Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Mannen -en vrouwenpraat deel 3

Door: Nehallenia op 10 januari 2006

Ik las vandaag "MANNENPRAAT / TIJD VOOR DISCUSSIE deel 1" en "Vrouwenpraat: Wees wie je bent.", en ik kon mijn lachen bijna niet inhouden (niet eigelijk).

Het is absoluut niet vreemd dat er zweet gepaard gaat aan een goed concert of festival. Hoeveel deo je ook gebruikt, als er genoeg opwinding en drukte is in de ruimte waar je je bevind zal het zweet toch gaan stromen. Ik weet niet wat de gastschrijfster doet als zij op een concert is, maar als het een beetje leuke band is en ze een beetje gezellig meedoet, zal ze zelf ook vast wel zweten na afloop. Als mensen gezellig gaan staan praten tijdens het optreden, moet de band wel bar slecht zijn. Als de muziek goed is, dan luister je daar naar en ga je er in op, en als je er een beetje interesse over hebt praat je erover. De andere columnist staat in zijn ongelijk als hij zegt dat de vrouwen hoogstens komen als er wat lekkers op het podium staat. De meeste bandleden van de bands die ik luister zou ik niet als knap beschrijven, en toch zou ik er dolgraag heen gaan als ik de kans krijg. Als ik fan van een band ben, ben ik dat namelijk voor de muziek en niet voor het uiterlijk. Ik ken meerdere meiden die er ook zo over denken, maar wegblijven van concerten, om duidelijke redenen.

En de redenen? Daarin hebben de columnisten namelijk allebei gelijk. Het eerste, kleine, festival gebeuren waar ik heen ging, Appelpop - samen met mijn vriend - bestond uit in mijn kont geknepen worden in de pit en holbewoners die tijdens Autumn onophoudelijk naar mijn borstkas staarden (en dat zonder decolleté, maar een gewoon t-shirt) en vervolgens vroegen of ik niet voor hen wilde gaan staan - en dan laat ik al het idiote geflirt nog buiten beschouwing. Zeker de vrijgezellige metalhead-dames die een beetje zelfrespect hebben zullen zich daar zonder begeleiding niet tussen wagen. Ik weet haast wel zeker dat er meer vrouwen met metal bezig zijn dan dat 'in kaart' gebracht kan worden, omdat ze niet actief naar concerten of naar festivals gaan. Het gedrag is zo uit de hand gelopen dat je er niet eens wilt zijn zonder vriend om de metalheads op afstand te houden. Als gevolg daarvan zul je op de meeste concerten alleen maar dames vinden die al die aandacht heerlijk vinden en het liefst de ene man na de andere hebben - ongeacht of hij nou echt leuk is of het nog wel zou menen als hij niet dronken is. Uit dat soort meisjes is zelden een langdurige relatie los te peuteren, of enige echte interesse in metal. Echt, niet elke vrouw vind het leuk als je lukraak naar lichaamsdelen van haar gaat grijpen om te laten zien dat je die waardeert.

En dan is er nog het ontkennen dat vrouwen überhaupt metal kunnen luisteren. Ik ken mensen die van mening zijn dat metal alleen voor mannen is bestemd, en het de "mannelijke sexualiteit" vertegenwoordigt: "Vrouwen? Die luisteren wel naar Nightwish of Lacuna Coil. De gene die hardere muziek luisteren? Die luisteren het eventjes voor een paar maanden als ze in de pubertijd zijn om daarna over te schakelen op softrock zooi als Kean en Tokyo Hotel. Metal, echte metal, is voor mannen. Vrouwen kunnen het niet eens begrijpen." Het klinkt misschien vreemd voor de meesten, maar als je dat als metalhead-vrouw voortdurend te horen krijgt, krijgt ze wel snel het idee dat ze blijkbaar dan toch wel heel erg mannelijk moet zijn. En hoe erg die vrouw ook van pitten, harde metal en concerten houd, het idee dat ze 'mannelijk' is staat haar niet aan en dan trekt ze zich vaak terug in de standaard vrouwelijkere bewegingen van metal; gothic metal. Gehuld in fluweel en zijde, streelt ze dan haar gewonde vrouwelijke trots en luistert naar de grunts die ze wel mooi mag schijnen te vinden zonder dat ze zich meteen een manwijf hoeft te voelen.

Het probleem daar achter is dat agressiviteit voor mannelijkheid word aangezien. Als je er over nadenkt, weet je wel dat dat niet klopt. De hele mensheid is agressief, vrouwen inbegrepen. Maar na 1000 jaar van onderdrukking (sorry, anders kun je het niet noemen) hebben veel vrouwen het verdrukt en uiten het op veel gemenere, 'sneaky' manieren. Beginnende metalhead-meiden staan dan ook vaan bij concerten aan de rand van de pit, hier en daar porrend of mensen gemeen terugduwend totdat ze durven los te gaan en die kant van zichzelf vrij te geven. Vrouwen zijn wel degelijk agressief, alleen is dat netjes opgeborgen en verpakt want al vanaf jongs af aan word je als vrouw aangeleerd dat je dat niet mag zijn. Het blijft gewoon een feit dat er weinig metal-georiënteerde vrouwen zijn, maar dat valt te veranderen. Ik denk, of weet bijna wel zeker dat met een paar aanpassingen zelfs een hoop zou veranderen. Als mannen gewoon eens gaan accepteren dat vrouwen wel metal kunnen luisteren voor de muziek, en dat agressie en/of metal niet perse mannelijk is, haalt het al een hoop barrières weg. Als ze daarbij ook nog eens leren dat de meeste vrouwen toch wel een beetje anders behandeld willen worden dan de eerste beste kroegslet, zouden ze waarschijnlijk een stuk aardiger doen bij benadering.

Als je iets zoekt om even snel bovenop te klimmen, stel jezelf dan tevreden met dat meisje dat de hele concertzaal al heeft gehad. Als je iets beters zoekt en dat langer kan standhouden, doe er dan een beetje je best voor ;-).

Nehallenia schreef ook de volgende columns