Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Creatieve kopieerbeveiliging.

Door: Ferdi op 10 januari 2003

We weten allemaal dat de economie slecht draait en dat de cd-verkoop is ingestort. En dus plukken we het maar van internet, want cd's zijn te duur (twintig euro, oftewel 44 gulden is al normaal). Maar platenmaatschappijen, verblind door geld, zien dat niet in. Gevolg: in plaats van de prijzen te verlagen gooien ze er de gekste beveiligingen op.

Hier bij de Lords Of Metal krijgen we geregeld promo's binnen van nieuwe cd's. Nieuw spul wat nog uit moet komen, en daarom zijn die
platenmaatschappijen bang dat we die muziek op het internet zetten. Nu moet ik er zelf niet aan denken om na een recensie-klus ook nog eens dat rotding te moet rippen – ik heb het al druk genoeg. Maar de platenmaatschappijen gunnen de internetter geen enkele gratis muzieknoot en dus zijn journalisten bij voorbaat verdacht.

De methoden die de platenmij-en gebruiken om hun muziek te beveiligen lopen uiteen. Want sommige bedrijven zijn vrij creatief. Zo plakt
platenmaatschappij AFM hun cd's 'aan elkaar'. Kijk niet gek op als je ooit een tweedehands promo van Edguy, Masterplan of Circle II Circle koopt: de cd bestaat uit één lang nummer van zo'n drie kwartier. AFM denkt nu dat het mensen weerhoudt om de tracks te downen. Maar eigenlijk is het verrekte handig! Internetters hoeven nou nog maar één bestand te downloaden in plaats van zo'n tien. En iedereen heeft toch breedband, dus die cd van 50 mb is zo binnen. Dat je geen tracks kunt skippen is geen bezwaar. Een gegeven paard mag je immers niet in de bek kijken.

Metal Blade had laatst ook een leuke stunt met de nieuwe cd van The Crown. De cd kon je met gemak op internet zetten. Maar dan begint de ellende: bij het afspelen klinkt elke paar seconden een irritante PIIIIIEEEEP, die het plezier van de luisteraar terugbrengt tot het nulpunt. Toegegeven: effectief. Alleen kreeg het bedrijf een stortvloed aan boze emails. Niet van metalbladen. Maar van metalen radioprogramma's. Hoe Metal Blade dacht dat ze dit de ether in konden slingeren zonder klachten te krijgen van klanten.

Iron Maiden pakt de zaken beter aan met de promotie van de nieuwe cd 'Dance of Death'. Want zelfs de band die al ruim twintig jaar platen bij de vleet verkoopt, is paranoïde. Manager Rod Smallwood verstuurde daarom geen promo's, nee, hij nodigde gewoon een groep journalisten uit in de tourbus op Waldrock en Graspop. Daar stond een dichtgetapede cd-speler, vastgeketend aan de tafel. Kleptomane journalisten moesten dus de Houdini uithalen om het schijfje mee te gappen, en zelfs dan was het nog een hele taak om de cd langs de breedgeschouderde portiers te krijgen.

Trouwens, heeft iemand 'Dance Of Death' in de pc kunnen afspelen? Ik
namelijk niet. Kopiëren lukt niet, wat ik merkte toen ik een kopietje wilde fikken voor in de kroeg. Ach… Inmiddels staat hij op het interweb, dus de cd was snel naar beneden gehaald en gefikt. Tsja, een metalkroeg zonder de nieuwe Maiden is ook maar niks.

Gelukkig zijn er ook bands die wel weten hoe het moet. Steeds vaker komen cd's in de winkel te liggen met iets extra's. Een gratis dvd bijvoorbeeld, of een tweede cd met live-opnamens en onuitgebrachte tracks. De verpakking is ook iets waarmee gespeeld wordt: regelmatig zie ik fraaie digibooks in de schappen van de lokale cd-toko.

En DAT werkt wel, zo wist mijn platenventer mij te vertellen. Mensen zijn heus nog wel bereid te betalen voor een cd waar wat extra bij zit. Als de cd's DIE ze kopen maar goed zijn, dan nemen ze er genoegen mee dat ze niet elke nieuwe release op de plank hebben. Gewoon een kwestie van kwaliteit boven kwaliteit. En laat het de laatste tijd nou juist schorten aan de kwaliteit. Een korte blik op de 100+ recensies in de maand op LoM maakt dat duidelijk: tien procent is misschien leuk, de rest wil je alleen luisteren als het gratis is. En geloof me: zelfs dan nog niet altijd.

Onlangs heeft diezelfde lokale platenboer de streep gehaald door een flink aantal prijskaartjes. Zo kocht ik de nieuwe Agent Steel van hem voor slechts vijftien euro. Wellicht geen klassieker, maar tegen die prijs een prima aanschaf.

Mijn platenboer heeft het in ieder geval begrepen. Nu de rest van de
muziekindustrie nog.

Ferdi schreef ook de volgende columns