, we bedoelen niet dat er meer moet worden gehaat, maar iedereen heeft wel eens een verbitterd gevoel dat er uit moet en dat moet gekanaliseerd worden. Met een naam als HateMore kan je in de metalscene ook wel aankomen. Wat betekent Metallica eigenlijk? Niets, maar de mensen weten precies over wie je het hebt. Metal Church, nog zo’n naam, je weet precies wat je aan de band hebt. Er zijn hele studies geschreven over de keuze van een bandnaam, die moet dus gewoon lekker bekken en kort zijn.

Dit is jullie debuutalbum, hoe lang heeft het proces geduurd van oprichting van de band tot de release van dit album
Robert: In December 2016 waren we compleet denk ik, in Maart 2017 hebben we de zaak opgenomen, een volle week en wat losse dagen alles bij elkaar en toen hebben we het Army Of Metal Festival gedaan, wat een lokaal festival is dat ook via de Goudse Popschool is georganiseerd waarvoor we een week hebben geoefend. Dan komt mastering en mixing en dergelijke en natuurlijk de publiciteit. Het idee was wel om in Maart op te nemen en in Oktober het album te releasen. Ik ken ook mensen die het binnen twee weken allemaal proberen te doen, maar als je echte aandacht wilt genereren dan heb je gewoon tijd nodig, je bent namelijk nog helemaal niets. Social media begint langzamerhand echt te groeien, Instagram en Twitter vooral, Facebook zit met de manier waarop zijn nieuwsfeed is ingeregeld wat achter de feiten aan maar je leert zo wel mensen kennen. Vorige week heb ik notabene een CD naar Iran gestuurd of all places. Zij had onze clip gezien en ik heb altijd geleerd netjes te antwoorden en daar bereik je wat mee. Zo ook internet radio, in Amerika is de markt waarschijnlijk groter voor ons dan Nederland en Europa daardoor. Allemaal dankzij social media.

Vincent: Het is ook niet gezegd dat alle mensen of bands waar jij een beetje mee samenvalt binnen een straal van 100 kilometer rond Nederland zitten.

Het artwork voor het album is erg cool en ‘thrashy’. Hoe heb je dit geregeld?
Robert: Helemaal bij Arno Tielen in handen gegeven. Ik heb alleen maar tegen hem gezegd dat hij zijn ding moest doen, ik wil gewoon iets terug zien van de mensen, ik wil zien dat ze hart en ziel er in hebben gelegd en dat het iets eigens heeft. Dat het niet gewoon even een klusje was. De tweeledigheid met het duiveltje en het engeltje in combinatie met de titel ‘Pain Of Loss’ ziet er gewoon gaaf uit.

Is het album uitgebracht in eigen beheer of via een label? Ik zie op de cd wel Monster Promotions staan, maar hoe zit het in elkaar?
Robert: Ja in eigen beheer, maar vooral om de btw en andere kosten te dekken hebben we het via mijn bedrijfje Monster Productions gedaan. Je wil toch een mooi productje afleveren, geen simpele gebrande CD’s bijvoorbeeld dus je maakt wel kosten. Kijk, een band is gewoon een bedrijf, zo simpel is het. Ook in het stadium waarin wij zitten. Als je er iets mee wilt doen, dan moet je het goed aanpakken. Voor nieuwe bandjes adviseer ik ook echt: denk groot, zoek een doel voor jezelf en werk daar naar toe. Wij hebben ook doelen, geen verwachtingen

Wat zijn jullie doelen eigenlijk?
Robert: Doel 1 hebben we gehaald, dat is een goede CD uitbrengen met een productie die niet onder doet voor die van de grote jongens. Ik ben zo arrogant geweest hem naast Machine Head te leggen. Ik wilde de productie op dat niveau hebben. Ik ben naar Stijn Donders, onze producer, gegaan en heb gezegd: luister Stijn, ik wil dat dit het beste wordt wat je ooit hebt gedaan. We hebben de lat omhoog gelegd en zijn de studio in gegaan. Veel mensen doen het gewoon goed, maar gewoon thuis op de computer en dan komt er ook gewoon veel rotzooi uit. We weten dat Studio Plug een goede locatie is en de juiste apparatuur heeft en we hebben willen laten zien dat hier gewoon een goede productie te halen valt. Je mag vinden van de muziek wat je wilt, dat is een kwestie van smaak maar de productie staat gewoon als een huis.

Voor mezelf vind ik ‘Burn My Eyes’ nog steeds een miijlpaal, alleen al voor het geluid, met de drumsound van Chris Kontos en het gitaargeluid van Rob Flynnn en Logan Mader.
Robert: Ja precies en dat is denk ik nog een beetje de old school vibe die ze willen vasthouden. Ze gebruiken ook nog gewoon buizenversterkers bij het opnemen en ze spelen hele nummers tegelijk in, in plaats van stukje voor stukje alleen om de flow in een nummer te houden. Dat vonden wij ook belangrijk toen we begonnen met de opnames, om de ruimte te pakken, we hebben een drumstel uit de jaren zeventig, totaal niet metal en geen dubbel bass pedaal te vinden. Daar hebben we de gitaren op aangepast. Wat is ingespeeld is eigenlijk wat je hoort. Het is uiteindelijk heel intuitief wat we doen. In feite reproduceren we live wat we in de studio doen en dat is ook de wens altijd geweest om live te kunnen spelen wat we opnemen. We zijn geen fan van backing tracks, je zal ze af en toe wel nodig hebben maar als ik naar een band als Disturbed live kijk dan zie ik 1 gitarist maar hoor er tien. Ik neem dat minder serieus, al doe ik niets af aan de kwaliteit van de gitarist zelf. Ik denk dan, zet er een gitarist bij of doe als Tommy Victor van Prong, zorg dat je een goede bassist bij je hebt die de gaatjes die jij laat vallen wel opvult. Gewoon op een levendige manier dingen opvangen. We willen echt musiceren en geen trukendoos openen. Misschien ooit voor een introotje of zo. Onze luxe positie is dat we een instrument in de band hebben die we voor meerdere toepassingen kunnen gebruiken, als je een viool wilt invullen, dan hebben we een orgel die er voor kan zorgen dat niemand die viool echt mist, maar wel ongeveer de sound kan invullen.

Hoe worden de nummers geschreven? Begint het simpelweg met een riff, hoe krijg je een idee voor een song?
Robert: Ik lever de skeletjes aan, ik kom met een idee. Toen Rens er bij kwam kreeg hij de vrij hand voor de drumpartijen. De tempo’s staan, maar hoe je dat dan verder invult is geheel aan hem. Ik wil Rens horen, ik wil Vincent horen, het is de spontaniteit en ingevingen van mensen in de band die de nummers interessant maken,. Een skelet zal ik altijd blijven leveren, maar het wordt wel steeds meer een groepsproces.

Vincent: het skelet wordt aangeleverd zonder orgel maar er is wel ruimte voor gemaakt om dat orgel te plaatsen. Dus ik krijg alle ruimte om in de sound van de band mijn deel geheel zelf in te kleuren en te bepalen.

De locatie waar jullie oefenen (Studio Plug/ de Goudse Popschool) is wel de ideale plek om de creativiteit te stimuleren lijkt me?
Robert: ja dat klopt. Dit is thuis, hier zijn we iedere week, en daarom hebben we ook hier de release party gehouden, we zijn op ons gemak en dat werkt allemaal in ons voordeel.

band image


Muziek moet tegenwoordig een label krijgen anders kan men er niets mee, maar hoe zou je jullie muziek willen omschrijven?
Robert: Als je het moet benoemen dan is de term ‘metal’ bijvoorbeeld veel te algemeen en ik neig eigenlijk meer naar ‘heavy metal’, omdat ik niet te veel vast wil zitten aan thrash metal of metalcore. Metalcore heeft bijvoorbeeld meer van die brulboeien, ze grunten niet echt maar ze schreeuwen veel meer. Ik doe dat zelf ook niet en ik wil niet zeggen dat ik kan zingen maar ik probeer er nog wat van te maken. De oudere term ‘heavy metal’ dekt meer de lading en geeft je ook de kans om meer klassieke metal zoals Metal Church in je nummers in te bouwen. In een ander nummer hoor je meer Mastodon en dat komt gewoon omdat ik op dat moment ook meer Mastodon luisterde. Zo werkt dat, als je een half jaar Slayer luistert komt er vanzelf een nummer uit je pen dat aan Slayer refereert. Er is dus niet 1 vlag die de lading dekt.

Je wilt ooit wel terugblikkend natuurlijk wel iets hebben van een droomsong, een nummer in de top 2000?
Elke muzikant wil wel een ‘Smoke On The Water’ - riff schrijven, iets dat iedereen kent en waar je aan wordt herinnert tot vervelens toe zelfs misschien. We zijn daar echter niet specifiek mee bezig.

Zoals jullie het nu doen is het eigenlijk ideaal, zou je nog een platenmaatschappij er boven willen hebben?
Ja, we staan er wel voor open, maar het moet wel een goede deal zijn. Je kan je ook al afvragen wat is nog een goede deal. Nuclear Blast bijvoorbeeld heeft een piramide systeem, die gebruiken alle kleine bands om de grote bands te promoten om de naam Nuclear Blast maar in leven te houden. Ik las laatst een stukje van Brian Slagel van Metal Blade over het feit dat streamen nu pas een vlucht gaat nemen en dat de maatschappijen nu moeten aanpassen. Wij hebben nu bijvoorbeeld mijn bedrijfje er achter zitten voor de kosten, we gebruiken Distrokit voor de online distributie voor 35 dollar per jaar en dat voor verspreiding over alle media, waar heb je dan nog een maatschappij voor nodig? Heb je nog fysieke verkoop? In Duitsland en andere landen in Europa misschien nog wel, maar in Nederland bijna niet. Alleen nog de fans die altijd nog wel een fysiek CD-tje willen hebben. Elke hobby kost geld en dat geeft niet, maar als er morgen een maatschappij belt en die heeft een aanbieding dan zullen we praten maar wat we nu hebben is complete vrijheid. Ik moet er niet aan denken dat er iemand van de maatschappij bij zit die gaat bepalen dat ik een riff moet aanpassen of zoiets.

De rol van Social Media is al besproken maar is dus eigenlijk essentieel, is dat dezelfde rol als tape trading in de jaren tachtig?
Robert: Ja, die hebben dezelfde rol alleen je bereik is nu veel groter. Het is heel hard werken, het is niet alleen een bericht plaatsen maar je moet ook de opvolgende interactie hebben met de mensen. Je zult achter je ‘likes’ aan moeten en dat zien we langzamerhand ook gebeuren. Je moet eigenlijk zorgen dat mensen voor jou gaan ‘liken’ en delen. Adam Reaver van FU Tone (die levert onderdelen voor mijn gitaren) deelt foto’s van wijzigingen die ik doe aan mijn gitaar en die man heeft honderdduizenden volgers die dan wel de naam HateMore ook zien en dat is gewoon goud waard. Naamsbekendheid is de sleutel. Onze naam heeft hij ook al gebruikt in instructievideo’s die hij weer maakt en dat is natuurlijk onbetaalbaar. Dus zonder maatschappij moet je wel keihard werken, bijna 24 uur per dag. Ik heb af en toe vierkante ogen van mijn telefoon en iedereen denkt dan dat ik verslaafd ben, maar ik ben gewoon altijd aan het werken.

Robert regelt natuurlijk alles, is het zijn band of ook jullie band?
Robert: Dat vind ik een goede vraag, daar ga ik even voor zitten.

Vincent: ik heb hem wel eens Mister HateMore genoemd, maar voor mijn gevoel is het ook mijn band. Ik heb altijd het idee gehad van een band dat iedereen zijn eigen ding inbrengt en dat daar iets nieuws uit voort komt. Dat staat vooraan en dat is hier heel erg geslaagd en dat maakt ons wel degelijk onderdeel van de band.

Robert: Natuurlijk neem ik het initiatief en ben ik er veel mee bezig, ik sta er voor de volle 100% achter maar dat is niets zonder deze gasten. Alsof het alleen maar HateMore zou zijn omdat ik een paar nummers heb geschreven. Zij hebben het geluid mede bepaald, met het orgel van Vincent en de gitaar van Rolf ook. “Love Always Family Forever” is wel ons motto, Rolf is mijn gitaarbroeder en we gaan ook samen naar concerten en ik kan wel zeggen dat HateMore niets is zonder hem en deze jongens. We voelen elkaar goed aan en kunnen goed samenwerken. Ik heb het geluk dat ik met hun mag samenwerken. Alle nummers zijn dan ook door de band geschreven en alleen door mij aangedragen. We hebben ook afgesproken dat alles wat er verdiend wordt met de band eerlijk wordt verdeeld, iedereen is gelijk. Ik kreeg toevallig vandaag een bericht over de video’s op YouTube en we kunnen binnenkort 16 dollarcent verwachten dus we zijn op de goede weg (hilariteit alom binnen de band natuurlijk). Nee, het mooiste zou zijn als we met de opbrengst van dit album de volgende kunnen financieren, dan zijn we spekkoper. Daarom zeggen we ook tegen iedereen: steun de muzikanten door naar concerten te gaan, merchandise te kopen en dergelijke, niet omdat ze dan rijk worden maar omdat er gewoon veel kosten gemoeid zijn met het runnen van een band en ze willen ook nog eens wat nieuws maken.

Wat is de volgende stap? Wanneer/ hoe bepaal je dat het effect van dit album is uitgewerkt?
Robert: Over anderhalf jaar. Het heeft tijd nodig, je komt van niets en je moet het tijd geven om te landen. Over anderhalf jaar heb je iets meer naamsbekendheid en kan je doorbouwen op je momentum.

Vincent: Ook de muziek heeft tijd nodig, je weet zelf wel dat je misschien een album direct wel leuk vindt maar je merkt later pas of het ook over langere periode leuk blijft.

Robert: Je moet wel relevant blijven natuurlijk, daarom nemen we 23 en 24 februari weer wat nummers op. Je moet wel zorgen tussen de berg releases dat je bovenop de stapel blijft. Kijk maar weer naar Machine Head die een nieuw nummer vrij geven steeds, dan weer een videootje en op een gegeven moment zijn een aantal tracks bekend bij het publiek nog voor het album uitkomt, je moet langzaam opbouwen tegenwoordig.

Kapen de groten als Nuclear Blast en Century Media veel ruimte weg op het internet?
Robert: Nee, zij hebben alleen het voordeel van de kanalen bij bedrijven als Spotify, dat kunnen zij heel goed en daar moet je tegen opboksen, maar aan de andere kant merk ik daar er juist in de metal een beweging ontstaat die juist independent bands willen steunen en die worden dan ook gedraaid, al die internetstations draaien veel independent artiesten, mensen zijn het misschien ook wel beu om steeds alleen maar al die gevestigde namen te horen en je hoort ook gewoon veel goede muziek die normaal verzuipt, er gaat wel een kentering komen zo van ga zelf aan de slag als je wat wilt en voor 25 dollar kan je zelf ook alles professioneel uploaden. Of jij iets op Spotify zet of Nuclear Blast doet dat, de productie blijft hetzelfde en daar draait het om. Maatschappijen maken gewoon heel goed gebruik van het netwerk dat ze hebben en in hun geval zou ik dat ook doen, maar ze kapen niet perse ruimte weg voor de rest.

Je hoort dan misschien wel veel goede muziek die je normaal niet hoort via die independent manier, maar je krijgt natuurlijk net zoveel teringzooi tussen als dat er goede muziek tussen zit.
Robert: Dat is zo, voor elke goede plaat heb je ook tien slechte.

Wat zou voor jullie de soundtrack zijn die hoort bij de huidige situatie in Nederland, voor het huidige politieke en sociale klimaat?
Robert: ‘Pain Of Loss’ natuurlijk!

Die had ik natuurlijk zelf al in kunnen vullen
Robert: Alleen de album titel al, de pijn van het verliezen, we verliezen in Nederland aan alle kanten, die hele Zwarte Pieten discussie gaat niet zozeer over Zwarte Piet maar over het feit dat we alleen nog maar minderheden hebben in Nederland, iedereen is een minderheid. Alles is geaccepteerd, homohuwelijk en zo maar waarom moet je jezelf weer een minderheid maken om op tv te komen en aandacht te krijgen. Iedereen denkt overal recht op te hebben maar de plichten daar hoor je niemand meer over. Het is allemaal zo selectief inclusief de nieuwsgaring en dergelijke. Iedereen meent iets te verliezen en probeert dat terug te pakken door zichzelf dan maar een minderheid te noemen. Wij blijven maar wijzen naar mensen. Iedereen heeft ook maar een mening terwijl wij in HateMore iedereen gewoon accepteren. Als Vincent in zijn pyjamabroek wil optreden is dat prima en daar zal iemand dan wel weer een mening over ventileren maar dat houd je toch niet tegen. Als ik ergens loop denken mensen ook dat ik lid ben van een motorbende, maar ik heb niet eens mijn motorrijbewijs.

Laatste vraag dan, hoe zouden jullie dit album willen verkopen aan de paus?
Vincent: Als de paus de tijd zou nemen en er open voor zou staan om ons te leren kennen en onze muziek, dan zou hij inzien dat de manier waarop hij de wereld beter probeert te maken niet veel scheelt van onze manier.

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>