Yama

Stoner wordt steeds populairder, mede door het succes van een festival als Roadburn. De immer groeiende populariteit heeft als voordeel dat steeds meer bands zich op het pad der stoner en psychedelica begeven. Het uit Tilburg en Utrecht stammende Yama is zo'n band en hebben dit jaar een demo uitgebracht die overal goed tot laaiend enthousiast ontvangen wordt. Hoog tijd om de heren eens aan de tand te voelen. Zo gezegd, zo gedaan. Onder het genot van enkele Chouffes sprak ik de heren Alex, Sjoerd, Elmer en Peter in hun oefenruimte bij Starsound in Utrecht.

Door: Marcel H. | Archiveer onder stoner

Kunnen jullie wat over de geschiedenis van de band vertellen aangezien jullie net pas jullie eerste demo uit hebben en de meeste mensen jullie niet zullen kennen?
Sjoerd: Alex en ik kennen elkaar uit onze studententijd in Tilburg en we wilden allebei muziek maken. We waren allebei al een beetje bezig op dat front los van elkaar. Op een gegeven moment kwamen we bij elkaar in huis te wonen en daar zijn we wat samen gaan spelen. Ik luisterde al veel naar stoner en Alex was al bezig met een projectje.

Alex: Daarvoor had ik al bands gehad, ook in Tilburg en het begon weer te kriebelen. Met Sjoerd had ik contact van huis uit waar we wel eens wat midnight jam-achtige deden met akoestische gitaar. Elmer kende ik vanuit de studie waar we een soort rock project hadden en daarna een band. Dat hebben we samengevoegd met Sjoerd op gitaar en Elmer op drums en nog iemand anders van m'n studie erbij betrokken die bas speelde. En zo is het eigenlijk begonnen.

Sjoerd: Met die bezetting hebben we materiaal geschreven en die sound hebben we uitgebouwd. Op een gegeven moment is Peter er op bas bij gekomen in plaats van die andere gast. En dat is eigenlijk het echte begin van Yama.

Hoe zijn jullie bij de naam Yama gekomen? Door het te Googlen weet ik dat het een Tibetaanse god van de dood is, maar dat is dan ook het enige.
Sjoerd: Als je weet hoeveel namen we in die tijd verzonnen hebben? Pffft.

Elmer: Les Ailes (bandnaam voordat Yama aangenomen werd, ed.) werkte gewoon niet. Men onthield het niet, of kon het niet uitspreken. We hebben van alles geprobeerd en volgens mij zijn we per toeval door op Google of Wikipedia rond te speuren erop gekomen.

Alex: Het leek me wel tof om in de mythologie hoek te zoeken. Je hebt altijd dat christelijke of Griekse waar iedereen uit put. Bij het Sanskriet en Indian mythology zat ik wat verhalen te lezen die wel tof waren. Overal het algemeen zijn het allemaal van die ingewikkelde namen die ook nog eens niet uit te spreken zijn en ook niet mooi op een poster staan en toen kwam ik Yama tegen. Iedereen maakte er grapjes over zoals "pyjama", "ja, ma" en "ja, maar". Maar ik vond het toch wel een vette naam en vooral met de afbeeldingen uit die tijd. Je kent het logo een beetje met die ogen en dat golvende en die vlammen. Dat vond ik tof en ook tekstueel gezien kun je doorgaan op die mythologie.

Sjoerd: Yama in het Japans betekent berg, massief, en is dus een krachtig woord wat dan weer goed bij de muziek past.

Er zat dus niet echt een dieper achterliggende gedachte achter? Jullie wilden dus gewoon iets pakkends?
Alex: Het is wel een naam waar je veel mee kan en veel zijpaden mee in kan gaan en niet door beperkt wordt. In de mythologie is het een sterveling van wie op een gegeven moment zijn hele huis en haard kapot is geslagen en waar z'n kinderen van waren vermoord en toen is hij als soort half-demoon en halfgod het land in gegaan om zich te doen gelden. En het andere is dat hij een soort beoordelaar is van of je een goed leven hebt gehad. Vandaar dat hij een god van de dood is. Dat is tekstueel dan ook wel iets waar je wat mee kunt.

Dat ben je dan ook van plan meer uit te gaan werken op een volgende plaat? Want, ook al zat er geen tekstvel bij de demo heb ik het idee dat het daar nog niet echt naar voren kwam.
Allen: Dat klopt dat dat nu niet het geval is. Maar superdiep zullen we er ook weer niet op in gaan omdat je dan wel erg goed belezen moet zijn in het onderwerp. Plus als je je alleen beperkt tot de Tibetaanse mythologie ben je op een gegeven moment ook wel klaar.

Elmer: We hebben net een discussie over de mail gehad dat we inderdaad wel rondom een bepaalde thematiek willen gaan schrijven. Dat het meer gefocust moet zijn, ook juist tekstueel. Ik denk dat alles goed bij elkaar moet aansluiten, ook op een onderliggend thema.

Sjoerd: Alex en Elmer studeren allebei humanistiek en dat is niet onbelangrijk aangezien ze vaak met concepten bezig zijn. En dus bezig zijn met hoe iets vorm te geven. Ik denk dat het zeker meespeelt dat beiden al ingelezen zijn in de mythologie en grote denkbeelden zoals het mensbeeld.

Alex: Ik heb wel eens geprobeerd er wat meer mee te doen met die Yama thematiek. Maar je moet al wel snel erg diep rondom de Yama gaan zitten want als je via Wikipedia of mythologie.nl er over gaat zoeken hoor je al snel steeds datzelfde riedeltje. Daarom ben ik toen begonnen aan een of ander boek dat vertaald is uit het Sanskriet. Maar daar is echt niet door te komen. Van die eeuwenoude en ellenlange dialogen. Het is dus meer impliciet dan expliciet dat het me beïnvloedt.

Jullie bestaan als band, in deze samenstelling, dus nu een jaar of zo? Dan hebben jullie al snel een demo opgenomen. Ik neem aan dat jullie wel meer dan de drie nummers hebben die er op de demo staan, maar hoezo zo snel al?
Sjoerd: Met Les Ailes hadden we al een demo opgenomen. Via een vriend van ons in Tilburg konden we dat al snel en makkelijk doen zonder veel kosten te maken. Die Les Ailes demo was technisch gezien niet zo goed en ons materiaal was nog niet zo goed ontwikkeld. Toen Peter erbij kwam en we nieuw materiaal hadden om mee te werken, ging het snel en bijna vanzelf. We konden diezelfde vriend aanspreken en hebben we weer heel direct en in één weekend een demo opgenomen.

Alex: Dat was in een tent zoals deze (Starsound Studio in Utrecht red.) en hij is zelf een geluidstechnicus, maar dan meer voor live dingen. Toen we een half jaartje met Yama bezig waren en nieuw materiaal hadden zijn we met hem die studio ingedoken en hij had inmiddels meer ervaring met opnemen dan ten tijde van de Les Ailes demo. Het was een kwestie van een weekend lang alles inspelen.

Sjoerd: Het was gewoon makkelijk om het weer op die manier te doen. We hebben het helemaal in eigen beheer gedaan. Ik heb zelf de mix gedaan en ben helemaal geen audio engineer. Ik heb het zelf gemixt en gemastered. Ook al iets het geluid ietsje dun vind ik wel dat de demo klinkt. En nu hebben we iets om bij concerten te verkopen.

Elmer: Hij klinkt niet alsof ie met een bandrecorder in de kelder is opgenomen en was ook niet opgenomen om deze reacties uit te lokken. Het was meer voor ons zelf: "laten we weer wat opnemen en kijken wat de mensen ervan vinden." Dan verwacht je hooguit dat wat mensen van je vriendengroep het leuk vinden. En ineens komen er vanuit Rusland en Polen reacties.

Hoe is de demo tot nu toe ontvangen?
Elmer: Goed dus blijkbaar.

Alex: Dan zie je recensies op websites en krijg je daardoor reacties. En je vraagt je af hoe sommige mensen er verder vanaf weten.

Sjoerd: We staan op wazige Russische forums, en dat is alleen maar tof enzo. We hebben hem niet voor niets gratis op Bandcamp gezet.

Dat is dus de reden dat je 'm gelimiteerd hebt tot 250 stuks?

Alex: Ja, en desnoods maak je er later nog wat bij.

Sjoerd: En de hoesjes en posters zijn allemaal handmade. Dus dat heeft nogal wat bloed zweet en tranen van ons allen gekost haha.

Jullie hebben de speelduur van de demo ook kort gehouden. Dit doet me meer aan de tijd van vroeger denken dat demo's hooguit drie vier nummers duurden, de demo's in de cassette tijd dus. Wat is de achterliggende gedachte om jullie demo zo kort te houden?
Sjoerd: We hebben de beste nummers gekozen en het opnemen van drie nummers was haalbaar in één weekend. Oftewel, kwaliteit boven kwantiteit. We hebben wel meer materiaal. Maar, of het was nog niet rijp om op te nemen of het was heel erg oud. We hebben gewoon de drie leukste nummers gekozen. Dat was het haalbare. Als we zestig minuten hadden opgenomen waren we allerlei andere obstakels tegengekomen.

Alex: Het voordeel van dertien minuten is ook dat mensen 'm draaien en dan opeens denken: "Is ie nu al afgelopen?" Oftewel men gaat 'm nog een keer draaien. Zo houd je ze hongerig naar meer. Ik heb wel het idee dat we ons hele muzikale spectrum op de demo tentoonspreiden van heel langzaam tot heel snel. De dingen die wij tof vinden in onze muziek. De rest van ons materiaal gaat verder op dezelfde voet.

Het valt me op dat voor het soort muziek dat jullie spelen, psychedelisch, stoner, doom, jullie de nummers toch vrij kort houden. Dat ze erg snel to the point komen zonder dat ze in jamsessies uitmonden.
Sjoerd: Als gitarist is het natuurlijk leuk om het tot een half uurtje te rekken. Maar...

band image


Wat vindt de drummer daarvan?
Elmer: Een half uurtje drummen is geen enkel probleem. Als we gaan jammen, wat we nogal eens doen hier in de repetitieruimte, zijn we zo twintig minuten bezig zijn. Maar om dat terug te vertalen naar een daadwerkelijk nummer? Meestal is dat schrappen en wat hebben we überhaupt onthouden van wat we deden? Dan kom je toch wel tot een best wel smal eindproduct. Je houdt over datgene dat goed is.

Alex: Je comprimeert heel sterk. Je gaat uit vanuit een tekst. Als je denkt vanuit een songtekst heb je een begin en een eind dan heb je vijf minuten met body en al en wat uitloop.

Sjoerd: Het hoeft geen ellenlang nummer te zijn. Ik houd van bands die dat wel kunnen, hoor. Het gevaar loop je dat het saai wordt als je het uitrekt en pretendeert een nummer van een half uur te kunnen spelen. Live kan het makkelijker dan op plaat door alle externe omstandigheden.

Wat zijn jullie specifieke invloeden? Dus persoonlijk en wat je daarvan in je muziek verwerkt.
Elmer: Ik heb echt vlagen in m'n interesses dat wisselt per paar maanden. Maar ik denk dat ik een hele hoop heb meegekregen van drummers als Lars Ulrich van Metallica, vroeger. Sorry, ik kan er niks aan doen, daar ben ik mee begonnen. Een ander is Abe Cunningham van Deftones. Z'n beats en de dingetjes dat je denkt "hé, dat doet hij net buiten de maat". Dat soort dingen neem ik mee. Ik kom helemaal niet uit de stoner hoek. Ik kende dat helemaal niet. Momenteel luister ik naar technische drummers als een Tomas Haake van Meshuggah. Dat vind ik interessant om te luisteren. Maar dat kan ik niet in onze muziek verwerken, a) omdat ik het niet kan spelen en b) omdat het niet in onze stijl past. De dingen die ik hoor en leuk vind, probeer ik op mijn manier te integreren en als het niet past dan hoor ik het wel van een van de jongens en dan probeer ik wat anders. Ik kom zelf uit de metalhoek, nu-metal, zelfs technische metal, mathcore en dat soort dingen.

Sjoerd: Mijn invloeden? Dat is heel breed. Voor Yama is het toch wel vooral stoner doom dat ik luister. Brant Björk is superfijn. Muziek die een beetje fijn doorloopt. Earthless, dat soort dingen. Een band die ik de laatste tijd te gek van is Graveyard uit Zweden. Die band is voor mij op het ogenblik relevant. Ik weet niet of dat doorklinkt in mijn spel. Ik heb gitaarles gehad van een jazzleraar. Ik ben theoretisch een beetje onderlegd en studeer muziekwetenschap en ben veel bezig met muziek. Maar ik probeer juist een beetje uit dat theoretische kader te stappen. Vandaar dat ik voor meer organische muziek heb gekozen in een band. Technisch is natuurlijk wel leuk om te spelen, ik heb dat zelf ooit ook gedaan in een melodieuze death metal band, maar ik wil nu vooral organisch en met meer gevoel bezig zijn.

Alex: Ik kom zelf uit de metalhoek dus daar heb ik het een en ander uit meegenomen. Op een bepaalt moment is daar veel blues doorheen komen fietsen. Oude negers met een gitaar. Vandaar ook de mondharmonica die op de demo terug te horen is. Sinds Yama en Les Ailes hoor ik letterlijk toch ook wel Alice In Chains terug, Sixteen Horsepower en Goatsnake. Dat zijn drie bands die het meest direct invloed hebben op mijn zang in Yama.

Zijn er nog specifieke zangers die je beïnvloed hebben?
Alex: Layne Staley. Sjoerd roept dat geregeld terwijl ik het zelf niet zo hoorde. Ik hoor het vaak van mensen "oh, net Alice In Chains".

Sjoerd: Als we met de akoestische gitaar bezig waren, dacht ik "je moet meer Alice In Chains luisteren als je het niet kent". Want af en toe was het precies zo.

Alex: Maar toch ook wel David Eugene Edwards en Pete Stahl maar dat hoor je wat minder terug.
Robert Plant is toch ook wel een held van me.

Peter: Ik kom uit een iets andere hoek oorspronkelijk. Ik heb heel lang vooral black metal geluisterd en speel nog steeds in een black metal band. De laatste jaren luister ik meer naar de Roadburn kant van de muziek zoals een Isis. Ik kende Neurosis, Isis en dat soort bands en ben één keer bij Roadburn geweest en was toen meteen verkocht en heb daarna eigenlijk bijna alleen maar dat soort muziek geluisterd. En de laatste tijd dankzij Yama ook meer de echte stoner zoals Kyuss en Graveyard en dat soort dingen. En qua spel? In Yama geen black metal. Voor Yama is het meer Mastodon, Sleep en Om en dat soort dingen. En ooit hoop ik dat ooit ook nog te kunnen. Hahahaha.

Hoe zit het met live optredens? Treden jullie veel live op?
Elmer: We hebben een aantal keer in Tilburg opgetreden. In 013, The Little Devil en Hall Of Fame hebben we daar gestaan. Sjoerd en Alex kennen daar veel mensen en daardoor hebben we mazzel gehad dat we makkelijk op die plekken terecht konden.

Sjoerd: Tilburg is een beetje onze springplak en we hebben geluk dat we van daaruit omhoog komen. Tilburg is een goede omgeving om onze muziek live aan de man te brengen. Tilburg is een stad waar veel Roadburnvolk rondloopt die naar The Little Devil en dergelijke gaan. Er is in Tilburg echt een scene. En is een prima uitvalsbasis voor de regio daar. Ik woon nu drie jaar in Utrecht en hier heb ik nog niet echt een lokale scene kunnen ontdekken, of heb het idee dat er iets als een scene is. Er lopen hier wel wat goede bands rond maar het vormt geen scene. Wat wel het geval is in Tilburg. Dat verbaast me omdat Utrecht een grotere stad is. Het is hier wat dat betreft gewoon wat minder. Inmiddels hebben we heel wat meer optredens staan in de nabije, en iets verdere, toekomst van Maastricht tot Enschede tot Horst en 12 oktober met Blood Ceremony hier in Utrecht in dB's. Dus dat begint allemaal een beetje te lopen. Tot en met oktober hebben we zo'n tien concerten gepland.

Zijn er al plannen voor een nieuwe demo?
Sjoerd: Voor een plaat. Die willen we in eigen beheer opnemen en dan rond gaan kijken naar een label. We zijn ons al aan het oriënteren op de kosten en dergelijke wat er allemaal mee gemoeid is. We willen volgend jaar gaan opnemen. We zijn nu bezig met het schrijven ervoor en willen een full-length uitbrengen. Dus zo'n acht tot tien nummers erop.

Elmer: Het is nog onduidelijk of we de oude nummers van onze huidige demo er ook voor gaan gebruiken. We zijn nu bezig met zo'n vier vijf nieuwe nummers die we aan het fine tunen zijn. En wat er uiteindelijk op het album komt? Geen idee. We gaan wat meer uitwaaieren. We hebben een nummer dat wat meer blues riffs bevat en een ander nummer dat meer black metal is.

Sjoerd: In de breedte zijn we gewoon op z'n sterkst.

Even terug naar de huidige demo en de nummers die erop staan. Op elk nummer zijn er wel andere invloeden te horen. Op 'Hollow' doet het begin aan Tenacious D denken. Ik weet niet of dat de opzet was?
Sjoerd: Nee, niet echt. Maar het eerste waar het me ook aan deed denken was inderdaad "the greatest song in the world" (zingt het op de Tenacious D manier, red.).

En dan natuurlijk het begin van 'Seaquake' waar je 'When The Levee Breaks' hoort.
Sjoerd: Dat was inderdaad de bedoeling dat je Led Zeppelin en de oude bluesgiganten hoort.

Alex: Ik was wel bang dat mensen dat als een Led Zeppelin rip-off zouden zien, maar het is eigenlijk een traditional uit de blues. En natuurlijk ook als ode aan Zeppelin bedoeld.

Sjoerd: Blues is natuurlijk bij elkaar "gejat" en maakt gebruik van andermans materiaal.

Bij 'Synergy' hoor ik dan weer vooral Monster Magnet en ook Goatsnake (door de zang). Het is dus net of elk nummer een eerbetoon is door de invloeden die te horen zijn.
Sjoerd: Dat van Goatsnake kan inderdaad kloppen maar Monster Magnet kwam eigenlijk niet in ons op. Ik denk meer aan een Sleep daar.

Alex: Door de microfoon die ik in dat stuk gebruikte krijg je zo'n Polygoon journaal geluid.

Sjoerd: Monster Magnet is een band die ik en de rest eigenlijk nauwelijks kennen. Alleen 'Spine Of God' van ze heb ik destijds een aantal keer geluisterd, maar dat is het. Dus het zal wel stom toeval zijn dan. Er zijn maar zoveel noten. Onze invloeden lopen erg uiteen, dus...

Elmer: Er zit niet echt een bewuste tribute in dat we gedacht hebben "dit nummer moet dan dit hebben en dat moet daaraan doen denken". Als het wel zo overkomt, is het in ieder geval van onze kant geen bewuste keuze geweest.

Sjoerd: De demo geeft wel weer het gehele spectrum van wat we vet vinden. Maar, ten eerste, is het niet een letterlijke tribute, en ten tweede, dat spectrum wordt wel bij elkaar gehouden door onze eigen sound. Het is wel één band, het is niet zo dat echt totaal anders klinken per nummer. Origineel zijn, is natuurlijk moeilijk binnen het genre waarin we opereren. Het is de bedoeling dat we een zekere mate van eigenheid hebben maar dat we wel eclectisch zijn terwijl het als één geheel klinkt. De nieuwe plaat wordt een zware bevalling, dat wel, maar zal absoluut ons geesteskindje worden.

Is er nog iets dat jullie willen toevoegen of waar jullie nog verder op in willen gaan?
Elmer: Ik vind dat ze de Smurfen nooit hadden mogen verfilmen.

Allen: Koop of download via Bandcamp onze demo en kom naar één van onze concerten. Binnenkort hebben we ook shirts.

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>