Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Black Bottle Riot

Uit de Nijmeegse Rock City scene zijn zij één van de meest aansprekende bands. De derde plaat ‘III; Indigo Blues’ laat de band zwaarder, swingerder en rijper horen. Met bassist Jaap spraken we erover.

Door: Winston | Archiveer onder hardrock / aor

Jaap, als eerste de titel van jullie nieuwe plaat;’III; Indigo Blues’, hoe kwamen jullie op deze naam?
Dat ging op zich snel; op een repetitie avond was het. We dragen graag spijkerkleding, blauw en de meest intense kleur blauw is indigo. Iemand zei toen ‘ik hoor hier dan ‘Indigo Blues’ en vervolgens zei ik dat het dan tof zou zijn om er iets met een drie aan toe te voegen. Omdat het onze derde plaat is. Het eerste album wilden we eigenlijk ‘Greatest Hits Part 2’ noemen omdat het voor onszelf de nummers bevatte die het best overeind bleven in de lange tijd die we al bezig waren tot aan dat moment. We kozen toen toch maar voor de “selftitled” versie. De tweede plaat ‘Soul In Exile’ kreeg ons die titel omdat we die toen ver weg van huis opnamen en het ook zo voelde. En over deze titel waren we het snel eens.

’III; Indigo Blues’ is anders tot stand gekomen ten opzichte van die vorige. Dit was back to basic muziek maken, zo wilde de producer las ik?
Ja, de nummers hadden we grotendeels al wel af. Wij werken namelijk continue door aan nieuwe nummers. Als een plaat klaar is voor ons, en dat is wanneer de mix binnen is, gaat de creatieve kraan meteen weer open. We verzamelen zo tientallen nummers, gooien de helft weg, maken een lijstje van de overblijvers en nemen die tijdens een pre-produktie dag op en daar vandaan maken we de plaat pas echt. De producer zei tegen ons voor deze plaat dat we ons eens moesten beperken. Qua instrumenten en versterkers met name want het is erg verleidelijk om veel verschillende gitaren en versterkers te gebruiken. Nu keken we of het mogelijk zou zijn om bepaalde geluiden te maken met de simpele set up. Dan krijg je een betere kijk op het spelen en schrijven. Je bent meer gefocused op het muziek maken zelf. Dat voelt best raar maar ik vind echt dat deze nieuwe plaat veel vetter klinkt dan de andere twee waar we veel meer tijd aan kwijt waren.

Terug naar de late 60’s en vroege 70’s, toen de platen die legendarisch werden ook in zeer korte tijd werden opgenomen dus.
Ja precies. Een goed nummer is een goed nummer, wanneer je het fluit neuriet, het kan dan nog steeds als een huis staan. Songs zijn dan toch belangrijker dan de sound.

Zeker. En in de huidige muziekwereld gaat het vaak niet om de songs maar om een bepaalde look of sound. Kijk naar Lowlands en Pinkpop. Jullie waren voor het tweede album bij de DWDD op TV. Heb je daar nou veel aan gehad?
Als je daar bent geweest ontploft je telefoon ineens. Vanuit onverwachte hoeken stromen dan de reacties binnen. “Hee ik zag je op tv man!” Dat je daarvoor al heel lang bezig bent in verschillende bands valt dan weg, want bij DWDD zijn, ja dan telt het pas écht. We hebben weliswaar toen wel heel veel gespeeld en dat tv optreden zal mogelijk wel hebben geholpen.

band image


Maar ja, er staan elke week vijf acts. En soms toch echt van een niveau waarvan ik me afvraag wat er überhaupt in gezien en gehoord wordt.
Ik was er ook sceptisch over maar heb er wel over nagedacht; ze laten wel alles horen, ook al is het snoeihard of klassiek. Dat doen ze toch wel goed dan, in ieder geval avontuurlijker dan wat je op de radio hoort. Het is wel grappig dat wanneer je aan iemand verteld dat je in een band speelt je als reactie krijgt “Oh ben je al in de DWDD geweest?” Ik kan nou niet zeggen dat het met ons helemaal los ging toen we er eenmaal waren geweest. Op Noorderslag waren we ook en we speelden gewoon overal en veel. We houden wel zelf de controle en waken ervoor dat er aan de haal wordt gegaan met ons.

Hoe hou je als band daar een goede balans in?
Goede vraag…de balans slaat soms wel door. Nu in het najaar met de nieuwe plaat is het flink aan de bak. Veel spelen betekent ook veel georganiseer eromheen. Maar je moet ook de huur betalen, dus ook werken daarbij. En dat vind ik goed aan onze band; toen we begonnen zat Tim, die nu in De Staat drumt, in een andere fase dan wij zaten. Wij hadden alle drie in bands gezeten waarvoor we helemaal wilden gaan, maar het werd nooit iets. Die verleiding om ‘het te gaan maken’ was voor ons drie weg, wij gingen gewoon muziek maken op ons tempo. We hebben daardoor ook Oranjepop (Nijmeegs muziekfestival op Koningsdag) drie keer aan ons voorbij laten gaan omdat het niet uitkwam voor ons gevoel. De vierde keer uiteindelijk wel omdat het toen wel goed voelde en het ook in onze controle lag. Dat zelfde doen we als we een support act kunnen zijn; als er ook maar iets in gedrang komt doen we het niet. Family first en de langzaamste van de band bepaalt het tempo.

Is dat wel handig voor een label en boekingsagent?
We hebben gelukkig mensen aan boord die dit heel goed snappen. We doen dan toch wel leuke dingen als Down The Rabbit Hole, Rock In Park, ZZ Top, dat maken we dan toch wel mee zonder dat we onze leven overhoop hoeven te gooien. Geluk of succes kun je niet afdwingen. We besteden veel tijd aan de band, ook aan de praktische zaken als de bandbus naar de garage brengen en dat soort zaken. Dat moet ook passen en kunnen maar daar krijgen we ook een routine in. We houden onze dynamiek en controle vast en dat moet ook zo blijven.

En met die gezonde, nuchtere maar zeer gedreven houding gaat Black Bottle Riot de wereld in en zullen ze menig podium bewieroken met lekkere blues grooves en harde gitaren. Ga kijken als je de kans krijgt zou ik zeggen…

<< vorige volgende >>