Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Metal spelen is vooral lol hebben! Toch?

Door: Marco op 3 januari 2003

John speelt in de Brutal Death Metalband Maggot Orgy en hij is blij. Blij omdat zojuist bekend is geworden dat de band eindelijk de felbegeerde platendeal heeft weten te bemachtigen bij een internationaal label. Na jaren van sappelen in de marge, optreden in kutcafeetjes en het eindeloze zeiken bij zalen zal het tij nu gaan keren. Maggot Orgy zal gaan touren met de grote jongens, een full-length staat in de planning en een hoop andere bands hebben fijn het nakijken!

De vreugde wordt een beetje getemperd wanneer de jongens van Maggot Orgy op een dag te horen krijgen dat de produktiekosten van de cd eerst door de band voorgeschoten dienen te worden omdat dit volgens het label-baas Bob 'gewoon noodzakelijk is met al die freeloaders op internet', want ook hun label voelt de teruglopende verkoop in de portomonnee. Arm label. Nee, dat begrijpen de heren van Maggot Orgy wel. Vol goede moed wordt de studio geboekt. De opnames verlopen voorspoedig en tijdens het beluisteren van de eindmix weten ze het zeker: binnen nu en een half jaar zal de naam Maggot Orgy in ieders' geheugen gegrift staan. Hell yeah! Ook het label is enthousiast over het eindresultaat. Bob heeft het zelfs al over een 'klassieker': “Jullie worden groot, echt groot!” roept hij jubelend over de telefoon. Ook de opnamen van de videoclip verlopen boven verwachting, het label heeft er nogal wat geld ingestoken. “DE manier om bekend te worden bij het grote publiek” zegt Bob.

Weken gaan voorbij terwijl de band de recensies in de bladen afwacht terwijl John intussen over het internet surft op zoek naar reviews op e-zines. Er is nog niets te vinden. “De gedrukte pers is over het algemeen zeer positief, maar dat mag ook wel met die full-color advertenties” vertelt Bob minzaam. Wanneer vervolgens John zich afvraagt waarom de e-zines tot nu toe nog geen enkele review hebben gepubliceerd antwoordt Bob “Omdat ze geen promo's hebben gehad. Die markt is veel te klein om er een rendabele winstmarge aan over te houden. Bovendien is internet de hoofdverantwoordelijk voor de malaise in de platenbusiness!” “Ach ja”, denkt John, “je moet vooral live je muziek promoten” en vraagt Bob vervolgens of er al iets bekend is over een mogelijk Europese promotietour. “Die komt eraan, wees maar niet bang!” roept Bob. “Binnenkort meer nieuws!”

Wederom glijden weken voorbij tot op een dag de telefoon rinkelt. Het is Bob. John verneemt van Bob dat er een mogelijkheid is om gedurende drie weken met Mobid Corpse dwars door Europa te touren. Die band zat wel bij een ander label maar dat maakte verder niet uit. “Geweldig!” schreeuwt John enthousiast en hij ziet het al helemaal voor zich: hele hordes Death Metal fans die door het lint gaan, mooie, grote podia, leuke dingen bezichtigen, de tourbus, enneh…” “Niet gek hè?” zegt Bob “en dat kost jullie maar € 3000. Een weggevertje!” “DRIEDUIZEND EURO???” roept John vol ongeloof… “Yep” antwoordt Bob. “Je begrijpt wij als label door economische malaise momenteel niet in staat staan om al onze artiesten te laten touren, dus er moesten keuzes gemaakt worden. Maar met een beetje geluk verdienen jullie het nog tijdens de tour allemaal terug. Ga alvast maar pakken! Oh ja, en jullie zijn de opener.” “Maar…” Stamelt John. Maar Bob heeft al opgehangen.

Op een zompige zaterdagmiddag bijna een week later zit John op de bank en zapt een beetje langs de beschikbare kanalen en komt terecht op MTV. Maggot Orgy's videoclip wordt met enige regelmaat gedraaid. Toch baalt John. Want de € 3000 die nodig is voor de tour moest bij elkaar geschraapt worden door middel van leningen boven op die van de vooruitbetaalde opnamekosten en dat terwijl de helft van de band nog op school zit. Bob's woorden over het snel terugverdienen spoken door John's hoofd en hij voelt zich nogal gestresst.

Drie weken later arriveren de leden van Maggot Orgy per tourbus bij de club waar de tour zal aanvangen. Ondanks de penibele financiële situatie en het feit dat de rest van de bands eigenlijk nooit contact met ze zoeken hebben de mannen er zin in. Uiteraard moet men niet teveel verwachten van de soundcheck want iedereen weet dat de hoofdact het voor het zeggen heeft. Daar bovenop zal Maggot Orgy's backline gedurende de gehele tour ter beschikking staan van de andere deelnemende support bands. Het is kwart voor acht 's avonds. Nauwelijks staat de band op het podium om het geluid af te laten stellen of de slecht Engels sprekende tourpromotor maakt met gebaren duidelijk dat Maggot Orgy kan gaan beginnen. “Beginnen??? Maar de tent is nog dicht!” roept John verbijsterd. Maar het wordt echter al gauw duidelijk dat de promotor geen zin heeft in een discussie. De tourbus vertrekt namelijk om half twaalf stipt naar de volgende club en dankzij het lange eind reizen daar naartoe is het tijdsschema vandaag ongewoon krap. Zeer zwaar geïrriteerd zet de band het eerste nummer in voor een haast lege zaal. De volgende dag is het hetzelfde liedje, dit keer omdat de hoofdact langer wil spelen. Twee dagen daarna kan Maggot Orgy niet eens spelen vanwege technische mankementen aan hun spullen, kapotgeragd door een andere supportband. De headliner is uiteraard niet bereid om spullen uit te lenen…

Amper terug thuis zit John wederom weer thuis op de bank. “Van de 17 optredens hebben we er welgeteld 6 op tijd kunnen beginnen” maalt het door z'n hoofd. “En in de meeste landen waar we speelde hebben ze helemaal geen MTV. Het leek wel of niemand die godverdommese videoclip gezien had!” Bovendien liep de merchandise ook niet echt geweldig. Vooral omdat Maggot Orgy doorgaans geen plekje kreeg om de shit op te stellen. Bob's telefoontje direct na terugkeer was wel de druppel. Woorden als “Sorry, maar…”, “…ons beraden op…”, “inkrimpen” en “…naar andere mogelijkheden uitzien” maakten duidelijk dat aan Maggot Orgy's avontuur prematuur een einde was gekomen. Wat restte was een schuld van € 7000 als kosten van zowel de toursupport als de vooruitbetaalde opnamen.

Twee weken later maakte een trotse Bob bekend dat het label Morbid Corpse had getekend…

Marco schreef ook de volgende columns