Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Have mercy!

Door: Wilmar op 5 februari 2009

De laatste tijd hoor je steeds vaker dat bands beginnen met het opnieuw opnemen van hun oudere materiaal. Slayer zette de toon al in 1986 toen zij 'Aggressive Perfector' van de Metal Massacre verzamelaar opnieuw opnamen voor hun 'Criminally Insane' single. Maar het kon nog veel erger. Iron Maiden vatte het idee op om hun debuut album opnieuw op te nemen met Bruce Dickinson, Nicko McBrain en Adrian Smith en deze nummers als B-kantjes van hun singles te laten uitkomen. Het probleem is dan dat de intentie van de originele versies verloren gaat. De enige keer dat ik zo'n actie van 'we nemen de boel opnieuw op' een goede vond, was toen Twisted Sister hun album 'Stay Hungry' opnieuw onderhanden nam: het eindresultaat van 'Still Hungry' klonk vele malen beter dan dat 'Stay Hungry' in de jaren tachtig heeft geklonken. Maar toen Mercyful Fate benaderd werd door Metallica om deel te nemen aan hun versie van het spel 'Guitar Hero', bleek er een probleem te zijn. De productiemaatschappij van het spel moest de originele banden hebben, en hoe goed Hank Shermann ook gezocht heeft, die banden waren nergens te vinden…

Het punt bleek dat de productiemaatschappij voor het spel de track snel moest hebben. Dus besloot tachtig procent van de originele line up om twee nummers opnieuw op te nemen: 'Evil' en 'Curse Of The Pharaos'. Niet de minste nummers, dit zijn klassiekers in het metalgenre. En heel eerlijk: de nieuwe versie van 'Evil' die je kunt beluisteren in het YouTube filmpje, is op zich niet zo slecht. Instrumentaal gezien dan. Hank Shermann, Michael Denner, Timi Hansen en Bjarne T. Holm zetten een fantastische prestatie neer, vooral Denner imponeert door zijn solo's noot voor noot zo neer te zetten als in het origineel. En dan komt ome King om zijn zang erop te zetten. En daar beginnen mijn tenen om te krullen. Misschien ligt het aan mij, want ik ben nog steeds van mening dat King Diamond sinds 'The Eye' maar één fatsoenlijk album heeft uitgebracht ('Voodoo'), en dat er voor de rest gewoon geen dynamiek meer in zijn sound zit: alles wat hij doet, heb je al een keer van hem gehoord. Het is niet zoals met de eerste vier albums waarbij je elke keer weer iets nieuws hoorde van onze Deense Pipo: was het niet een verandering in songstructuur, dan was het wel een verandering in geluid of een aanvulling door middel van keyboards. En toen haalde Diamond alle noten nog. Want wat mij het meest stoort aan 'Evil' is het feit dat Diamond er schijnbaar moeite mee heeft de hoge noten te pakken.

En dan klinkt een klassieker, door de maestro zelf uitgevoerd, ineens als een goedkope coverversie door bandje X uit Schubbekutterveen. Iedereen die mijn interview met Hank Shermann van vorig jaar heeft gelezen zal wel een indruk hebben gekregen hoezeer ik op nieuw werk van Mercyful Fate zat te wachten… Nu ik dit gehoord heb is die verwachting nagelhard de grond in geboord. Als het gaat inhouden dat King Diamond met deze zangstijl een nieuw Fate-album wil volzingen, dan hoeft het van mij niet meer. Dan heeft King Diamond de pensioengerechtigde leeftijd behaald en mag hij zijn falset aan de wilgen hangen. Je moet er toch niet aan denken dat hij dat live nog wil gaan benaderen? Het vermoeden dat Diamond het niet meer aankon kreeg ik al toen ik 'Give Me Your Soul…Please' hoorde, hij bleef opvallend veel in de lagere regionen hangen. Toen King daar op aangesproken werd heeft hij een nogal felle reactie geplaatst op het officiële forum, dat zijn stem beter is dan ooit tevoren en dat hij meer kan halen dan hij ooit gehaald heeft. Maar nu ik deze opname heb gehoord, durf ik dat openlijk te betwijfelen.

Maar goed, de makers van het spel zijn dus voor 'Evil' gegaan en dat houdt in dat er straks een versie verkrijgbaar zal zijn van 'Curse Of The Pharaos' waar ik met angst en beven naar tegemoet zie. Zou je daar veel aan kunnen verknallen? Laat ik het zo stellen: als je mij de keuze geeft tussen 'Evil' van 'Melissa' of 'Evil' van Guitar Hero, dan is de keuze voor mij heel snel gemaakt. Op het King Diamond forum zal ik wel weer uitgemaakt worden voor iemand die teveel aan het verleden hangt, maar goed: als dat verleden nou toevalligerwijs het beste materiaal van die artiest bevat, waarom proberen vast te houden aan vergane glorie? Vergelijk voor jezelf nou eens de albums die King Diamond op Roadrunner uitbracht en de albums die via Metal Blade zijn uitgebracht… Wat mij als eerste opvalt is dat er sinds 'The Eye' steeds meer vullertjes op de albums zijn gekomen. Ook bij Mercyful Fate begon het op te vallen dat de nummers van Diamond lang zo sterk niet waren als de nummers van Shermann of Denner. Wat? Op 'Dead Again' wordt Diamond volledig weggecomponeerd door Shermann en Sharlee d'Angelo (die schreef het afsluitende 'Crossroads', een nummer dat meer Mercyful Fate klonk dan dat de originele leden het konden schrijven…). Het in mijn ogen zwakste Mercyful Fate album ('Into The Unknown') kent drie nummers die als 'vuller' kunnen worden aangemerkt, allemaal geschreven door… King Diamond ('Ghost Of Change', 'Under The Spell' en 'Holy Water').

Is dit een anti-King Diamond hetze? Het is niet zo bedoeld, maar als de goede man wil beweren het beste voor te hebben met zijn nalatenschap, dan heeft hij een vreemde manier om dat te laten zien. Dus ja, ik ben heel benieuwd naar de DVD's die straks van Mercyful Fate en King Diamond uitkomen, omdat het voor wat betreft laatstgenoemde om materiaal gaat van voor 1990. En nee, ik ben helemaal niet benieuwd naar het nieuwe album dat King wil gaan schrijven later dit jaar. Zelfs niet als het om Mercyful Fate materiaal gaat. En gek genoeg voel ik mij nu als een kind van wie je het favoriete speelgoed hebt afgepakt…


Wilmar schreef ook de volgende columns