Listen live to Radio Arrow Classic Rock

The different truth… Eddie van Halen speaks.

Door: Winston op 5 januari 2012

In het verleden wijdde ik twee columns aan Van Halen en hoe het toch kon dat deze band zo aan het klooien was geraakt met hun carrière. Hoe zonde het was van zoveel uniek talent. Elk jaar bleef de naam plakken in de polls voor de hoop op het komende jaar; dat de band eindelijk aan de nieuwe plaat zou beginnen, het album zou afmaken en uitbrengen. Er was een reünie tour met Sammy Hagar, die begon leuk maar along the way werd het een drama en in 2007 was er dan reünie met David Lee Roth. Goed nieuws natuurlijk maar een plaat? Er werd niet over gesproken. Dat bassist Michael Anthony was vervangen door Eddie's zoon Wolfgang, die de band als vijftienjarig jochie binnenwandelde als ware het een bijbaantje in de plaatselijke supermarkt, was zeker een punt om wenkbrauwen bij te fronzen. Maar Wolfie bewees zich wel op het podium, voor zover dat mogelijk is op die leeftijd. Vijftien jaar oud en spelen in Van Halen? Maar wat zou er dan daarna gebeuren? Van Halen en Roth was sinds zijn vertrek in 1985 altijd een verhaal apart, een verhaal met haat en liefde, zouden ze het gaan redden tot dat nieuwe album?

In 2011 werd langzaamaan duidelijk dat er dan eindelijk aan dat nieuwe album werd gesleuteld. Michael Anthony, inmiddels verankerd aan Sammy Hagar in Chickenfoot, hield en houdt de deur open maar helaas, zijn telefoon ging niet over. Roth was aan boord gebleven voor het comeback album dat een onvoorspelbare maar torenhoge verwachting opriep. “Three quarters original, one quarter inevitable…” zo gaf Roth tijdens de eerdere tour al aan. Wolfgang in de band was dus onvermijdelijk maar hoe zou zich dat gaan uiten op een nieuw album? Zou pa Eddie stiekem alles inspelen? De waarheid blijkt gelukkig anders, en hoe… 'A Different Kind Of Truth' wordt nu al het beste comeback album aller tijden genoemd en dat voor een band die al eerder het beste debuut album aller tijden maakte, in mijn boek in ieder geval. Wolfie's spel op bas is indrukwekkend en zijn invloed op de hele band is erg groot. Toch blijven er vragen hangen en daarom volgde ik de schaarse interviews die de band doet en recentelijk vond ik de antwoorden.

Ik heb de eer niet gehad om Eddie van Halen te interviewen maar alsof de duivel er mee speelt staat er op de fansite www.vhnd.com een interview met Eddie dat is gedaan backstage in de Madison Square Garden, zeer kort voor de twee optredens die Van Halen daar gaf. Maar wacht 's even…dat waren de twee concerten waar ik bij was! Twee concerten die voor altijd in mijn top 10 staan van meest indrukwekkende ooit. Dat interview, door David Curcurito van Esquire gedaan op slechts tientallen meters van mijn plaats in de MSG terwijl ik er ook zelf was laat een Eddie van Halen zien die eindelijk zijn ware persoon naar voren kan laten komen. Een muzikant die geëmotioneerd raakt door het noemen van zijn vader in vergelijking tot zijn zoon, een muzikant die tientallen jaren geen andere manier wist om zijn zenuwen in bedwang te krijgen door drank en drugs.

Als lezer heb jij deze column aangeklikt en ik 'eis' daarmee dat je nu doorklikt naar het interview (plus bonus sectie dat niet in het magazine zelf is afgedrukt) op de Van Halen News Desk, dat alleen al een voorbeeld hoe zeer een band kan profiteren van een goede samenwerking met de band in kwestie. Lees en leer, ik kreeg driemaal kippenvel, honest and simple truth. Er is geen andere waarheid. Amen.


Winston schreef ook de volgende columns