Listen live to Radio Arrow Classic Rock

De recensent

Door: Jack The Jester op 8 juni 2002

Het leven van een Lords Of Metal recensent lijkt makkelijk en benijdenswaardig, maar het is gewoon keihard werken.
En waarom dan wel?

De LOM verschijnt op elke 15e van de maand, de deadline ligt dus uiterlijk op de 10e van de maand, omdat de site samengesteld moet worden en geredigeerd. Het materiaal wat je krijgt toegestuurd ligt nooit de 16e op de mat, maar wordt de hele maand door toegestuurd. Hierdoor is de tijd die je elke maand per CD hebt verschillend. Ook de hoeveelheid CD's die je krijgt is verschillend, je weet hierdoor nooit zeker hoeveel tijd je tot de deadline hebt, en of er niet alsnog een paar CD's worden nagestuurd.

Maar goed, je hebt een paar CD's gekregen...en dan? Als je een CD goed wilt recenseren moet je de plaat minimaal 3 keer beluisteren, daarna ga je er een (objectief) stuk over schrijven wat weergeeft wat jij er van vind (persoonlijke mening dus). Aangezien het regelmatig gaat om (bij een groot publiek) onbekende bands moet er een stijl verwijzing in zitten van hoe de muziek klinkt, wat voor muziek soort het is en een referentiekader in de vorm van 'op welke bands lijkt het'. Vooral dat laatste is lastig om dat je ook daar rekening moet houden met de algemene ontwikkeling van de lezer. Je kunt niet van ze verwachten dat ze over dezelfde platenkast beschikken als jij en op de hoogte zijn van de meest obscure bands. Als referentiekader moet je dus een min of meer bekende band nemen, ondanks het feit dat een of andere obscure band als twee druppels water op de te recenseren plaat lijkt (je kan het wel als extra reverentie vermelden).

Aangezien de meestal meegeleverde biografie niet altijd toereikend is voor wat achtergrond informatie, die dingen zijn meestal net zo informatief als de gemiddelde Blokker reclamefolder, ben je genoodzaakt om de resterende info op te zoeken op het Internet. Dit is voor de bekendere bands geen probleem, maar wil voor de onbekendere bands wel eens verzanden in een uren durende zoektocht. Natuurlijk is het mogelijk dat je een CD krijgt die gewoon slecht is of dat je er een hoop kritiek op hebt, wat uiteraard vermeld mag (zelfs moet) worden, maar je moet dat wel goed kunnen onderbouwen en niet met slappe argumenten komen, dus iets klakkeloos afzeiken wordt niet getolereerd.

De platenmaatschappijen willen, en dat is heel begrijpelijk, aandacht voor hun producten. Zij willen graag dat naast recensies ook nog eens interviews met de artiesten worden gedaan, zodat deze heren/dames ook hun verhaal kwijt kunnen. Aangezien er gemiddeld 90 Cd's binnenkomen per maand is het ondoenlijk om bij iedere plaat een interview te doen (dus gaarne hiervoor uw begrip). Uiteraard proberen we zoveel mogelijk interviews te doen maar dit is afhankelijk van de beschikbare tijd van de recensent/interviewer en artiest. Als je een goed interview wilt maken moet je beschikken over de nodige achtergrond informatie zodat je de artiest ook wat zinnigs kan vragen. Hiervoor is dus een hoop creativiteit nodig en ook dat vergt de nodige uren.

Uiteraard wordt Nederland ook door de artiest bezocht en er wordt van LoM verwacht om daar een stukje over te schrijven. Natuurlijk kan je niet alle concerten aflopen dus wordt daar een selectie gemaakt naar je muzikale voorkeur. Voordat je naar zo'n concert gaat wordt er contact opgenomen met de platenmaatschappij om te zien of het mogelijk is om ter plekke een interview af te nemen en of het mogelijk is om een perskaart te krijgen. De reden voor een perskaart is simpel, het verschaft je een grotere bewegingsvrijheid en die heb je weer nodig om een beetje een knappe foto (of foto's) te maken of om de artiest te spreken. Voordat je naar een concert gaat moet je al een paar dingen op een rijtje hebben. Je moet je auto vol trappen met benzine, camera laden (vergeet de batterijen niet), interview vragen opstellen (of in ieder geval een leidraad), en eventueel je bevestiging van je perskaart meenemen. Na een rit van (in ons geval) minimaal 1½ uur meld je je bij de concerthal en eventueel bij de manager van de artiest. Tijdens het concert maak je al notities van de setlist en de opgedane indrukken, uiteraard worden nu ook de benodigde foto's geschoten.

De keuze van het tijdstip van het af te nemen interview ligt altijd bij de manager van de band, regelt hij het vooraf dan krijg je meestal een licht nerveus bandlid aan het woord maar geeft je wel de vrijheid om na het concert lekker te doen wat je wilt. Plant hij het na het concert dan krijg je meestal een uitgelaten en moegespeeld bandlid die onder het genot van een paar biertje bijzonder lang van stof kan zijn. Meestal draait het dan op een sfeervol onderonsje uit waarbij de recensent vergeet het gevraagde op te schrijven en later wakker wordt met een kater, of als het tegenzit moet je heel snel je vragen afwerken omdat de band binnen no-time in de tourbus moet zitten om naar het volgende concert te reizen. Als je je na te veel straffe pilzen naar huis hebt laten rijden moet je eigenlijk meteen je concertreview op papier zetten (afhankelijk van de deadline) en de foto's laten ontwikkelen (of bij digitaal naar je computer laden) en een selectie maken van de bij te voegen foto's. Ook moet het interview uitgewerkt worden.

De CD recensie, het concert review en/of het interview wordt naar Opperhoofd Horst gestuurd die alles controleert op integriteit en waarheidsgehalte (yeah right!!! - Horst), want in het totaalplaatje is hij de eindverantwoordelijke. Hij is alleen niet verantwoordelijk voor de persoonlijke mening van de recensent. Als alles de toets der kritiek kan doorstaan wordt het doorgestuurd naar de webmaster die het geheel onder de juiste groepen in de lay-out plaatst.

Alle medewerkers van de LOM doen het werk op vrijwillige basis, de meeste hebben er een baan of een studie bij. Zoals je in het voorgaande kunt lezen vergt het onderhouden van de site en het afleveren van het materiaal ontzettend veel werk wat wij uiteraard graag doen omdat we allemaal muziek verslaafd zijn. Dus iedereen die denk dat het zo simpel is om even een verhaaltje bij een CD te schrijven komt bedrogen uit.

Jack The Jester schreef ook de volgende columns