Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Re: FW: Boos

Door: Evil Dr. Smith op 25 november 2003

To: Lords Of Metal
From: Manuel van Bunkur
Subject: boos



Salve,

M07 hier van Bunkur, 'de langharige bassist' met 'de werkelijk door merg en been snijdende doodskreten'

Allereerst bedankt voor de recensie die Evil Doctor Smith heeft geschreven over het optreden van Bunkur op de Dutch Doom Day 2. Een aantal zaken wil ik aankaarten. Hoe kan het toch gebeuren dat de twee meest extreme bands van die dag - Evoken en Bunkur - beiden afgeserveerd worden met een recensie die weliswaar in redelijke mate de essentie van beider bands weergaf maar toch volkomen de plank missloeg?

Evoken komt er als volkomen terechte headliner erg bekaaid vanaf...'misschien too much'? Ga heen! Wat doet Evil Doctor Smith op een dag als deze wanneer deze niet eens de essentie van échte doom kan herkennen? Doom als Candlemass, Khanate of Sleep? Allen zijn doom, net als de bands die op de Dutch Doom Day een adequate afspiegeling gaven van doom.

Maar je hebt doom en je hebt doooooooom. Evoken en Bunkur staan beide voor het laatste - de grenzen van het genre oprekkend tot nieuwe waarden. Met Evoken als overtreffende trap in het genre in het algemeen: hard en melodisch. En met Bunkur als een kwadratische kruisbestuiving van Hellhammer, Sleep en Burzum, met het 'slopen' van de aanhoorder als beginsel. Doom staat voor extremiteit en zeker niet voor zoetgevooisde crap. Doom is niet voor de lol; is geen fukkin entertainment!!!

Daar komt als belangrijkste mij tegen de borst stotende feit nog bij dat Evoken zich wel mag verheugen in een serieuze recensie terwijl wij als Bunkur op verschillende fronten onterecht wordt afgerekend. Bunkur had “nog uren, dagen en maanden kunnen doorgaan” en “totaal geen opbouw of compositiestructuur”. Dit zal dan wel de reden zijn waarom Steve van Evoken zich wel erg raar voelde om na Bunkur nog te moeten spelen en dat het optreden van Bunkur ertoe heeft bijgedragen dat Evoken tot het uiterste heeft moeten gaan voor zichzelf!

Driekwart jaar zijn voorafgegaan aan de totstandkoming van het nummer 'Bludgeon': het vinden van de juiste riffs, zanglijnen en keyboard-tegenhangsels. Oorspronkelijk klokte dit nummer slechts 46 minuten. Tijdens de oefensessies is dit nummer verworden tot de 65 minuten zoals ze nu staan.

Aangezien ik als optredend figuur toegang had tot de backstageruimtes heb ik alle bands hun voorbereidingen zien treffen; ondanks de gezamenlijke doom-insteek onderling enorm divers. Gênant was het om te zien hoe volwassen mannen elkaar in lederen tuigjes hielpen om vervolgens elkaars gespjes te dichten. De make-up deden ze wel allen zelf. Zucht.
Ik hoef jullie niet te vertellen welke band dit was; hun 'klederdracht' werd als enige in de recensie vermeld.
Dat is doom? Doom voor dames ja. Niet voor kerels.

Genoeg gezegd. Weet wat u beschrijft!

Manuel vam Bunkur




From: Horst
To: Ferdi
Subject: fw: boos


Ferdi,

Bij deze een epistel van een teleurgestelde bandmeneer. Mijns inziens voer voor de brievenrubriek. Ik reken er op dat jij een antwoord uit je pen laat vloeien waar hij piepend van naar z'n mammie loopt.

Groet,

Horst





From: Ferdi
To: Horst
CC: Evil Doctor Smith
Subject: re: fw: boos


Ha die Horst,

Ik denk dat in de volgende zin de kern van dit verschil tot inzicht schuilt: "doom is niet voor de lol; is geen fukkin entertainment." Dit gaat niet alleen voorbij aan het feit dat muziek voor de uitvoerende artiest een andere betekenis kan hebben dan voor het publiek (een bekend verschijnsel wat ook Nirvana en Doe Maar de das om deed), het is ook tekenend voor een band die zichzelf véél te serieus neemt en niet door heeft dat álle muziek die op een podium wordt uitgevoerd op de een of andere manier entertainment is.

Maar voor de brievenrubriek is hij te lang. Ik schop de brief door richting Smitty.

Groetsels,

F.




From: Evil Doctor Smith
To: Ferdi
Subject: re: re: fw:boos



Jezus, wat piepdoos! Krijgt-ie een knots van een aandacht met prachtige beoordelingen als "Bunkur is geen muziek, Bunkur is een statement", loopt-ie nog te janken! Ik mail hem wel terug.

Evil Doctor Smith



From: Ferdi
To: Evil Doctor Smith
Subject: re: re: re: fw: boos


Je mailt hem terug? Mooi. Hou het kort hè? ;-)

Ferdi



From: Evil Doctor Smith
To: Manuel van Bunkur
BCC: Ferdi, Horst
Subject: re: re: re: re: fw: boos


Hoi Manuel,

Evil Doctor Smith hier, van Lords Of Metal.

Wat is nou eigenlijk je probleem?

Maar eerst: nog bedankt voor het memorabele optreden van Bunkur. Sorry dat ik het zeg - want doom is volgens jou geen fukkin entertainment - maar ik heb me kostelijk geamuseerd. Dat heb ik, naar mijn mening, ook wel duidelijk verwoord met lovende statements als "hierbij lijkt 'Winter' wel een vrolijk zomertje en word je van 'Sleep' klaarwakker". Ik zeg het er dan nog maar ter verduidelijking bij: dit zijn complimenten, mijn beste! Hoeveel veren wil je in je reet tot je ook ontvankelijk bent om de, opbouwend bedoelde, maar (schijnbaar voor jou) ietwat (te) lollig verwoorde, kritiek als een kerel durft aan te nemen?

En je schrijft nog wel zelf dat doo(ooooo)m als Bunkur en Evoken voor kerels is...

Welke plank heb ik dan volgens jou misgeslagen? Die plank voor jouw kop? Of wil jij, als muzikant zijnde, beweren dat jij beter de essentie van doo(oooo)m herkent dan ondergetekende? Ik denk dat jij hiermee juist aangeeft dat je het zelf namelijk niét weet. Want weet je eigenlijk zelf wel wat de essentie van doo(ooooo)m is? Nou, ik zal het je maar vertellen: precies dezelfde als die in death metal, prog metal, thrash metal of 'fukkin' country en voor mijn part gangstarap en smartlappen. Muziek moet je grijpen! 't Moet je in vervoering brengen en moet emotie(s) los maken, wat de emotie - agressie, verliefdheid of doodsverlangen - ook moge zijn. Pas dan is de essentie, 'de geestelijke kern' (Dikke van Dale) duidelijk!

En of je het nu hebt over de verstikkende, apocalyptische doo(ooooo)m van Khanate en de sludge van Dystopia, of over de schilderijen van Miro, de films van Jim Jarmusch en de schlagers van Rex Gildo: als er geen mate van oprechte intensiteit inzit, geen bezieling, passie of overtuiging, dan gelooft de kijker/luisteraar het niet en heeft de uitvoerende simpelweg geen bestaansrecht als performer. Moet je maar geen muzikant willen zijn. De essentie in muziek staat nooit op zichzelf, hoe obscuur of commercieel het moge zijn. Muziek (waaronder het performen) bestaat bij de gratie van de consument (luisteraar/kijker). Hoe do(o)m en onwetend de consument in ogen van de uitvoerende ook zal zijn.... Zonder publiek is het simpelweg geen kunst en al helemaal geen "goede" muziek.

Jij kan mij eenvoudigweg dus niet verwijten dat ik niet weet of herken wat de essentie van doo(ooooo)m is en tevens kan jij niet bepalen wat doo(ooooo)m voor iemand anders kán betekenen. Misschien vind ik het wel ideale muzak voor de zondagmiddagafwas, weet jij veel? Je bedoelt zeker dat ik jouw muziek niet begrijp en dat ik jullie methodiek niet (onder/her)ken om tot de essentie te willen komen, maar dat is wat anders. Want dan komen we tot het subjectieve gedeelte van muziekwaardering en hierin zit mijn kritiek zoals het "had nog uren, dagen en maanden kunnen doorgaan" en "totaal geen opbouw of compositiestructuur".

Natuurlijk vind jij je eigen muziek geniaal. Ik niet. Ik heb wél tot op zekere hoogte genoten van 'Bludgeon' - en daarvoor, nogmaals en ten overvloede: bedankt! - alleen duurde het nummer te lang. En de spanningsbogen waren te slap. Had het bij die 46 minuten gelaten, want ik merkte duidelijk dat na drie kwartier een soort van minutenlange apotheose in was gezet. De enige vorm van 'opbouw' dat mij in het nummer opviel (ook sfeer heeft opbouw en spanningsvelden nodig, zet Khanate nog maar eens op). Maar dat bleek een schijnbeweging te zijn en jullie vervolgden toen nog twintig minten aan "improvisatiedoom": de spanning in het nummer sijpelde daarmee wel weg en dit zou best te maken kunnen hebben met zowel mij(n honger in een broodje shoarma), het stijgende geroezemoes en verslapte aandacht van het overige publiek als ook jullie (pas tweede, toch?) ervaring met live performances.

Het zal me niets verbazen als andere waarnemers binnen jullie referentiegebied daar nog wat zinnigs over kunnen zeggen. Want zeg nu maar gewoon eerlijk: je hebt gewoon twintig minuten aan het nummer "geplakt". Had goed gelet op de aandacht van het publiek en ook jullie nummer. Ik had nog veel kritischer kunnen schrijven over bijvoorbeeld het feit dat jullie halverwege het nummer - heel professioneel - het bijna tien minuten zonder tweede basgitaar moesten stellen. Maar waarom? Zodat jullie de volgende keer met het nummer helemaal opnieuw beginnen?

Maar goed, doo(ooooo)m metal is volgens jou geen fukkin entertainmen. Natuurlijk, muziek in zijn algemeenheid is geen entertainment, het is ondraaglijk lijden. Vertel dat Kurt Cobain, Sid Vicious en GG Allin maar. Ik ben blij te mogen concluderen dat jij dus geen muziek bent gaan spelen om vrouwen je bed in te krijgen, maar wel voor honderdvijftig mannen in Rotterdam Zuid. Mannen die, op mij na, op generlei wijze geëntertaind wilden worden. En als doo(ooooo)m geen fukkin entertainment is: wat doe jij überhaupt dan op een podium? Dan kan je beter de kelder van je ouders afhuren en vertimmeren tot een Dutrouxiaanse kerker om daar met z'n viertjes middels vrijwillige bezigheidstherapie de essentie van doo(ooooo)m te behartigen.

Evoken komt er als headliner bekaaid vanaf? Mijn eindredacteur zal die opmerking als een zegen van boven ( of onder?) beschouwen. Na bijna 3,5 jaar eindeloos, oeverloos en langdurig geouweneel van ondergetekende, is er dan voor het eerst een lezer teleurgesteld omdat een artikel van mij te kort is!

Let wel: slechts Mirror Of Deception en jouw gloedeigen bandje kregen meer woorden, de rest van de bandartikelen was vergelijkbaar of korter dan 't stuk over Evoken. Dus waar gaat dit geneuzel in hemelsnaam over? Dat van dat "misschien too much"? Lees dan mijn verhaal eens goed, d.w.z. ook ná het eerste kritiekpuntje wat je volledig blind heeft doen slaan, welke trouwens slaat op het incasseringsvermogen van zowel mij als het en masse naar huis kerende publiek en niet eens op Evoken zelf. Je zult zien dat door jouw dyslectische onvrede de essentie (daar is het woord weer) van het stukje volledig langs je heen gegaan is. Want waar was ik, op het abominabel slechte geluid van de zang, negatief over Evoken?

En daarbij: ík was tenminste nog in de zaal. Wat je van het merendeel van het sufgedoomde publiek niet kon zeggen.

Dus ga niet als een klagend klein kind zitten mauwen met onnozele aannames ("wat doet een man als deze, etc.") en wees, jawel, wees dankbaar over iemand die je performance van begin tot eind met interesse heeft bijgewoond en vrijwillig de moeite heeft genomen uitgebreid (!) over een beginnend amateurbandje te schrijven. En die niet, zoals velen die middag, voortijdig is weggelopen of helemaal niet heeft geluisterd en Bunkur wellicht zal hebben afgedaan als zijnde 'saaie, slome kutherrie'.

Want het was een stuk drukker bij de gespjes van Desire en de hapklare doomdeath van Whispering Gallery dan tijdens de Spartaanse "mannendoom" van Bunkur en Evoken. Maar volgens jou is Desire dan ook iets voor vrouwen. Nou, dat klopt dan toch prima daar wij bij WG en Desire onze taalvirtuoos en doom/death/gothic-kenner Vera aan het woord hebben gelaten? Of ruik ik een sexistisch waardeoordeel in jouw opmerkingen?

Mij best hoor, maar ga dan niet schrijven dat je alle bands die op DDD2 optraden échte doom vindt en een paar regels verder de gespjes en mascara van Desire doodleuk belachelijk staat te maken. De een staat in een aftands Winter-shirtje en een gescheurde spijkerbroek op het podium en de ander probeert op een andere, meer visuele presentatie de 'essentie' van doo(ooooo)m te benadrukken.

Maar ja, dat laatste riekt naar fokkin entertainment en dat kan natuurlijk niet bij doom metal. Weet je, je hebt zelfs een band waarvan de zanger in een pij rondloopt en zichzelf de Messias noemt! Belachelijk toch?

Je schreef: "Driekwart jaar zijn voorafgegaan aan de totstandkoming van 'Bludgeon' ". Oja, de tijdspanne voor het maken van een compositie is een maatstaf voor kwaliteit! Natuurlijk, hoe kan ik dat vergeten!? Want 'Yesterday' van The Beatles kent geen hond en werkelijk iedereen is lyrisch over Metallica's 'St. Anger'.

Kortom Manuel, je moet niet zo piepen. De doom-scene is toch al zo klein (inherent aan het ontoegankelijke karakter en beperkte muzikale mogelijkheden). Ga dan niet de kommaneukende, puriteinse pietlut met een tunnelvisie uithangen waarbij je jezelf ook nog eens meerdere malen tegenspreekt (zoals: Desire vs alleen échte doom op DDD2 en Candlemass vs fukkin entertainment) en dat bovendien geen hout snijdt (essentie? afgeserveerde recensies?).

Kom nou gewoon gezellig een keer naar een ouderwets gezellig concert en dan krijg een biertje van me en zal ik je persoonlijk 'Solitude' in a cappella toezingen om te laten horen dat mijn doomhartje heus wel op de juiste plek zit.

Tot slot heb ik nog een luistertip voor je: check 'ns Bohren und der Club of Gore, of lees hierover in ons archief, want daar staan dus ter vergelijking wél die bandnamen vermeld die je zelf aanhaalde als zijnde 'essentiële' doo(ooooo)m bands die ik (zou) moet(en) (her)kennen. En nog wel wat meer namen ook... tot je eigen bandnaam aan toe!

Man(uel), waar hebben we het nu in hemelsnaam over?
Over doo(ooooo)m, of over do(ooooo)m? Kom dus nu maar gewoon weer van die kast. Succes met Bunkur en laat met 'Bludgeon' op cd (+ vinyl?) mij volgend jaar een poepie ruiken!

Evil Do(ooooooooo)ctor Smith




From: Ferdi
To: Evil Doctor Smith
Subject: re: re: re: re: re: fw: boos


En ik zei nog zo: hou het kort. ;-)




From: Evil Doctor Smith
To: Ferdi
Subject: re: re: re: re: re: fw: boos



Ach ja, ik had wat inspiratie om op die knakworst te reageren. Dat krijg je als men aan mijn staart loopt te trekken: ik ga niet slaan, nee, ik ga eindeloos ouwehoeren. Het is alleen een tikkeltje uit de hand gelopen….

Evil Dr. Smith schreef ook de volgende columns