Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Gorefest

Over het wel en wee van Gorefest's nieuwe entree is de laatste maanden al veel geschreven. Doen ze het voor de centen of is het oude liefde roest niet? Allemaal vragen waar links en rechts al van alles over is gezegd, en ook allemaal vragen waar ik in dit interview het niet over ga hebben. Waarom niet? Omdat het nieuwe album harstikke goed is en het leek me een strak plan om hier eens uitgebreid bij still te staan. Jan-Chris dacht er gelukkig net zo over...

Door: Tormentor Erich | Archiveer onder death metal / grindcore

Hallo Jan-Chris. De laatste keer dat ik Gorefest zag speelde je in Goes met een gebroken voet. Hoe is het er nu mee?
Oh, dat is al maanden prima hoor. Ja dat optreden in het Beest, dat was me wat zeg. We hadden drie dagen in die zaal gerepeteerd. Dat optreden van 23 april was zo ongeveer het belangrijkste uit onze geschiedenis en ik verging al drie dagen van de pijn in mijn schouder. Ik moest soms zelfs na een half uurtje al mijn bas op de grond zetten. Ik was gefrustreerd. Ik dacht: schouder kapot = einde verhaal. En dat zo vlak voor die avond! Uit pure frustratie heb ik toen tegen een deurpost geschopt. Tja, stom. Moet je niet doen. 's Avonds in de kroeg was mijn voet twee keer zo dik als normaal en hij zag groen en geel. Tijdens het optreden was mijn voet dik ingepakt en ik deed vooral stilstaan, niet lopen. De adrenaline en de pijnstillers hebben mij er toen doorheen geholpen, en toen we dan toch maar die zondag erna naar de EHBO gingen bleek dat mijn voet was gebroken en even later liep ik met twee krukken.

Laten we eens even uitgebreid ingaan op het nieuwe album 'La Muerte'. We beginnen met de opener (duh) 'For The Masses'. Snel, hard, maar ook trager op het eind. Waarom niet volledig doorbeuken?
De kassa rif!

De watte?
De kassa rif. Frank (gitaar – TE) was op een avond aan het werk in Het Beest toen hij telkens een geluid hoorde waar volgens hem een te gekke rif in zat. Dat geluid bleek het aanslaan van de kassa te zijn. Frank heeft dit vertaald in die langzame riff. Toen wij die riff hoorden dachten we: fuck al die waarden en normen, deze moet erin. Het hoeft niet alleen snel te zijn. Deze song is de eerste die we schreven sinds we weer bij elkaar zijn. Ed (drums – TE) zei: dit is de opener. Alles wat Gorefest is zit in deze song. De tekst is trouwens een anti oorlog tekst.

'When The Dead Walk The Earth' heeft een Autopsy achtig middenstuk en het is een horror verhaaltje.
Deze song is hoofdzakelijk geschreven door Ed. Hij kreeg voor zijn verjaardag zo'n foute Chinese nep stratocaster en daarop zat hij vak tot diep in de nacht ideeën uit te werken. Ed wilde graag de sfeer van 'False' terughebben, dat verklaart het trage middenstuk. Verder gaat de tekst over mensen die wel adem halen en waarvan het hart ook klopt, maar die verder eigenlijk dood zijn. Ze leven als zombies, juist. Ik denk dat iedereen er wel een paar kent.

'You Could Make Me Kill' is vrij zwaar en log.
Deze is een van mijn favo's. Wat ik zo tof vind is dat er eigenlijk maar een vrij eenvoudige riff inzit die steeds maar door gaat, en die daardoor wel heel tof wordt. Het idee komt een beetje af van de song 'Pandemonium' van Killing Joke. Deze song bestaat uit een riff die maar doorgaat en maar doorgaat, super. Ik zei tegen de jongens: Killing Joke doet dat wel, waarom wij niet? Toen hebben we besloten dat de gitaren die riff steeds door spelen, en dat mijn bas die riff ook speelt, maar dan laat ik hem afbuigen. Hierdoor krijg je dat gave gevoel. Deze song gaat over mensen die denken dat ze altijd veilig zijn. Over mensen die denken dat ze alles goed doen, en dan plotsklaps zijn ze zelf in oorlog met alles en iedereen. Het is eigenlijk het beroemde David en Goliath verhaal, toegespitst op een grote mogendheid in het westen.

band image


'Malicious Intent' is gewoon lekker beuken.
Juist! Gaan van het begin tot aan het eind. Deze song is echt old school. Weet je trouwens dat de basis van deze track eigenlijk maar mid tempo was. Ed had echter zoiets van: nee, dat wordt up tempo en ik zal eens effe flink op die drums gaan rossen! Toffe song, taaie rif. (Jan Chris zingt nu de riff door de telefoon – TE). Na die rif komt de mosh part. Ja ja, we zeiden het al in de studio: dat is een mosh part. Boudewijn (gitaar – TE) heeft zich trouwens overtroffen met z'n solo's hier. Er zit heel veel melodie in die solo's en dat is weer een mooi contrast met de rest van de song. Trouwens, Frank heeft op dit album ook weer verschillende leads gedaan, en dat was toch wel een tijdje geleden.

'Rogue State' kent een aparte opbouw en is erg interessant. Maar wat is een 'Rogue State' eigenlijk?
Een 'Rogue State' is een schurkenstaat. Kijk, alles wat niet binnen de westerse waarden en normen valt zien we als vreemd. Maar dit hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Wij vinden Nederland heel gewoon, en ondertussen vinden andere landen dat Nederland net zo'n drugshol is als Colombia. Er zijn ook landen die een ander land binnenvallen onder de noemer 'wij brengen vrede'. Maar wie is hier dan de schurk? Muzikaal gezien is dit inderdaad geen song volgens het boekje. Ed rost flink op de toms, dan vallen die gitaren in en dan die solo's en afsluiten met een stukje blast. Kicke. Er zit ook een heel frivool middenstukje in waar ik op de mondharmonicamicrofoon (scrabbelaars opgelet! – TE) wat zeg.

'The Call' vind ik wat minder. Best groovy en een behoorlijk toegankelijk refrein.
Deze song begint met de bas, een beetje volgens het idee van 'Low'. Frank heeft deze song geschreven en hij past misschien wel niet helemaal bij de rest, maar daarom vind ik het wel weer gaaf. Helemaal op het laatst van de opnames kwam Boudewijn nog met dat U2 achtige melodietje. Dat hebben we er toen met Pro Tools ingeplakt. De eerste oplage van 'La Muerte' zal een dvd bevatten. Op deze dvd zie je o.a. hoe de tekst van deze songs gedurende de studio tijd compleet verandert.

Op 'Of Death And Chaos' valt vooral de mooie melodieuze solo op.
Ik vind deze song geweldig vanwege de 'flow' die het heeft. Daarbij vind ik de sfeer van deze track erg 'False' achtig. En inderdaad, die twin solo's zijn erg lekker.

'Exorcism' ligt in het verlengde van 'The Call'.
Hmm, het refrein is wel heel catchy ja, maar ik vind de muziek toch wel erg heftig, ook al ligt deze song wel gemakkelijk in het gehoor. Maarja, het hoeft ook niet altijd snel en moeilijk.

Wat wil je hier eigenlijk uitdrijven?
'Wash me clean from man's Pollution'. Ik wil de leugens van alledag verdrijven. Vanaf het moment dat je bent geboren ben je van economische waarde. Zo zijn er verzekeraars die de geboorteadvertenties in de kranten napluizen om te kijken wie er waar is geboren, en vervolgens word je als ouder overstelpt met verzekeringen etc. Of neem nou 'de blijde doos' of hoe dat ding ook heet. Je krijgt wat spulletjes voor de kleine gratis, maar je moet ondertussen wel al je gegevens afstaan aan allerlei bedrijven. Die hele marketing moet stoppen. Het is niet alleen maar meer, meer, meer in het leven. Stop daar eens mee. Kies voor kwaliteit i.p.v. kwantiteit.

Dan kies ik voor de kwaliteit van 'Man To Fall'. Een aparte song en stevig.
Yep. Dit is ook een van de eerste songs die we schreven. Heb je trouwens het Van Halen riedeltje van Boudewijn er niet uitgehaald? Let maar eens op het begin. Tja, kort maar krachtig gezegd: een brute song.

Tijdens 'The New Idols' ga jij ineens wat spooky spoken words gebruiken.
Dat vond ik er wel goed inpassen ja. (Jan-Chris zet zijn gevaarlijke stem op – TE) “You've got to love the sound of crying”. Je moet niet altijd alles willen pakken: “You know the price for your greed, when you're dead in the street”. Kijk, na Madrid en Londen zullen wij ook nog aan de beurt komen. De nieuwe goden zijn de goden van de angst, de propaganda en de misinformatie. Het individu bestaat straks niet meer, omdat wij allen samen tegen het terrorisme moeten vechten. Maar wie is er eigenlijk begonnen. Toen de Ayatollah zich tegen het westen keerde kreeg Irak (Saddam) geld van Amerika, om ervoor te zorgen dat Iran zich rustig hield. Saddam bouwde een leger, en nu keert hij zich tegen Amerika en nu is Iran de goed buur van datzelfde Amerika. De wereld is telkens anders. Wat vijf jaar geleden nog de waarheid was, kan nu een grote leugen zijn.

band image


Als ik zeg 'Till Fingers Bleed', dan zeg ik log begin, dan snel, toffe solo's en Led Zeppelin's 'Whole Lotta Love' omdat jullie daar het complete middenstuk van hebben.
Tuurlijk Led Zeppelin. Dat hebben we inderdaad gewoon gejat ja! Ed heeft hiervoor een heel oud pedaaltje gebruikt en het klinkt erg apart. Dit is gewoon een vette knipoog naar de jaren zeventig.

En deze song gaat niet over politiek maar over het oefenen op de gitaar?
Mis. Deze tekst is eigenlijk een vervolg op een aantal vorige teksten. Je moet altijd naar de waarheden zoeken, ten alle tijden. “Till fingers bleed, peel of the letters of lies.”

En dan komen we bij de titelsong. Een bijna tien minuten durend instrumentaal stuk. De 'Call Of Ktulu' van Gorefest?
'The Call Of Ktulu'? Ken ik niet.

Meen je dat nu? Laatste song van Metallica's 'Ride The Lightning'.
Oh. Nou ja. Voor mij is deze song prima als afsluiter. Net zoals dat laatste nummer op 'Nevermind' van Nirvana. 'Something In the Way' of zoiets. Kijk, vroeger luisterde ik veel met de koptelefoon op in bed naar muziek. En ik viel dan tijdens het laatste liedje al langzaam in slaap. Zo zou je deze song ook kunnen bekijken, een mooie afsluiter. 'La Muerte' is trouwens helemaal door Boudewijn gedaan. Hij heeft eerst alle gitaren ingespeeld en later heeft Ed de drums er stukje voor stukje bijgevoegd, terwijl we normaal andersom werken. We hebben deze song ook bewust instrumentaal gelaten. Hij luister nu ondanks de dikke negen minuten lekker snel weg, met zang zou het allemaal te veel zijn geworden.

Over lange songs gesproken, twaalf songs die samen 65 minuten klokken, da's niet slecht.
Klopt, maar we hadden dan ook inspiratie genoeg, en voor hits of singles hoeven we het niet te doen, en dus hebben we lekker veel in de songs gestopt. Het geeft alleen een probleem bij het maken van een videoclip.

En er zijn geen covers te vinden op 'La Muerte', terwijl jullie versie van Kraftwerk's 'Autobahn' toch best bekend is.
Nou, eigenlijk hebben wij nooit covers gedaan. Die versie van 'Autobahn' hebben we eens een keer in een uur tijd opgenomen bij de VPRO. Die wilden het gebruiken voor een programma over files. Een half jaar geleden heeft Frank trouwens onze via cassette naar cd naar onze site gesluisd, en dat ding is toen zo'n vijfduizend keer gedownload. Dat was wel lachen.

Goed. Even samenvatten. Met drie snelle tracks, een logge song en acht mid tempo songs hebben jullie een album uitgebracht dat behoorlijk aansluit bij 'Erase', en dus kunnen de liefhebbers van dat album nu al hun bestelling gaan plaatsen.
Hmm, denk je? Ik denk eigenlijk ook wel dat 'La Muerte' de liefhebbers van 'False' zal aanspreken. 'False' was namelijk op twee songs na ook niet zo snel, en daarbij heeft Gorefest altijd al veel gebruik gemaakt van die logge en mid tempo ritmes.

Nog een vraagje over de hoes. Die doet me denken aan Napalm Death.
Da's grappig. Deze hoes is namelijk getekend door Mid, en die deed ook de hoes voor 'False'. Maar buiten dat deed hij ook nog dingen voor Napalm Death. Dus dat klopt.

Bij de Lords hebben we een grote brede Hagenees rondlopen die denkt dat hij de hele boxset moet kopen met al jullie re-releases om enkel en alleen aan die cd met de demo opnames te geraken. Klopt dit?
Nee. De re-releases zijn verdeeld over drie maal twee cd's. Hij kan dus die cd kopen met de demo's en het eerste album samen. Deze cd's kosten trouwens zo'n vijftien euro per stuk.

Ben je niet bang dat je met al die re-releases en het nieuwe album een overkill aan Gorefest gaat creëren?
Nee. Die oude cd's waren nergens meer te krijgen, en dus krijgen de liefhebbers van deze albums een nieuwe kans. Dit staat echter los van het nieuwe album. En mochten er nu mensen zijn die ons leren kennen via 'La Muerte', en die meer willen weten van de band, die kunnen dan gelijk de hele geschiedenis van de band in huis halen met de boxset. Die boxset zit trouwens vol met demo's en live shit en zo, en ook deze is niet zo duur, hij zal onder de veertig euro gaan kosten.

Onze Haagse Harrie wilde ook nog weten of er ooit nog eens wat oud werk van je hardcore/punk band Sjolmord op de markt gaat komen.
Sjolmord! Ja, dat is lang geleden. Dat was o.a. met de huidige drummer van Racoon erbij. Tjonge. Nou, zover ik het weet is er een officiële demo en een 7 inch singeltje uitgebracht. En er zal misschien wel iemand in de omgeving van Goes ooit eens die muziek op een cd hebben gezet, maar ik zou het zo snel niet weten. Ik geef je weinig kans.

Ok Jan-Chris, de laatste vraag. Niet iedereen weet dat jij een behoorlijk hardcore en punk verleden hebt. Wat was voor Gorefest jouw invloed?
Nou, Suicidal Tendencies zou ik zeker willen vermelden, maar ook D.R.I., G.B.H en Beowulf en zeker ook Goverment Issue. Ik vond in die tijd dit soort bands veel heavier dan bijvoorbeeld Metallica. Iedereen ging in die tijd naar Metallica, nou ik niet. Ik vond dat maar slap. Weet je, elke death metal liefhebber zou eigenlijk eens naar het album 'Hear Nothing….” van Disharge moeten luisteren. Die plaat is zo bruut. Mijn hardcore verleden kwam trouwens al snel tot uiting in Gorefest. Ik had geen zin om telkens maar weer van die zombie verhaaltjes te vertellen, en dat is wel te zien op 'False'. Qua tekst is die plaat eigenlijk gewoon punk.

Deel dit interview met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>