Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Warrior Path - Warrior Path

Warrior Path - Warrior Path

Label : Symmetric Records | Archive under heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Henk : Zo nu en dan krijg je als recensent bij Lords Of Metal naast downloads ter recensie ook nog fysieke plaatjes opgestuurd. Altijd een verassing natuurlijk. Toen ik deze keer de envelop opende was mijn eerste reactie, Ach, weer goedbedoelde power metal! Ik heb echter zelden zo op het verkeerde been gestaan bij het zien van een hoes. Wat eruitziet als de zoveelste doorsnee power metal productie blijkt in werkelijkheid de verpakking te zijn van 1 van de beste metal albums die ik dit jaar mocht horen.

Warrior Path is het levenswerk van ene Andreas Sinanoglou. Dat is een Griekse muzikant die het hele album in zijn hoofd had zitten maar op zoek was naar iemand die het samen met hem tot leven kon brengen. In deze zoektocht kwam hij uiteindelijk bij Bob Katsionis terecht, keyboardtovenaar en gitarist bij Firewind. Bob vroeg vervolgens Yannis Papadopoulos van Beast In Black het album in te zingen, en op drums vinden we Dave Rundl.

Vooropgesteld dat Bob Katsionis een fantastische productionele job heeft gedaan, zijn het de nummers geschreven door Andreas die de show stelen. De invloeden zijn uiteraard talrijk. Zo hoor je Iron Maiden achtige riffs samengaan in vroege Europe achtige Scandinavisch klinkende metal songs. Sabaton en Hammerfall zijn nooit ver om de hoek en alles bulkt van de melodie. Openingstrack Riders Of The Dragon is een voorbeeld van een song die dit alles in zich heeft. Ruim zeven minuten boeiende metal krijg je als eerste track voorgeschoteld. Wanneer je denk dat daarmee het kruit al vroeg verschoten is kom je bedrogen uit. De ene na de andere kraker volgt. A Sinnersworld is fantastische volwassen power metal met Yannis Papadopoulos in de hoofdrol. Overigens is hij op het hele album zeer goed op dreef en hoor ik hem liever op dit album dan bij zijn eigen poppy band. Smaken verschillen zullen we maar zeggen. De beste nummers van de plaat vind je halverwege het album en helemaal op het eind. Black Night begint als sfeervolle semi-ballad met een groots refrein en eindigt met een Iron Maiden achtig eindstuk wat zo op Seventh Son Of A Seventh Son had kunnen staan. The Path Of The Warrior trekt deze lijn verder door en deed me heel erg denken aan het titelnummer van bovengenoemd Iron Maiden album. Niet omdat het een kopie is maar het roept dezelfde sfeer op. Tien minuten lang houdt dit nummer je in zijn greep. Zo zou ik elke song wel kunnen bespreken en bijvoorbeeld vertellen dat Dying Bird Of Prey kippenvel momenten heeft in de refreinen. Valhalla Im Coming[/I] is een prachtige akoestische ballad die deze werkelijk fantastische CD afsluit. Zelden was ik zo verrast als door deze plaat maar dit zijn dan ook wel de mooiste verassingen. O ja, laat je niet afleiden door de cliche songtitels want dan mis je echt heel veel moois.

<< previous next >>