Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Kees-Jan

Naam: Kees-Jan Stel

Kees-Jan Jarenlang heb ik mijn knar gepijnigd met pogingen om te achterhalen waar mijn belangstelling voor hard rock nou toch vandaan komt, maar het antwoord blijft een raadsel. Maar gelijk een verkeerd getransplanteerde nier stoot mijn systeem andere muzieksoorten simpelweg af en dus heb ik lang geleden maar besloten om mijn voorkeur te omarmen in plaats van me er over te verbazen. Het is in ieder geval ontstaan ergens in de vroege jaren 80. Toevallig kwam ik via een (volgens mijn ouders obscure) kennis in contact met het door Alfred Lagarde gepresenteerde Betonuur. Aanvankelijk vond ik het wel aardig, maar niet meer dan dat. Dat veranderde snel toen hij met regelmaat nummers van ‘Strangers In The Night’ van UFO begon te draaien. Plots waren in het vervolg alle dinsdagmiddagen bezet en bleek er naast UFO nog veel meer moois op vinyl te bestaan. Scorpions, Rush en later ook Iron Maiden, Judas Priest, Krokus, Saxon, het kon niet op. Zelfs een lidmaatschap van de Scorpions fanclub bleek aan mij besteed, echter het voortbestaan van deze knipselkrant was, in tegenstelling tot de band zelf, geen lang leven beschoren.

In de jaren negentig verflauwde mijn passie enigszins, studenten hadden (en hebben) geen poen, platen werden steeds duurder en radio werd, geteisterd door commercie, langzaam maar zeker ontdaan van alles wat met hard rock te maken had. De jaren van carrière en overige belangrijke bijzaken wisten mijn muzikale liefhebberij verder onder het oppervlak te houden. Maar toen was daar ineens het Internet! En met de doorbraak van dit uiterst audio vriendelijke medium laaide ook mijn hardrock passie weer op. MP3, E-zines, CD's kopen; ineens was er heel veel mogelijk. Maar wat bleek, het fenomeen hardrock had voordat ik de rockdraad weer oppakte een metamorfose ondergaan en bleek ook van naam veranderd. Het heette ineens metal en dat niet alleen, er bleek ook een doolhof van subgenres te zijn ontstaan. Tja, dat was even wennen, maar gelukkig waren de oude vrienden van Rush, Def Leppard en Asia nog steeds actief. Sterker, al deze subgenres bleken een eindeloze bron van meer dan interessante nieuwe stromingen en bands op te leveren. Daar waren ineens Dream Theater, Threshold, Everon en Royal Hunt. En hoe zeg je dat, sindsdien heb ik niet meer omgekeken.

Naast mijn belangstelling voor muziek hou ik me in het dagelijkse leven voornamelijk bezig met het opvoeden van twee zoons, het commercieel bezig zijn en het slaan van tennis-, squash,- en golfballen. Echter, de laatste jaren bespeur ik bij mezelf de neiging iets te doen met journalistiek en schrijfwerk. Simpelweg omdat ik het leuk vind en het me goed af gaat. En toen las ik op mijn favoriete Metal E-zine het woord vacature... Na enig wikken en wegen en het kraken van wat selectiecriteria ben ik vervolgens toegetreden tot het Metal Walhalla en dien ik jullie sindsdien als redacteur met de focus op het wereldje van de hard-, melodic-, AOR en progressive rock. Nu pijnig ik mijn hoofd alleen nog met de vraag waar ik voldoende tijd vandaan moet halen.

Bijdrage deze maand

Reviews

geen

Interviews

geen

Live reviews

geen