Listen live to Radio Arrow Classic Rock

MANNENPRAAT / TIJD VOOR DISCUSSIE deel 1

Door: Der Prinz von Linz – member of The Fuckers op 14 september 2004

WAT DOEN VROUWEN IN DE METAL?

In Nederland heeft de vrijgezelle metalman het maar zwaar. Reden: een enorm vrouwentekort in de metaalsector. De verhouding tussen vraag en aanbod is totaal uit zijn verband gerukt, waardoor er van een gezonde situatie al lang geen sprake meer is. Kijk maar eens rond op festivals of in de zaaltjes: vrouwelijk schoon is ongeacht het genre maar moeilijk te spotten.

Ik vraag me af hoe dit komt. Houden vrouwen niet van metal? ,,Natuurlijk doen we dat wel!” hoor ik ze nu massaal roepen, maar als men de feiten op een rijtje zet ben ik daar ineens niet meer zo zeker van. Nu wonen in ieder gebied wel een aantal zeer gerespecteerde vrouwen, die wèl echt van de muziek houden, een indrukwekkende platencollectie hebben, of zich actief voor de scene inzetten. Deze column gaat echter over de rest, oftewel: de overgrote meerderheid.

Kijkt men namelijk objectief naar het hele circus, dan wil het gros van de dames helemaal niets met metal en/of de metalscene van doen hebben. Of men verstaat er wat anders onder, wat niet geheel ongedenkwaardig is, want interpretatieverschillen tussen de seksen zorgen wel vaker voor maatschappelijke onlusten. Maar goed, even terug naar de gemiddelde vrouw in de metal. Ooit bij een kraam op de Metal Market een horde vrouwen tussen de cd-bakken zien snuffelen? Dacht het niet. Een ander voorbeeld vindt men als men zich in het muzikantenwereldje verdiept. Truusje is actief in een band. Goh, wat zou ze doen, zingen, bassen, merchandise verkopen of erger? Vrouwelijke gitaarvirtuozen in Nederland zijn aan de vingers van één hand te tellen, en van superdrumsters in de lage landen heb ik nog nooit gehoord. Eigenlijk wel jammer, maar kennelijk heeft de massa geen behoefte om zich diepgaander met metal bezig te houden.

Waar komt men dan voor naar concerten? Spontaan schieten mij de termen “gezelligheid”, “mannen kijken”, “vriendje” en “aandachtstekort” te binnen, al zal men dat laatste natuurlijk nooit toegeven. Voor de gezelligheid komen klinkt nog het meest waarschijnlijk. Massaal voor het podium sopt men echter alleen als op de bühne één of meerdere mooie mannen te zien zijn. Dit bevestigt mijn stelling dat het ze kennelijk niet om de muziek te doen is. Natuurlijk is er ook nog het type dat alleen aanwezig is omdat het vriendje toevallig in een band zit. Misschien wel de belangrijkste reden voor aanwezigheid is het vaak schrijnende aandachtstekort. Mannen opgelet, want nu wordt het gevaarlijk. Een duister percentage van de 'females' blijkt namelijk labiel, seksueel gedesoriënteerd of nog erger: psychisch gestoord. Men praat alleen over de duivel, wiccagedoe en dergelijke zwartgallige onzin, en alles wat niet zwart of metal is mag als het aan hen ligt ter plekke worden geëxecuteerd. Van feesten, lachen of enig andere vorm van oprecht gemeend sociaal gedrag blijkt geen sprake. Op het eerste gezicht lijkt dit begerenswaardig, maar na nader onderzoek blijkt er bij 99% een steekje los. Men schreeuwt alleen om aandacht, en de muziek muteert weer eens tot bijzaak.

Het ergste is nog: de vrouwen hebben al lang de macht gegrepen. Kijk maar eens nuchter rond bij concerten of festivals. De vrouwen die op zo'n dag 'los' rondlopen worden immers stelselmatig belaagd, en kunnen door de scheefgegroeide populatieverhouding zich nagenoeg alles veroorloven. Er zijn toch altijd wel wat langharigen die er graag een keer bovenop willen. Dat laatste is zelfs het geval als de dame in kwestie inhoudsloos en zo lelijk als de nacht is… een amusant onderwerp voor een eventuele vervolgcolumn.

Ben je toevallig zo'n “geluksvogel” met zo'n vrouw, dan zijn de negatieve bijverschijnselen haast niet te tellen. Ze praat dolenthousiast over de meest oninteressante onderwerpen als je net een band aan het kijken bent, of klaagt constant over aandachtstekort als je net even met je vrienden aan het praten bent. De keerzijde van de medaille ontdek je al snel als je wèl enige aandacht schenkt. Dan kun je steevast een antireactie verwachten. Zinnen als ,,Waarom loop je de hele tijd achter me aan?” en ,,Vertrouw je me soms niet?” zijn veel gehoorde verwijten. Oh wat hebben we weer een plezier vandaag!

Gefeliciteerd dames, jullie hebben in onze scene het Walhalla ontdekt, want op de homoscene na is het vrouwentekort nergens zo schrijnend als in de metalwereld.

Voel je dus als vrouw nu niet meteen in je eierstokken geschopt. Er zijn tenslotte ook best een paar lieve dames (al zijn het er niet veel). Die halen gewoon bier als je het vraagt, en staan niet tegen je te kwekken als Entombed net 'Left Hand Path'aan het spelen is. Deze specie vormt helaas een zware minderheid, en ik stel dan ook voor om massaal Greenpeace en Amnesty aan te schrijven met het verzoek hen maximaal te beschermen.

Mocht je toevallig wel ergens de ideale vrouw tegenkomen: vertrek richting country scene, of nog beter, doe aan bondage en laat haar nooit meer gaan. Lukt dat niet: blijf vooral met goede vrienden naar concerten gaan. Die zijn niet jaloers, zeuren niet, gaan langer mee dan je relaties, en bestellen bovendien veel vaker een rondje. Mocht je ondanks alles toch aan de vrouw willen: zoek er eentje buiten de metalscene die je accepteert zoals je bent. Problem solved!

Mocht je na het lezen van dit stuk lectuur uit je naad knappen van woede, dan zal er wel een kern van waarheid in zitten. Voordat je nu aan je haatmail begint: ondergetekende is geen vrouwenhater, maar gelukkig getrouwd. Het toenemende aantal dubieuze wijven in de scene geeft echter stof tot nadenken.

Niettemin: Dames, ik houd van jullie!

Der Prinz von Linz – member of The Fuckers schreef ook de volgende columns