Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Onbekend maakt soms bemind

Door: Ferdi op 13 januari 2004

Metalheads zijn azijnpissers. Zoveel wordt wel duidelijk als je eens tijd vrijmaakt om een rondje te maken langs internetfora, zoals dat van Zware Metalen, Metalfan en de vele band-sites die het interweb rijk is. Wie dat nog nooit gedaan heeft, zou toch eens de moeite moeten nemen, want de hilarische hoogtepunten zijn niet van de lucht. Iedere metalfan houdt er kennelijk zo zijn eigen mening op na en is daar trots op. Alsof een volstrekt unieke mening de enige rechtvaardiging is van iemands bestaansrecht, worden meningen bestreden met een bewonderenswaardige standvastigheid..

Gevolg: het delen van een mening wordt gezien als een zwaktebod, waardoor de eigen opinie met zo veel mogelijk verbaal geweld verdedigd dient te worden. Ideeën worden meningen, meningen worden dogma's en de discussies strandden in onverenigbare standpunten over details die er éigenlijk helemaal niet toe doen.

En ik moet zeggen: gelukkig maar! Niks is natuurlijk zo mooi als discussies tussen metalheads gadeslaan en daardoor even stevig in het vuistje te lachen. Uiteindelijk is het enige wat er echt toe doet de muziek, maar de leukste discussies ontstaan juist als dat gegeven uit het oog wordt verloren. Een voorbeeld: recent vond een discussie plaats op De Muur (sinds jaar en dag hét forum voor de insiders in de metal) over dit heuse ezine. Een van de lieden aldaar, ongetwijfeld een black metalfan, nam aanstoot aan onze recensie van The Offspring. Hij vond de recensie van een populaire band als The Offspring niet thuishoren op een metalblad als de LoM.

Nu is de vraag of een metalblad ook punk en hardrock moet bespreken een vraag die ieder blad maar voor zichzelf moet bepalen. Een (prima) blad als Quintessence bijvoorbeeld, kiest ervoor om zich vooral te richten op de extreme muziek, terwijl bijvoorbeeld de Rock Ezine het zo breed mogelijk probeert te zien. Trouwe LoM-lezers weten ook al lang wat voor een vlees ze in de spreekwoordelijke kuip hebben. En dat een moderne punkband een verwant van metal in de tweede graad is, rechtvaardigt voor uw Lords al een recensie; al maakt het ons weinig uit of iedereen het daar nou mee eens wenst te zijn of niet.

Dat de ene band toevallig meer verkoopt dan de ander, doet in dat opzicht niet terzake: wij zijn er om het kaf van het koren te scheiden, niet om ongetalenteerde en obscure bands een opstap te geven naar publiek wat toch niet op ze zit te wachten. Dat metal vooral maar onbekend moet zijn, is een mening die bij dit blad niet gedeeld wordt. Want hoe heette ook alweer de radiozender waar Lords Of Metal ooit als fijn stukje etherverrijking begon?

Maar goed. Metalheads. Om hun onzekerheid te compenseren moeten sommige lieden de eigen smaak rechtvaardigen door die van een ander te bekritiseren. En The Offspring is een populaire band. Ga maar na: honderdduizenden verkochte albums op basis van goed gecomponeerde punkrock. Maar dat mag natuurlijk niet: goede muziek maken én populair zijn. Immers, we vinden het allemaal mooi zo lang een band maar mooi de verplichte 1.500 platen verkoopt. Maar meer dan dat? En dat is een doodszonde. Dat een hoge verkoop doorgaans meer te maken heeft met marketing dan met een muzikale koers, dat hebben de beoogklepte criticasters nog niet helemaal begrepen.

Voorbeelden genoeg. Zo doet bijvoorbeeld de band Dimension Zero in muzikaal opzicht voor geen moment onder voor Arch Enemy, maar verkoopt Arch Enemy heel wat beter. De reden? Promotie, een beetje geluk, de juiste promo-foto's, lekker meiske in de clips en een goed uitgekiend marketing-concept. En het werkt, want Arch Enemy wordt doodleuk op MTV gedraaid, terwijl Dimension Zero het moet doen met een bestaan in de marge. Dimension Zero heeft overigens wel het relaxtere leventje, want ze hoeven zich niet constant te verdedigen tegen broekies die op hun zestiende al hun levenswijsheid al hebben opgedaan en een band vervloeken omdat ze commercieel zijn geworden.

'Commercieel', daar heb je dat woord weer. Hoe commercieel is een punkgitaar of een gruntzang eigenlijk? Het grappige is dat de grootste schreeuwlelijkerds die piepen dat hun muziek niet bekend mag worden, doorgaans dezelfde lieden zijn die door videoclips van Nirvana, Guns N Roses, Metallica of – recentelijk Within Temtation - de metal in zijn gerold. Iets te verbergen, mannen? Ondertussen gaan wij als Lords gewoon lekker door met muziek te bespreken wat binnen het metalen hokje valt of wat daar in onze ogen dicht genoeg tegenaan leunt. Zonder geneuzel of een band wel aan de regeltjes voldoet, maar juist door alle onzin om de muziek heen van de tafel te wegen en een nuchtere blik te werpen op de muziek. En, na drie jaar, nog steeds zonder een eigen forum. Want daar komt toch alleen maar ellende van.

Ferdi schreef ook de volgende columns