Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Ik ga naar een festival en ik neem mee...

Door: Michiel B. op 7 november 2004

Een gedachte die elke muziekliefhebber toch wel minstens 1 maal per jaar door het hoofd spookt. Het is zomer en dat betekent dat de festivals weer voor de deur staan. Zoals nagenoeg elk jaar was uw webmeester weer te vinden op het Belgische Graspop en hij kreeg daar zowaar het oude Dynamogevoel weer een beetje in de bol met 3 dagen bier, metal en gezelligheid.

Vlak voor vertrek toch nog maar even driedubbel gecheckt of ik niks vergeten was:
– tent: check
– slaapzak: check
– luchtbed: check
– lenzenspullen: check
– genoeg schone kleren: double check
– zonnebril: check
– vriendin: check
etcetera..

Ik gok dat de 30-jarige Harm van den Broek uit het Brabantse Mariahout een soortgelijk lijstje heeft doorlopen alvorens hij afgelopen weekend met vrienden afreisde naar het Belgische Rock Werchter om ongetwijfeld te gaan genieten van bands als Muse, Danko Jones, The Darkness, Within Temptation en Metallica. De club had er al 3 dagen festival op zitten toen zich in de nacht van zaterdag 3 op zondag 4 juli een afschuwelijk drama voltrok. Harm en vrienden hadden de nacht ervoor een klein feestje gehouden waarbij een man of vijftig gezellig stond te dansen en wat te drinken op muziek die uit een busje van een van de lieden klonk. De ochtend erna kwamen de buren klagen over het geluid van de groep. Als het nog een keer zou gebeuren dan zouden ze terugkomen en de hele boel kort en klein komen slaan. Toen de groep 's avonds terug kwam en naar eigen zeggen op laag volume de radio aanzetten, waren de rapen gaar. De Belgische buren (waaronder enkele beroepsmilitairen) naderden reeds. Om escalatie te volkomen werd de muziek in zijn geheel uitgezet maar het mocht niet baten. 1 van de kwade buren plaatste Harm een mes op de keel, prikte een paar keer en sneed vervolgens zijn halsslagader door.

Het bloed spuit uit Harm's keel. Terwijl Harm vecht voor zijn leven roepen de daders hem toe dat hij respect voor hen moet tonen. Gaat dit een nieuwe trend worden dat voortaan alle woordenwisselingen op dergelijke wijze beslecht dienen te worden? Gelukkig voor Harm weten 2 van zijn vrienden hem te bevrijden en hem naar de Eerste Hulp te brengen die hem vervolgens snel, weliswaar in kritieke toestand, weten over te brengen naar het ziekenhuis in Leuven. Aan de hand van getuigenverklaringen worden 9 mensen opgepakt maar zij blijken uiteindelijk niks met de steekpartij te maken te hebben.

Inmiddels heeft Harm een geslaagde chirurgische operatie ondergaan en is hij weer thuis. Hij mag van geluk spreken: als het allemaal 2 minuten langer had geduurd dan had hij het niet meer kunnen navertellen. Het enige wat nog niet zeker is, is of zijn stembanden ooit weer normaal zullen functioneren. Zijn vrienden hebben dus zijn leven gered. Helemaal bekomen van de schrik zijn hij en zijn vrienden uiteraard nog lang niet. Vanaf deze plaats wens ik uiteraard Harm en alle betrokkenen alle sterkte toe.

De dader van de steekpartij is inmiddels opgepakt en ik mag hopen dat deze voor lange tijd achter de tralies zal verdwijnen. Ik vertrouw erop dat de Belgische justitie haar daadkracht weet te tonen net als in het onlangs afgeronde Dutroux-proces waar alle verdachten gepaste straffen kregen. Maar ach, het zou me aan de andere kant ook weer weinig verbazen dat meneer de beroepsmilitair zijn grote muil in de rechtszaal zal inruilen voor een pruillipje en snikkend zal zeggen dat hij tot zijn daad kwam omdat zijn vader hem vroeger 3 keer per dag in zijn reet neukte, hij op school gepest werd en de sportschool daarna de enige school was die hij succesvol doorliep, geen vriendin kon krijgen en daarom maar het leger in ging om er vervolgens een oorlogstrauma aan over te houden.

Het is inmiddels juni 2005 en een nieuwe editie van Graspop staat weer voor de deur. Michiel B. en vriendin staan voor de ingang van het campingterrein. Nadat we door de metaaldetector gelopen zijn, 3 maal uitgebreid gefouilleerd zijn, onze tassen binnenstebuiten gekeerd zijn, onze vingerafdrukken zijn afgenomen, we gefotografeerd zijn, er DNA-materiaal van ons is afgenomen en uitgebreid gecheckt is of we geen uitstaande gevangenisstraf meer hebben, kunnen we eindelijk onze tent gaan opzetten. Onze radio moesten we helaas inleveren want stel toch eens dat de buren zouden komen klagen. Van het opzetten van de tent komt overigens ook weinig terecht nadat de security onze potentiële steekwapens, pardon tentharingen, in beslag heeft genomen.

Heren cowboys, u wordt bedankt.

Michiel B. schreef ook de volgende columns