Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Helden kunnen ook dicht bij huis gevonden worden: Manny van Oosten.

Door: Cor op 12 januari 2010

(Muziek)helden zoek je vaak ver weg, onbereikbaar bijna, van die mensen die het helemaal gemaakt hebben en bij veel gelijkgestemden bekend zijn. Ik geef toe, elke keer wanneer ik de kans krijg probeer ik weer (tot nu toe tevergeefs) een interview aanvraag met Gary Moore beloond te krijgen. Soms kunnen deze helden echter ook veel dichter bij huis gevonden worden.

Een paar weken geleden wilde ik tussen alle alledaagse beslommeringen door weer eens een concertje pikken. De veteranen van UFO speelden in Hedon, Zwolle. Wat is er dan mooier om dit even te combineren met een avondje bijkletsen met oude vrienden, dus ik besloot iemand die ik de laatste jaren maar een paar keer per jaar zie, maar eens op te bellen voor een avondje muziekjes kijken en luisteren en lekker bijouwehoeren. Een avondje op stap met zo'n beetje de peetvader van de Zwolse metal-scene, Manny van Oosten, is altijd een geslaagde avond.

Dat avondje stappen werd niks; Manny had recentelijk te horen gekregen dat hij ALS heeft, een zeer progressieve spierziekte, die er inmiddels al voor gezorgd heeft dat hij van een rolstoel afhankelijk is en geen noot gitaar meer kan spelen. Dit terwijl hij midden in de voorbereiding van de kroon op zijn werk; de uitvoering van zijn rockopera 'Infernorama' bezig is. Deze in eigen beheer in 2005 uitgebrachte rockopera zal met band, aangevuld met orkest en dans als spektakelvoorstelling op 19 maart 2011 in het Odeon theater te Zwolle in première gaan. Ondanks zijn persoonlijke situatie blijft Manny nuchter, realistisch en positief; de voorbereidingen gaan door en al zal hij zelf niet meespelen, hij doet er alles aan de aanloop naar de première, waar hij zelf hoopt als toeschouwer nog bij te kunnen zijn, in goede banen te leiden.

Het grote publiek zal Manny niet direct kennen, al is de locale Zwolse rock en metal veteraan toch in het bezit van een aardige C.V.; Quasi Modo, Van East, Black Out (in de begindagen van de metal toch een pionier voor de vaderlandse heavy scene met het album 'Evil Game' op Roadrunner Records in 1984), Out Of Steel, geestelijk vader van de rockopera's 'Schooldays' en 'Out Of Control', oprichter van To Elysium, en zijn laatste creatie de rockopera 'Infernorama'. Niet alle creatieve bijdragen van Manny zijn altijd even succesvol geweest in de zin van commercieel succes, toch heeft hij een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de Nederlandse rock en metal. Door zijn toegankelijkheid kan ik me voortellen dat hij een voorbeeld en inspiratie bron (en zelfs springplank naar succes) voor vele beginnende muzikanten is.

Buiten de gitaartechnische capaciteiten en schrijverstalent, is denk ik wel dat het doorzettingsvermogen om ondanks het uitblijven van die grote doorbraak toch zo gedreven te blijven, iets is waar je waardering voor mag hebben. Terwijl ik me vlak voor de slechte berichten nog druk zat te maken over futiliteiten, en daarna realiseerde welke dingen er echt toe doen, kon Manny in zijn situatie nog steeds op zijn gebruikelijke manier humoristisch relativeren. Wanneer je het bezoek nog steeds een hart onder de riem kan steken en kan entertainen, terwijl je zelf je kopje niet meer kan vasthouden, dan ben je een groot mens.

Dit schrijfsel is natuurlijk opgetekend door een hobby journalist die in dit geval totaal niet objectief is, maar via deze weg hoop ik een kleine bijdrage te leveren aan een beetje meer welverdiende aandacht voor een muzikant en mens en zijn muziek. Mocht er ergens een begenadigde documentairemaker of andere meer invloedrijke figuur dan deze vrijetijdsreporter door dit verhaaltje mogelijkheden zien om Manny en zijn werk wat meer spotlight te geven terwijl hij nog onder ons is, dan zou dat heel mooi zijn.

Manny, heel veel sterkte!


Cor schreef ook de volgende columns