Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Alkerdeel

Nieuwsflits: crack rokende kettingrukkers zijn uitgenodigd om hun aan lepra lijdende modderige eend met corpsepaint te tonen aan de mensheid op een hoogstaand festival, en doen dat tegen een olfactorische achtergrond van dode raaf. Nou, zoiets dan. Dat is in ieder geval Alkerdeel in een notendop. Met de tweede full-length, 'Morinde', vers op zak laten de Belgen het nietsvermoedende gepeupel nogmaals horen hoe ranzig muziek kan zijn; hun amalgaam van sludge en black metal is namelijk buitengewoon aanstekelijk, alsmede besmettelijk. Zelfs de email die ik kreeg rook een beetje vreemd…

Door: Martin | Archiveer onder black metal

Laten we maar even met het meest recente, zeer heuglijke nieuws beginnen: jullie zijn toegevoegd aan de line-up van het Roadburn festival. De organisatie geeft aan zelf ook verrast te zijn om dit nog voor elkaar gekregen te hebben. Dat maakt een mens nieuwsgierig. Leg dus eens uit hoe dat zo gekomen is.
Pede: We bestoken Walter al jaren met tips voor bands (“Wanneer eindelijk eens Tarantulla Hawk op Roadburn?”), maar ook met onze releases en uitnodigingen voor onze concerten als we in Nederlands spelen. Het vorige album 'De Speenzalvinge', was vorig jaar “Roadburn Album Of The Day” en onze bassist Qw speelde er al eens met zijn andere band Serpentcult. Ook het label Consouling Sounds oefende wat lobby-werk uit. Laten we zeggen dat de organisatie van ons bestaan af wist. Het was onze grote droom om ooit op Roadburn te spelen, wat toch de hoogmis is voor dit genre muziek, maar dat het er zo vroeg al van zou komen, hadden we nooit verwacht. Nu, dat is onze versie, misschien vertelt Walter jullie en ander verhaal en hoopt dat hij dat we enkele Belgische trappisten meebrengen haha.

Pui: Ik kreeg ook enkele vragen van de Belgische krant Het Nieuwsblad over onze nieuwe release omdat ze altijd de bands uit de streek volgen en iemand had dat artikel naar Walter gestuurd. Op het einde van het artikel vroegen ze wat onze grote droom was en Roadburn was het eerste dat me te binnen schoot. Mooi dat onze droom een halve dag later werkelijkheid werd, ik had beter meteen ook een Audi RS6 bij gewenst om mijn materiaal in te vervoeren. Wat betreft de regeling van Roadburn, normaal zat het programma vol maar toen Walter aan de volgorde van zaterdag begon te sleutelen bleek dat hij een plaats vrij had, dat was dus snel geregeld!

Het mag inmiddels geen geheim meer zijn dat ik desbetreffend festival adoreer, en ik weet dat ik daarin niet alleen sta. Veel muzikanten die er spelen, zijn ook razend enthousiast en staan veelal als enthousiaste pubers rond te stuiteren bij optredens van andere bands. Zijn er nog specifiek bands die jullie zeker willen gaan bekijken dat weekend?
Pede: Ik had sowieso tickets voor de drie dagen en dit is wat me te binnen schiet, Chelsea Wolfe, het wordt doomfolk genoemd, het neigt soms naar PJ Harvey maar huiveringwekkend donker. D.Usk/dIsembowelment: no words needed, kvlt! Lord Vicar: alle uitgewassen van Reverend Bizarre MOET ik zien. OM, Virus: heel speciale relatie met deze band, niet enkel vanwege hun muzikale achtergrond maar ook omdat ik met mijn label Luchtrat er ooit een 3” van heb uitgebracht. Celeste: ze spelen als support op onze cd release. De glazen bol zegt dat ze de boel plat zullen spelen, daarna tot in de vroege uren Gent zullen onveilig maken en Roadburn een blij weerzien zal zijn. Witch: hun eerste passage op Roadburn was fenomenaal - hun eerste plaat heb ik kapot gedraaid. Hexvessel: folk band van de ex-DHG zanger, doet soms aan Woven Hand denken. Sleep: no words needed #2. En natuurlijk is het fijn daar wat rond te dolen en bands te ontdekken.

Pui: Ik was zoals steeds weer veel te laat voor tickets en heb er enkel voor de Afterburner op zondag, speciaal voor Dragged Into Sunlight. Ik zag ze eens met Soilent Green, Today Is The Day en Rwake en gatver wat is dat een moddervette band! Black Cobra vind ik altijd heerlijk, Coroner wil ik eindelijk eens zien, YOB vind ik super en ik ben altijd blij als ik de vrienden van Urfaust nog eens kan zien. Wij hebben Urfaust als eerste naar België gehaald voor onze vorige cd-release party en het blijven toch fijne jongens. Aangezien ik nu de zaterdag ook kan hoop ik dat we niet tegelijk spelen met Sleep, Pelican en vooral Necros Christos die ik werkelijk meesterlijk vind. Daarnaast ben ik bijzonder benieuwd naar Celestial Season want 'Solar Lovers' is echt zo'n album uit mijn jonge jaartjes, ik was altijd enorme fan van de Nederlandse doomdeath van Castle, Rhadamantys, The Gathering, Phlebotomized, Lords of The Stone, Evisceration, ... Ik heb Celestial Season enkel later live gezien in hun stoner periode, die ik trouwens ook puik vond.

Menig band laat zich op Roadburn ook verleiden tot het opzetten van een speciale show, met bijvoorbeeld een aangepaste setlist of uitvoerige visuals. Hebben jullie nog iets speciaals in gedachten, afgezien van een ongetwijfeld ultra-intens optreden?
Pede: In plaats van een VJ voor visuals hebben we een SJ, een 'smell jockey' uitgenodigd, die op enkele gasbekkens met allerlei potten, pannen, etherische oliën, kruiden en een reusachtige ventilator achter zich het optreden van passende geuren zal voorzien. Zo kan hij de geur van een dode raaf creëren, zodat iedereen nu eindelijk eens weet wat Dead van Mayhem opsnoof in Dresden, maar evengoed de geur van een ochtendlijk dennenbos voor onze meer transcendentale passages. Ongezien/geroken in de Benelux!

Pui: Het is ook mogelijk dat we iets anders doen, nog geen idee. We werkten vroeger altijd met visuals maar dat is al een tijdje geleden nu, we zien wel. Ik denk niet dat veel bezoekers het verschil zullen zien tussen een gewone en speciale Alkerdeel show haha.

Over intens gesproken… Laten we het eens hebben over 'Morinde', jullie tweede album. Niet misselijk! Zijn jullie zelf een beetje tevreden ermee? En hoe verhoudt het album zich ten opzichte van jullie debuut?
Pede: Het grote verschil is natuurlijk dat dit het eerste album is waar QW, de bassist, volledig aan heeft meegewerkt. Op 'De Speenzalvinge' speelde hij ook al mee, maar het grootste deel van die plaat is geschreven toen de band nog enkel uit gitaar, drum en zang bestond. Zijn inbreng is niet te onderschatten, hij heeft zo'n unieke manier van spelen dat hij Pui, die eigenlijk alle muziek schrijft, automatisch een niveau hoger heeft getild. 'Luizig' bevatte meer sludge invloeden, maar gaandeweg is de nadruk meer op black metal gaan liggen, terwijl er nog meer vreemde invloeden zijn ingeslopen zoals krautrock. De effecten die je hoort bij Du Levande komen uit dezelfde analoge Memory Man effectenbak die ten tijde van de eerste opnames gebruikt is, met vooral Japanse noise zoals Merzbow in het achterhoofd, terwijl bij dit nummer vooral de geest van Urfaust en zelfs Broadcast rondspookte. Nu, het is mogelijk dat bij volgende releases sludge opnieuw meer de kop op steekt maar voor hetzelfde geld mag je 'Le Lac Du Connemara”'achterstevoren op distorted ukelele-kwartet verwachten.

band image


Alkerdeel is geen band die binnen de lijntjes kleurt, en de kleurplaten worden er des te interessanter door. Het mag allemaal best een beetje vies zijn, zo lijkt het. Waarom deze fascinatie voor het korrelige, het modderige en, in meer gestaalde muzikale termen, lofi? Zou je in zijn algemeenheid durven stellen dat veel sludge en black metal te netjes is?
Pede: Metal moet vuil zijn, tiens! In beide genres zijn foute en goede bands, smaken verschillen maar wij voelen ons toch het meest aangetrokken tot de bands die er een zelfde ethiek als ons op nahouden. Muziek moet spontaan en eerlijk zijn en ik vind het moeilijk te begrijpen dat beide genres, die toch ontsproten zijn als een contra-reactie in de breedste zin, toch zo steriel en ongeïnspireerd kunnen klinken. Hoe de fascinatie voor het vuile uitleggen … wat is het meest rock 'n' roll? Met een roestbak door de modder en boerenwegels gaan scheuren tot de koeien zure melk geven of met een getunede Peugot 205, enkele gaten door de knalpot geboord, de snelheidslimiet aftasten om dan toch heel voorzichtig schuin over een verkeersdrempel te rijden zodat je carrosserielak niet beschadigd raakt? Ook in het dagelijkse leven zijn we allesbehalve nette jongens. We roken crack, drinken Actifed en houden ervan een frietje te stekken terwijl we naast ons lief in de zetel naar De Cock met C-O-C-K kijken.

Pui: Ik speelde vroeger in diverse black, death en grindbands met telkens een grote nadruk op een goede productie. Het was ons allemaal wat beu en we wilden echt eens alle smerigheid van onze favoriete bands samen gooien en zo kwamen we tot Alkerdeel. We gaven in het begin geen moer om de opnamekwaliteit, zolang we maar konden improviseren en volledig onze zin doen. Die mentaliteit hebben we nu nog, we zijn heel blij dat we op Roadburn kunnen spelen. We kregen de dag erna de vraag om in diezelfde week als support voor Absu en Impiety te spelen, dat is al wat te veel in eens voor ons dus fuck it, het hoeft allemaal zo druk niet te zijn. Sinds we het ons allemaal niet zo meer aantrekken is het allemaal maar beter beginnen gaan.

Hoe is het album eigenlijk opgenomen? Doen jullie dat zelf of komt daar een producer aan te pas?
Pede: Het is het eerste album met een productie deze naam waardig. Al onze vorige releases zijn heel impulsief opgenomen, 'Luizig' zelfs met een dictafoon. Ons doel was met deze nieuwe plaat het live geluid zo dicht mogelijk te benaderen, daarom dat we alles ook in zo weinig mogelijk takes trachten op te nemen. Normaal moet de eerste de goede zijn maar met het nummer 'Du Levande' hebben we gezeurd, het onding duurt dan ook ruim twintig minuten. Het album is opgenomen in het repetitiekot van Viper Rosa, een bevriende alternatieve band, genre 16 Horsepower. We kennen elkaar al jaren, hebben uren aan de toog zitten filosoferen over muziek, geluidsopnames en foute vrouwenstemmen, dus ze wisten perfect welke richting we uit wilden. Gewoon de micro's op de juiste plaats, even testen en opnemen maar. Heel dit proces heeft anderhalve dag geduurd, enkel voor de zang zijn een aantal extra dagen uitgetrokken en we hebben een eind gemixt. Veel rockalbums klinken nu eenmaal vetter dan de gemiddelde metalplaat. Een grote contradictie, het is zogezegd het meest extreme muziekgenre op aarde maar toch klinkt alles clean en autistisch afgewerkt. Wat is er nu rock 'n' roll aan een basdrum die klinkt als een elektrische typemachine?

Tekstueel lijkt er ook een en ander te vertellen. De titels zijn doorgaans in Vlaams dialect, als ik mij niet vergis, en zijn zeer moeilijk interpreteerbaar voor mensen die, zoals ik, dergelijke dialecten niet machtig zijn. Daarnaast heb ik vernomen dat jullie zeer losjes omgaan met de teksten zelf. Ik denk dus dat we daarbij wel enige uitleg nodig hebben.
Pede: We vinden die oude woorden en uitdrukkingen nu eenmaal heel grappig en op die manier leeft de woordenschat van onze grootouders door. Let wel, Alkerdeel is allesbehalve gedreven door een Vlaams conservatief streven. Het zet ook luisteraars op het verkeerde been, zo spreken veel mensen 'Morinde' uit met een zweem van Franse romantiek, terwijl het niets meer dan “modder-eend” betekent. Stel je een kruising tussen een eend, Abbath en een lepra lijder voor en je komt in de buurt. De surreële geest van Maigritte is blijkbaar onbewust doorgedrongen, wie weet zijn wel zelfs Belgicisten puur sang haha. Veel van die titels kleven al aan de song voor er een tekst is. 'Hessepikn' is een trouwens het eerste nummer met een uitgeschreven tekst, alle andere songs bevatten een vast thema waarrond geïmproviseerd wordt. Met de dichterlijke vrijheid die binnen Alkerdeel heerst kan je het perfect over de Namibische woestijn maar tegelijk ook over jeukende tenen in de winter. Deze ervaring benadert trouwens het dichtst het archaïsche black metal gevoel en besneeuwde bergtoppen heb je nu eenmaal niet rond Gent. Waarom zouden we het zoals veel bands over de vernietiging van aarde moeten hebben als we blijkbaar bij het oversteken van de straat nog steeds instinctief mooi links en rechts kijken… en knielen voor de gehoornde lijkt me even debiel als opstaan voor een zondagse hostie.

Ik vind het erg opvallend dat ik bij het beluisteren van 'Morinde' ontzettend vaak aan Darkthrone's 'A Blaze In The Northern Sky' moet denken. Ik weet ook niet precies hoe dat komt. Is dat een vreemde kronkel in mijn eigen geest, of zit er ook daadwerkelijk een duidelijk raakvlak tussen de twee albums?
Pede: Dat heb je goed gehoord. Darkthrone is één van onze grootste invloeden. 'A Blaze…' is trouwens het allereerste black metal album dat ik ooit hoorde. Het is een heel eclectisch album, geschreven na 'Goatlord'. Een paar van die songs bestaan uit pure death metal riffs maar in een black metal jas, terwijl wij hetzelfde doen maar met doom en sludge riffs, misschien verklaart dit ook je indruk.

Pui: Het valt me op hoe goed mensen deze keer naar ons nieuw album geluisterd hebben, we krijgen echt geniale reviews en mensen halen er enorm veel uit. Oké, het is niet moeilijk om Darkthrone te noemen als invloed voor een band die iets met black metal te maken heeft, maar Alkerdeel is in 2005 ontstaan als Dark Torre, toen speelden we enkel Darkthrone en Ildjarn-covers met drone improvisaties tussen dus je zit er heel dicht bij.

Inmiddels zijn er weer een paar live-shows afgewerkt, maar binnenkort komt er een wel heel belangrijke aan: de release party in Gent. Wat mogen we daarvan verwachten?
Pede: Celeste is uitgenodigd om de show te openen, een heel indrukwekkende band, gebaseerd op Neurosis, die optreedt in absolute duisternis met enkel rook en strobo. De locatie is in de studentenbuurt van Gent, Ibiza style in een club waar je normaal minimal house en drum 'n bass voorgeschoteld krijgt. De coke-snuivers zullen zich in het Walhalla wanen. Volledig 'Morinde' komt natuurlijk aan bod en een medley van onze greatest hits.

Pui: We hebben er in het verleden al eens gespeeld, en de zaal Decadance is echt een gekende danszaal, om middernacht moeten we sowieso buiten en zie je de mensen al aanschuiven voor wat wellicht weer een breakbeat party zal worden, altijd grappig.

Hoe zit het verder qua liveshows. Staan er al dingen in de planning voor de komende tijd?
Pede: Er zijn nog wat data hangende maar voorlopig nog niks bevestigd.

Als afsluiting een vreselijk domme vraag: 'Morinde' komt uit als cd en als lp. Welke van de twee moeten we kopen?
Pede: Haha, de muziekliefhebber in mij zegt: de LP; de humanist: beide. Zo verdient ons label hun geld terug en hoeven ze niet langer bij de voedselbank langs gaan en kunnen ze shampoo kopen.

Pui: Als je snel bent de die hard box met LP en CD samen met een hoop rommel, exclusief op honderd stuks!

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>