Listen live to Radio Arrow Classic Rock

The Dark Side van Dream Theater?

Door: Winston op 31 oktober 2005

De inspiratie voor deze column kreeg ik toen ik via een torrent site opnames te pakken kreeg van het concert dat Dream Theater gaf op 11 oktober. Dit was het tweede concert in de Amsterdamse Heineken Music Hall en van tevoren werd ruim aangekondigd dat er een wederom een 'klassieker' gecovered zou gaan worden. Tijdens eerdere tournees speelde ze al 'The Number Of The Beast' van Iron Maiden en 'Master Of Puppets' van Metallica, allebei mijlpalen in heavy metal natuurlijk. De verwachting was dat Dream Theater dit keer een progressieve plaat zou gaan doen omdat 'Octavarium' ook al een dergelijk smaakje heeft. Maar welke klassieker het zou gaan worden werd angstvallig geheim gehouden tot het letterlijk laatste moment. Op het Dream Theater internet forum werd zelfs VERBODEN om het erover te hebben, uit angst dat het zou uitlekken. Toen het moment daar was werd het aanwezige publiek nog een paar keer leuk op het verkeerde been gezet door het starten van verschillende intro's, o.a. 'Close To The Edge' van Yes en 'Operation: Mindcrime' van Queensrÿche. Maar toen er doeken tevoorschijn kwamen en het videoscherm het ook duidelijk toonde werd het dan eindelijk bekend; 'Dark Side Of The Moon' van Pink Floyd. Voor veel mensen de beste plaat van de Engelse band in ruste en wanneer een zeer populaire band als Dream Theater er eer aan wil bewijzen is dat heel mooi.

Maar wat gebeurde er naderhand? Mike Portnoy verzocht de mensen die opnamen maakten om deze niet te verspreiden omdat de band er zelf plannen mee heeft. De twee eerdere concerten met de Iron Maiden en Metallica sets zijn inderdaad op CD verschenen op het Ytse Jam label van de band. En dat vind ik dan wel vreemd eigenlijk; dat er opnamen gemaakt worden is algemeen bekend en de ene band vind het een groter probleem dan de andere. Maar om op deze manier een opname te gijzelen vind ik ronduit arrogant. Waarom speel je een dergelijke klassieker dan eigenlijk? Om er uiteindelijk geld aan te verdienen? Dat is natuurlijk waanzin. Het is jouw muziek niet en als je het zonodig wil spelen dan is dat prima, het is je eigen wil en keus. Je fans willen dat uiteraard (terug)horen en dat is te verwachten maar om van dat gegeven gebruik te maken en dan er nog een keer extra aan te willen verdienen door het op CD uit te brengen? Nee, dat vind ik een beetje een smet op het hele idee van het willen eren van een speciaal album. Hoe goed of slecht de kwaliteit is van die Dream Theater reproducties laat ik nog maar even buiten beschouwing. Ik kan alleen zeggen dat de sfeer en chemie van het Pink Floyd origineel niet tot zijn recht komt maar dat is mijn mening. Ik ben een fan van Dream Theater en zal het van hun eigen muziek ook wel blijven maar dit is mijn inziens wel een klein deukje in hun reputatie of kan ik beter zeggen een donker kantje?

Winston schreef ook de volgende columns