Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Dat wens je toch niemand toe?

Door: Bart D. op 3 april 2013

Lords Of Metal is zich aan het opwerken tot versie 3 punt X. Dat is progressie. Natuurlijk gaat het één en ander niet zonder horten en stoten, maar dat is nou net een intrinsieke eigenschap van vooruitgang. Anders heet het gewoon stilstand, toch? Nu heb ik meteen de verleiding om het lekker negatief te gaan hebben over stilstand = achteruitgang, met een bruggetje naar zogenaamde "progressieve" muziek. Maar we draaien de zaken eens feestelijk om, opdat we eraan herinnerd worden dat ondanks alle tegenslagen met het op orde krijgen van LoM v3 (en neem van me aan: medewerkers en opperlords hebben er meer last van dan lezers - al is dat wellicht een schrale troost), het hier toch echt in een substantiële verbetering zal eindigen. (Update: hoera! de zoekmachine van deze site werkt weer!!!!)

Uiteindelijk bestaat deze website bij de gratie van vrijwillig gedrag. En niet alleen door degenen die alles bij elkaar schrijven en produceren, maar ook zeker door alle vrijwillige bezoekers. Laat ik bij het begin beginnen: als het erop aankomt, is muziek een luxeproduct. Bij afwezigheid ervan zal er niemand prompt dood neervallen, en niemand wordt gedwongen om muziek te maken of te spelen om te overleven (er zullen best uitzonderingen zijn als je maar ver genoeg zoekt, maar die bevestigen alleen de regel). En die regel is: alle kunst kan gedefinieerd worden als een nutteloze bezigheid. Wat levert het direct op, buiten een circulaire omzet? Genereert het kapitaal? Zie, zo wordt er maar al te vaak onderzocht wat het nut is van iets. Maar laten we deze redenering weer eens feestelijk omdraaien: kun je zonder? Ga je het missen, beïnvloedt het je humeur, je gesteldheid, de puf die je hebt om iets gedaan te krijgen? Dat valt moeilijk te ontkennen voor een grote meerderheid, en zeker voor de bezoek(st)er van deze website. Het grappige is dat er vast en zeker mensen zijn die van metal houden en tegelijkertijd het woord "kunst" niet zonder kokhalzen van de tong kunnen laten rollen. Er heerst steeds nadrukkelijker een schizofrene benadering van de idee kunst. Muziek, hoe walgelijk, plat, primitief of verrukkelijk lomp ook, is een vorm van kunst. Kunst is een leeg begrip, een begrip dat telkens alleen maar bestaat bij de gratie van mensen die er een invulling aan geven: mensen die zich nadrukkelijk bezighouden met het creëren van iets zonder direct of duidelijk nut. En op die manier is er onontkoombaar altijd vooruitgang in "de" kunst: omdat het bestaat bij de gratie van creativiteit. Natuurlijk is het soms nauwelijks merkbaar, maar zelfs schaamteloos kopieergedrag in metal komt voort uit het zich eigen maken van die handtekening middels een persoonlijk leerproces. En zeker, soms vind je iets helemaal geen vooruitgang maar pure achteruitgang. Toch is het een ontwikkeling, en aangezien we nog steeds niet terug in de tijd kunnen, is spreken van achteruitgang per definitie eigenlijk volslagen absurd.

En dan is het toch mooi dat al die vooruitgang, al die energie die vrolijk wordt gestoken in iets wat ogenschijnlijk nutteloos is maar toch stiekem onmisbaar is geworden, dat al die ontwikkelingen ook nog eens vrijwillig en enthousiast bij worden gehouden op onder andere deze website, een website die tonnen energie en tijd opslurpt teneinde de muziekminnende mens zo goed mogelijk te dienen?! Een naald in een hooiberg, maar wel een naald die mooi in je voet blijft steken als je er een keertje in bent gaan staan. Wellicht een goede omschrijving van deze website, wellicht van metal, wellicht van kunst in het algemeen? Hoe dan ook, we zijn verslaafd aan de naald, prikkend in onze voet of glijdend over ons vinyl. Moge het nog lang een progressieve ziekte blijven!

Bart D. schreef ook de volgende columns