HELLO METALHEADS!!

Door Horst Vonberg

Zo, en dat was dan weer dat. Na drie maanden van ijs, sneeuw, gladheid, kou, winterbanden, koek & zopie, ijzel, ramen krabben, eindeloos stoepje vegen, sleetje rijden, zout strooien, historisch lange files, in de war zijnde spoorwegen, carnaval en de Olympische Winterspelen lijkt de winter nu eindelijk ten einde. En dat is maar goed ook, want ik ben er helemaal klaar mee.

Nee, dat klopt, ik heb helemaal niks met de winter. Ik vervloek die witte rommel die de afgelopen maanden te vaak naar beneden kwam. Ik veracht die gure wind die ondanks vier lagen kleding nog tot op de huid weet door te dringen. Ik verafschuw het glibberen en glijden over tot ijsbaan verworden snelwegen. Ik heb een teringhekel aan wachten op treinen waarvan niemand weet of ze vandaag nog gaan vertrekken. Gek word ik van het geduldig in de rij staan voor de wasstraat om net als al die anderen het zout van de kar te spoelen om vervolgens weer een sneeuwbui in mijn nek te krijgen. Ik weet niet wat onze verre voorouders ooit bezield heeft om vanuit het zalig tropische Afrika uit die boom te klimmen en naar het noorden te vertrekken, maar wat mij betreft hadden ze bij het Middellandse Zee gebied mogen stoppen om ons nazaten alle “winterpret” te besparen.

Maar goed, zoals gezegd zijn we er voorlopig weer van verlost - al zal het me niks verbazen als deze maand er nog winteroffensiefje uitperst - en kunnen we rustig even vooruitkijken naar wat de aankomende lente en zomer ons te bieden hebben, buiten het onvermijdelijke maar oh zo zalige terrashangen om, en uiteraard in relatie tot ons aller favoriete muziekje. Want zoals eenieder die dit periodiekje wel eens leest wel weet zijn de zonnige jaargetijden de tijd waarin het festivalseizoen weer losgaat, en als ik zo op de evenementenkalender kijk komt er weer heel wat fraais op ons af deze zomer. Maar je moet er wel voor willen reizen…

Althans, als je op zoek bent naar massaal vertier wat zich vertaalt in een meerdaags feest samen met nog tienduizenden andere liefhebbers van de betere muziek. In Nederland wordt het namelijk helemaal niks in 2010. Natuurlijk, er zijn de meerdaagse festivals als Bospop, Pinkpop, Zwarte Cross, LowLands en binnenkort Paaspop die in meer of mindere mate aandacht besteden aan metal, maar een echt exclusief groot metal feestje? Nope, dat zit er niet in. Als ik de bronnen dicht bij Mojo mag geloven slaat het Sonisphere circus dit jaar niet zijn tentje op in Nederland, dus daarvoor mag je naar het buitenland. Van Fields Of Rock heeft niemand meer iets gehoord, en het gaat er ook steeds meer op lijken dat Arrow Classic Rock net zo dood is als de radiozender met dezelfde naam. En Waldrock dan? Nou, twee weken geleden kregen we te horen dat het er dit jaar niet van komt. Na twee niet al te best bezochte edities was er schijnbaar geen geld meer om nog wat op poten te zetten. Niet dat het nog uitmaakte eigenlijk, want als ik een blik over de grens werp en zie wat daar allemaal al geboekt is, dan ben ik bang dat je behoorlijk naast de pot zou gaan pissen als je nu nog wat op poten had moeten gaan zetten. En weet je wat nou het ergste is? We hebben het allemaal kunnen zien aankomen….

En ga nou voor de gein maar eens kijken wat er verderop in Europa gebeurt. België, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Zweden, Tsjechië, Engeland, Slovenië, overal staan ze in de steigers, festivals die nog in de kinderschoenen stonden of slechts in de gedachten van een paar dromers terwijl de Nederlanders furore maakte met Dynamo Open Air. Noem ze maar op: Graspop, Wacken Open Air, Bang Your Head, Summer Breeze, PartySan, Hellfest, Sweden Rock, Obscene Extreme, Download Festival, Metal Camp en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Alle datums / locaties zijn bekend en bevestigt, en men staat al sinds vorig jaar te boeken, dus van praktisch ieder festival is de driekwart van de line-up inmiddels al bekend. Een slimme metalhead - en dat zijn onze lezers natuurlijk - gaat dan ook niet meer wachten tot er in Nederland nog een feestje van deze allure loskomt, en kiest dan ook voor het prima aanbod op slechts enkele auto uren van de grens verwijdert. En heb je geen auto tot je beschikking? Kies dan gewoon voor een festival waarvoor er vanuit Nederland busreizen naartoe georganiseerd worden. Mogelijkheden genoeg, dus doe er je voordeel mee zou ik zeggen.

Blijft Nederland dan helemaal verstoken van de betere bands en festivals deze zomer? Neen, uiteraard niet. Zo zullen sommige grote jongens (ik denk dan even aan Kiss en Slayer) zelfstandig een paar shows komen doen, en ongetwijfeld zullen er wat klinkende namen opduiken op de al eerder genoemde festivals als Bospop, Pinkpop, Zwarte Cross, LowLands en Paaspop, maar of je voor dusdanig algemene festivals de volle mep wilt betalen voor een programma dat je slechts gedeeltelijk interesseert is een afweging die iedereen voor zich moet maken. Je kan natuurlijk ook kiezen voor wat minder grootschalig en één of meerdere eendagsfestivals bezoeken, zoals Elsrock, Occultfest, Fortarock, Dokk’m Open Air of Stonehenge. Dit kan ik niet alleen mensen met een smalle beurs aanraden, maar ook diegenen onder ons die het helemaal gehad hebben om het dagenlang met tienduizenden anderen op dezelfde vierkante kilometers het allemaal proberen gezellig te houden. Dicht bij huis, geen mensenmassa’s, geen kilometers lopen tussen camping en podia, en doorgaans een prima prijs-kwaliteitverhouding qua line-up.

Maar de hamvraag is natuurlijk: waarom kunnen grote metalfestivals in het buitenland wel, en in Nederland niet meer? Het antwoord lijk mij duidelijk: het is gewoon een centenkwestie. Bands zijn natuurlijk niet gek. Die leveren al jaren in op platenverkopen, dus vragen ze meer centjes voor hun optredens, vooral de grote jongens die garant staan voor volle zalen. Lokale promotors moeten daarom niet alleen flink in de buidel tasten om goede bands te halen, maar ook nog eens genoeg mensen naar hun festivals lokken om uit de kosten te komen en liefst een beetje winst te maken. En laten we eerlijk zijn, dat zie ik in Nederland niet meer gebeuren. In het afgelopen decennium waren er op meerdaagse metal festivals niet meer dan enkele duizenden (met hier en daar uitschieters tot 15.000) bezoekers te vinden, en daar kom je natuurlijk nooit fatsoenlijk uit de kosten, laat staan dat je er een geweldige line-up op kan baseren. De concurrentie in het buitenland is moordend, en tenzij er iemand langskomt met een grote zak met poen en een locatie die jarenlang zonder gezeur gebruikt kan worden zie ik het er niet van komen dat we in Nederland ooit nog zoiets als een Dynamo, Fields Of Rock of Monsters Of Rock zullen terugzien. Erg jammer, maar ook de metalwereld is aan dezelfde economische wetten onderhevig als de rest van het land.

Tot zover mijn korte kijk op de toestand in de wereld, voor de rest ga je maar lekker zelf lezen wat voor onzin we weer hebben bedacht en opgeschreven over de door ons zo geliefde Metal. Opmerkingen, aanmerkingen, tips, informatie, aanbiedingen en verwensingen zijn zoals gewoonlijk weer welkom op de bekende adressen/locaties, en mocht je zelf ook iets willen bijdragen aan LoM, schroom dan niet, maar neem gerust contact met ons op, wie weet kunnen we zaken doen. Lords Of Metal editie 102 zal rond 1 april verschijnen, tot dan.

Namens het team,

Horst