Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Quo vadis Heavy Metal ?

Door: Tormentor Erich op 18 februari 2003

Woord vooraf:
Beste lezers. Dit is niet de officiële Hammerfall recentie. Voor het uitgebreide concertverslag verwijs ik graag naar de pennenvruchten van de desbetreffende collega Lord in het vorige issue. Waarom dan toch dit schrijven? Welnu, tijdens deze zondag zijn mij een aantal zaken opgevallen die mij niet los laten. “Schrijf het van je af” zei een andere collega Lord. Nou, daar gaan we.

Met twee vrienden die ook al lange tijd in de Metal meelopen (we zijn allen de 30 gepasseerd en al naar menig concert/festival geweest gedurende de laatste 15 tot 20 jaar) gaan we op weg naar 013. We gaan extra vroeg want er is een pre-party in de Batcave met alleen maar Heavy Metal muziek. We komen zo´n 2 uur voor het open gaan van de grote zaal aan en ik verwachte een stampvolle Batcave, want Hardrockers houden van kroegen, Metal en bier, zeker als je je kan indrinken voor een concert. Tenminste, wij waren altijd in deze veronderstelling. Wat blijkt ? In de Batcave was plek zat, we konden zelfs hangen aan de bar en dat de mensen die er waren nou overliepen van enthousiasme kan ik ook niet zeggen. Een half uur voor het begin van Nostradameus staan we dan in de grote zaal en het is er allemaal erg rustig. Ik zie pubers rondlopen die de 15 jaar nog niet halen. Ze hebben allemaal dezelfde, te grote, zojuist gekochte, Hammerfall t-shirtjes aan. Sommigen hebben ook hun vaders meegenomen, en deze kijken ietwat onwennig om zich heen. De aanwezigen die men ouder als 20 jaar inschat hebben voor een groot gedeelte korte haren. Het t-shirt dat men draagt varieert van de gebruikelijke Metal shirts tot de helaas toch ook vaker geziene effen beige of zelfs witte shirtjes. Tussen al deze mensen zie ik dan ineens 2 echte 'Heavies' staan. Lang haar, een spijkerjas en een leren motorjack met van die Heavy Metal jasjes eroverheen. Je weet wel, die mouwloze spijkerjasjes die helemaal vol zitten met opnaaiemblemen van je favoriete bands, met in het midden op de rug die jumbo-patch van de beste band volgens jouw smaak. Deze twee heren hadden hun jasjes zelfs een finishing touch gegeven door links en rechts nog wat piramide studs erop te doen en jawel, deze twee heren droegen ook nog van die grote armbanden met veel ijzerwerk erop. Mij baart het zorgen dat deze twee gekleed waren als echte Metals, en daarbij in de minderheid waren. Hammerfall spreekt toch duidelijk over leven voor de Metal, vechten voor de Metal enz, enz. Kijk ook maar eens naar Hammerfalls eigen dresscode. Hoe kan het dan dat de cliché Metalhead tussen 1000 man publiek in de minderheid lijkt te zijn ? Hammerfall speelde een prima set, maar stapelt wel cliché op cliché. Het publiek vindt het prachtig maar doet er zelf niet volledig aan mee. Andere voorbeelden : Masterplan leverde in mijn ogen en oren een prima optreden af. Achter ons stonden echter van die meiden na ieder nummer te gillen dat ze moesten stoppen, want het was niks. Tolerantie ? Het voorprogramma een kans geven ? Tijdens Hammerfall stonden rechts van het podium wat meiden tussen de nummers door te gillen zoals dat bij een boygroep gebeurdt. Zanger Joachim Cans wist zich hier ook niet echt raad mee en zei dat ze maar een biertje moesten gaan drinken. Je kon die meiden horen denken: “Bier ? Wij ?”. Hoogtepunt was echter de mevrouw die naast mij stond. Je kon aan alles merken dat ze met Metal geen sjoegge te maken had. Ze keek dan ook meer naar het publiek dan naar de band. Na de zoveelste donderslag tijdens een Hammerfallnummer waarbij het publiek de vuisten in de lucht gooit denkt die vrouw 'en nu ik'. Vervolgens gaat ze precies op dat moment met de vuist de lucht in terwijl de rest van de zaal weer met de vuist omlaag gaat. De tweede poging gaat ook fout en tot zover haar contributie aan dit optreden. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te noemen, maar dat doe ik niet. Het is n.l. niet mijn bedoeling om het concert af te kraken. Hammerfall speelde goed, de show was goed en het publiek was tijdens het optreden ook niet te houden. Vanwaar dan toch dit schrijven ? Wel, ik miste eigenlijk in het randgebeuren van het concert de totale bezieling die je bij andere soorten Metal wel meer tegenkomt. Als straks met Pasen het No Mercy gebeuren in de 013 neerstrijkt moet je maar eens opletten naar het aantal jasjes, de hoeveelheid armbanden, het consumptiegedrag en het aantal koppen met lang haren. Ik denk dat dit dan veel meer aanwezig zal zijn waardoor er eerder te spreken is over een 'echte Metal sfeer'. Nog 1 voorbeeld : Bij andere concerten lopen altijd mensen rond met de zo oud en zeldzaam mogelijkste t-shirts van desbetreffende bands, maar bij Hammerfall kon ik weinig van dit bespeuren.

Ik vraag me dan ook hardop af hoe de standaard Heavy Metal zich verder zal ontwikkelen. Krijgen we een flinke verdeeldheid in het publiek ? Een publiek dat voortaan niet meer zoals ongeveer 15 jaar geleden bestaat uit brommerende jongens en net iets anders denkende meiden ? Gaan grote groepen tieners op de middelbare school nu het wel in wee van de Metalen Wereld volgen, en vertellen ze hierover thuis met pa en ma ? Het zal moeten blijken of het publiek van zondag niet grotendeels uit een 'momentopname' bestaat en of men straks niet overstapt op een andere muzieksoort. Of zie ik het te somber in ? Is er na zondag een groot gedeelte voor eeuwig bekeerd, gaat men de haren laten groeien en aan een outfit werken en spreekt men over 15 jaar nog over dat legendarische optreden in de 013?

Tormentor Erich schreef ook de volgende columns