Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Epica

Zelden was er zoveel ophef over een nieuwe band als dat het geval was bij Epica. In chronologische volgorde: in april 2002 wordt na 7 jaar trouwe dienst bij After Forever zanger/gitarist/componist/tekstschrijver Mark Jansen bedankt voor de moeite vanwege volgens de officiële lezing muzikale meningsverschillen. Mark gaat niet bij de pakken neerzitten en richt meteen een nieuwe band op welke Sahara Dust gedoopt wordt. Na wat aanloopproblemen in de line-up (voormalig Trail of Tears zangeres Helena en ex-Silent Edge drummer Iwan gingen weer net zo snel als ze gekomen waren en vervanging vinden voor deze 2 viel niet bepaald mee) is deze rond oktober 2002 compleet. Aangezien Mark nog bergen songmateriaal op de plank had liggen wat eigenlijk bedoeld was voor een derde After Forever album bouwt de nieuwe band binnen no-time een behoorlijk repertoire op. In december 2002 verschijnt kort nadat de band haar podiumdebuut maakte als voorprogramma van Anathema in de 013 in Tilburg de eerste demo getiteld “Cry For The Moon” en wordt de band getekend door Transmission Records. Vervolgens verdwijnt de band voor 2 en een halve maand in de studio en verlaat deze met een compleet album op zak en onder een andere naam: Epica. Aangezien Lords of Metal in het selecte gezelschap van onze gedrukte broeders Aardschok en MindView in de gelegenheid gesteld werd reeds 4 nummers van dit aanstaande album (release wordt verwacht in mei 2003) te komen beluisteren, greep ondergetekende deze kans met beide handen aan en reisde, ondanks een drukke tentamenperiode, af naar het Limburgse Reuver…

Door: Michiel B. | Archiveer onder

Dat je familie je ook veel kan helpen met je bandje bleek maar weer eens. Toen ik rond kwart over 1 met het dieseltreintje aankwam in Reuver-city stond moeder Jansen me al op te wachten om me vervolgens naar oma Jansen te rijden alwaar de band (en in het verleden After Forever ook) niet alleen 2 keer per week in de kelder repeteert maar waar deze middag ook de luistersessie bij oma in de huiskamer plaatsvond. Nadat zangeres Simone me al welkom geheten had en oma voor koffie had gezorgd en naast 2 collega's van Mindview ook toetsenist Coen Janssen (nee, geen familie) gearriveerd was, kon de luistersessie beginnen. Na even wat bijgepraat te hebben, kregen we 4 nummers van het aanstaande album, wat als titel “The Phantom Agony” heeft meegekregen, voorgeschoteld te weten:

Run For A Fall:
Dit vrij lange nummer begint vrij rustig met strijkersarrangementen (jawel, echte strijkers!) en de loepzuivere stem van zangeres Simone. Het tweede deel is hard met veel double-bass werk, tegendraadse ritmes, gitaar breaks en agressieve screams zoals we die van Mark nog kennen uit zijn After Forever periode. Het einde van het nummer klinkt, hoe toepasselijk met zo'n bandnaam, zeer episch..

band image


Façade Of Reality (The Embrace That Smothers part V):
Het concept “The Embrace That Smothers”, handelend over maatschappelijke misstanden voortkomend uit diverse geloofsovertuigingen, van de albums After Forever albums “Prison of Desire” en “Decipher” zal niet door AF zelf worden voortgezet door Epica. Dit nummer borduurt voort op het nummer “Estranged” van het “Decipher” album. Het snoeiharde intro knalt al meteen hard door de speakers, ook een koor maakt wederom haar opwachting (voor het gymnasium was ik niet slim genoeg dus vergeef me dat ik hun Latijnse tekst niet heb weten te ontcijferen) op dit album en het refrein klinkt pakkend. In dit nummer zit tevens een speech van de Britse prime minister Tony Blair verweven welke hij gaf als reactie op de aanslagen van 11 september 2001. Kippenvel krijg ik bij een bridge waarin een stuk tekst gefluisterd wordt waarbij al meteen duidelijk wordt dat dit nummer gaat over zelfmoordaanslagen. Dit bijzonder lange en zeer gevarieerde nummer (een dikke 8 minuten) blijkt nog niet eens het langste nummer te zijn wat op het aanstaande album zal gaan verschijnen. ”We hebben er ook nog een van 10 minuten”, glundert Mark trots..

Cry For The Moon (The Embrace That Smothers part IV):
Deze kenden we al van de demo…. Dacht ik.. Vergeleken met de demoversie zijn er toch wel wat aanpassingen gedaan aan dit nummer. Zo opent het nummer nu met een 'Bolero/Conquest Of Paradise'-achtige intro en wordt de zang al een heel stuk eerder ingezet dan op de demo. Het nummer lijkt wel wat verkort ten opzichte van de demo. Ook het Arabisch aandoende toetsenloopje is wat veranderd, er zijn breaks toegevoegd (met “ah”s van het koor) en het laatste thema is wat getransponeerd naar boven.

band image


Feint:
Dit nummer zal volgens Mark de ballad van de CD gaan worden en dat is ook goed te horen. Het nummer begint rustig en blijft met een mid-tempo middenstuk tamelijk rustig. Wat wel opvat is de enorme orkestratie in dit nummer. Het refrein is redelijk pakkend dus ik durf er wel een weddenschap op af te sluiten dat er van dit nummer nog een single-versie zal verschijnen..

Na deze 4 nummers gehoord te hebben, daalt er een grote stilte neer over de bank met mij en de Mindview collega's erop. De bandleden kijken ons vol verwachting aan als Mindview chef Peter nog even zit bij te komen.. “Amai.. “, stamelt de sympathieke Belg. ”Dit klinkt precies veel muzikaler dan After Forever.. Breder en met veel meer aspecten uit de diverse muziekgenres..” Beter dan dat kan ik het ook niet verwoorden. Ik ben bijzonder onder de indruk. In nog geen 10 maanden tijd is er een klein meesterwerkje tot stand gekomen en de band heeft in de studio werkelijk alles tot in de puntjes verzorgd. Simone schenkt ons nog wat te drinken in onderwijl Peter zijn cassetterecorder tevoorschijn tovert. Tijd voor het interview.. Interview? Oei! En ik had eigenlijk helemaal niks voorbereid. Dan maar even goed meeluisteren en hier en daar wat aanvullende vragen stellen…

band image


Allereerst een introductie van de overige bandleden aan de pers te beginnen met zangeres Simone Simons..

Simone is al bijna 2 jaar mijn vriendin en toen ik nog in After Forever zat, had ik er al een projectje bij. Simone was daar de zangeres. Sinds een jaar is ze ook zanglessen gaan nemen en is ze bijzonder goed vooruit gegaan. Vandaar dat ik het aangedurfd heb om haar als zangeres bij de band te nemen nadat Helena ons in de steek liet. En ze kan het helemaal aan en ik ben bijzonder tevreden met het eindresultaat..

Toetsenist Coen Janssen

Coen was als het aan mij gelegen had de opvolger voor Jack Driessen geworden toen deze in 2000 After Forever verliet. Alleen was daar in de band niet iedereen het mee eens en zodoende werd Lando van Gils Jack zijn opvolger. Achteraf gezien gelukkig voor Epica want nu hebben wij hem *grijnst*. Coen studeert aan het Rotterdams conservatorium, hij heeft een goede klassieke achtergrond en hij is ook erg goed in het schrijven van arrangementen.

Bassist Yves Huts

Yves is eigenlijk bij groot toeval bij onze band gekomen. Hij vertelde me dat hij altijd een groot After Forever fan geweest is en ook al is hij eigenlijk gitarist in het Belgische Axamenta wilde hij het toch proberen om auditie te doen als bassist. Het pakte wonderwel prima uit. We hebben vele bassisten op auditie gehad maar Yves was gewoon de beste. Yves is een hele goede voor de sfeer in de groep en hij heeft ook bijzonder goede kwaliteiten als songwriter.

Als laatste de Zeeuwse tandem: gitarist Ad Sluijter en drummer Jeroen Simons

Ad en Jeroen ken ik al ruim 3 jaar toen we met After Forever een korte clubtour gedaan hebben met Horizon en de voormalige band van Ad en Jeroen Cassiopeia. Ad was ook al gitarist in mijn project en met hem ben ik Sahara Dust/Epica begonnen. Jeroen kwam als laatste bij de band.

Dan vervolgens de bandnaam Epica. Een eerste associatie die het bij mij oproept, is het gelijknamige laatste album van Kamelot..

Haha.. dat heb je goed inderdaad. We zijn allemaal ook enorme Kamelot fans. Daar komt dan nog eens bij dat Kamelot/Rhapsody/Blind Guardian producer Sascha Paeth ons album geproduceerd heeft en we heel tevreden zijn over zowel de samenwerking als het eindresultaat. Sascha voelde niet alleen meteen aan op welke momenten er nog wat in de nummers ontbrak maar hij droeg ook meteen een pasklare oplossing ervoor aan. Daarnaast is Epica een ster in het universum waar alle antwoorden liggen op prangende levensvragen. Die omschrijving past weer perfect bij onze teksten dus vandaar dat we gekozen hebben voor de naam Epica.

band image


Heb je ook al een reactie op de bandnaam gehad van de leden van Kamelot zelf?

Ja. Ik kreeg laatst een mailtje van Thomas Youngblood:

Hello Mark,

Great name for a band with your sound!! Really, when I thought of the album title Epica I thought "Hey this would be a cool band name too". Funny thing is we almost did not choose Epica. We had 5 different titles to decide on. Glad we did. The MP3 sounds killer! We hope to meet in Holland if the schedule permits. We should know by next week. Keep up the great work!

All the best,
Thomas


Dus dat zit wel snor allemaal..

Dan wil ik toch nog even een klein jaar terug in de tijd gaan. Als een donderslag bij heldere hemel bereikte ons het bericht dat je ontslagen was uit After Forever. Vertel hier eens wat meer over.

Ja dat is allemaal heel snel gegaan. Met name 2 leden hebben duidelijk te kennen gaven niet verder te willen met de ingeslagen muzikale weg en ze ook minder wilden gaan optreden terwijl ik juist veel wilde optreden. Daarna is het allemaal enorm snel gegaan. Gitaarroadie Bas Maas werd in no time als vervanger binnengehaald en ik zag optredens op Pinkpop en de Europese tour met Nightwish in rook opgaan. Daar ben ik toch wel even goed ziek van geweest. Zeker ook omdat me niet eens een afscheidsoptreden gegund werd. Ik stond met lege handen na 7 jaar met ziel en zaligheid me voor de band te hebben ingezet die ik zelf nog heb opgericht.

Maar je bent niet bij pakken neer gaan zitten..

Nee zeker niet. Op de bewuste avond heb ik meteen voor mezelf besloten om verder te gaan. Ik had al genoeg songmateriaal geschreven wat eigenlijk bedoeld was voor het derde After Forever album dus dat kon ik nu zelf gaan gebruiken nu zij het toch niet meer wilden hebben. Ook heb ik diezelfde avond meteen Hans van Vuuren van Transmission Records gebeld en die heeft meteen zijn vertrouwen in me uitgesproken. Dat deed me erg goed. Ook de reacties van de fans en hun steunbetuigingen hebben me enorm veel geholpen en zodoende wist ik vanaf het eerste moment dat ik door moest gaan..

Heb je nog wel eens contact met de After Forever leden?

Ik spreek Lando (toetsenist), André (drummer) en Bas (mijn opvolger) nog zo af en toe eens. Met hen heb ik ook nooit problemen gehad en zij waren er ook niet voor om mij uit de band te zetten. De overige 3 zijn wat dat betreft een heel ander verhaal maar daar ga ik verder niet op in. Ik kijk liever naar de toekomst in plaats van het verleden.

band image


Terug naar Epica. Een van de meest opvallende zaken is de voortzetting van de “The Embrace That Smothers” cyclus van de 2 eerste After Forever albums.

De inhoud ervan is gewoon enorm actueel momenteel en dat inspireert me weer tot nieuwe teksten. Ook met die oorlog in Irak zie je maar weer dat het gevaar overal vandaan kan komen. Als we ons even niet gedragen zoals Bush het wil, loop je meteen het risico dat je de volgende bent die aan de beurt is..

Toch een van de meest opvallende zaken blijft de grote gelijkenis met After Forever. Zowel muzikaal als tekstueel.. Denk je niet dat dit door veel mensen als goedkoop beschouwd zal gaan worden?

De After Forever sound die we kennen van de eerste twee albums da's nu eenmaal mijn favoriete muziek. Muzikaal komen Epica en AF niet meer overeen, AF is een andere weg ingeslagen en wij hebben gepoogd de stijl waar ik zo verwant mee ben verder uit te bouwen. Daarom zullen beide bands elkaar ook niet voor de voeten lopen. Teksten zijn altijd een heel intiem en persoonlijk iets, het is daarom ook vanzelfsprekend dat mijn eigen tektsen verder borduren op mijn oude teksten, ik zou mezelf verloochenen als ik het niet zou doen.

Maar zelfs in de hoes van "The Phantom Agony" tref ik gelijkenissen aan.. 1 centrale kleur (rood in dit geval na het blauw van "Prison Of Desire" en het groen van "Decipher"), het lettertype van "The Phantom Agony" en zelfs heb ik het idee dat ik die slangen ook al eerder gezien heb....

Daar heb je gelijk in, maar het was ook mijn idee om alle hoezen van een centrale kleur te voorzien. Ik heb me altijd veel met de hoesontwerpen beziggehouden en doe dat nu nog steeds. De slang was een idee van de ontwerper zelf, 'een knipoog naar After Forever' noemde hij het.

Is dat trouwens Simone die we daar op de hoes kunnen herkennen?

Ja het is inderdaad Simone op de cover. We hadden zoiets van als we een mooi boegbeeld in huis hebben dan mogen we haar ook gerust laten zien.

band image


Twee en een halve maand in de studio… dat vertellen weinig bands jullie na voor hun debuutalbum..

Nee we hebben het heel goed getroffen wat dat betreft. Transmission Records heeft ons alle mogelijkheden geboden om er een goed debuut van te maken. Ze hebben niet alleen de studio maar ook een koor en een orkest geregeld en we dreigden zelfs het opnamebudget te gaan overschrijden maar het eindresultaat maakte bij hen veel goed. Ook van de demo opnames vooraf hebben we veel geleerd aangezien het voor Coen en Simone hun eerste studio-ervaring was. Hans Pieters van de Excess Studio heeft ons ook prima geholpen destijds…

Nu wederom de naam Transmission gevallen is, gaan we hier ook maar even op door. Vanwaar de keuze voor hen en zijn er eigenlijk ook nog wel andere labels in beeld geweest?

Ik had bij After Forever al een prima samenwerking met Hans van Transmission. Die man weet precies hoe hij zijn zaakjes moet aanpakken naar zijn bands en de media toe. Er zijn slechts weinig onafhankelijke labels die zo goed hun zaakjes voor elkaar hebben. Daarnaast kreeg ik al meteen de toezegging toen ik uit After Forever ontslagen werd dat ze volledig achter me zouden staan met wat ik ook zou doen. Ik ben indertijd nog wel door andere labels benaderd maar ik heb Transmission altijd de eerste keus gegeven gezien het door hun getoonde vertrouwen…

Maar nu ben je labelmaatjes met je oude band.. Zit er in de toekomst een gezamenlijke tour in wat jou betreft?

Ja hoor, als het aan mij ligt wel. Wat gebeurt is, is gebeurt en we moeten gewoon allebei vooruit kijken. Het zou voor de fans een prima tourtje zijn lijkt me zo.

En hoe zien jullie verder de toekomst?

Tsja dat wordt afwachten natuurlijk. Eerst eens zien of het album aan zal slaan maar gezien jullie positieve reacties heb ik daar wel vertrouwen in. Verder gaan we veel optreden vanaf april en we hebben er allemaal enorm veel zin, dat moge duidelijk zijn...

En zo kwam deze gezellige middag weer aan zijn einde. Na nog even een Cdtje geruild te hebben bij AF-gitarist Sander kon de terugreis naar het Brabantse land weer beginnen. Ik was in elk geval bijzonder onder de indruk van wat ik deze middag gehoord had en ik kan derhalve ook niet wachten tot ik “The Phantom Agony” zelf in handen heb.. En daar zal ik in een van de komende issues u ook zeker mijn bevindingen van kenbaar maken…

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>