Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Fleddy Melculy

Twee jaar geleden werd Vlaanderen overspoeld door de furieuze metalcore en thrash metal van een bandje met de naam Fleddy Melculy. Hun teksten waren gevuld met veel humor en zelfspot. De band groeide uit tot een heus hit wonder, van kleine clubs tot de grote festivalpodia. Het succes was enorm en iedereen moest er aan geloven. Nederland volgde al gauw en nu komen ze met hun tweede album ‘De Kerk Van Fleddy’. De promotiemachine draait momenteel op volle toeren. Met frontman Jeroen Camerlynck had ik een leuk en onderhoudend gesprek over het nieuwe album en de nakende wereld dominantie van Fleddy Melculy. Voor één keer wordt de Lords Of Metal traditie om interviews in het Engels te weergeven doorbroken en gebruikten we onze moedertaal. Nu ja, toch de Vlaamse versie ervan.

By: Koen W. | Archive under metalcore

Fleddy Melculy komt met hun tweede album ‘De Kerk Van Fleddy’. Het werd een dubbel album van maar liefst tweeëntachtig minuten lang. Een hele onderneming. Waarom werd daar voor gekozen?
Je denkt daar eigenlijk niet over na als je zo een plaat aan het schrijven bent. Je laat de inspiratie komen en er was nu wel heel veel inspiratie. Een plaat maken is voor mij is een soort puzzel in elkaar steken. Ik denk nog steeds in het concept van een album en niet in losse nummers. De inspiratie bleef maar komen en na een tijd zei Tim (gitarist) tegen mij: ‘waarom maken we er eigenlijk geen dubbel album van. Daarmee laten we zien aan de mensen dat we geen eendagsvlieg zijn.’ We hebben dan een dubbelalbum gemaakt en het is er eentje waar we direct elke hoek van de metal kamer met afgaan. Zo is het ontstaan en daar kwam het idee van.

Opener ‘Kerk’ is een nummer waarbij ik vooral aan de door papa en mama verplichte kerkbezoeken in mijn jeugd werd herinnerd. Was jij ook zo een slachtoffer?
Ja natuurlijk. Alles in dat nummer is waar en het is volledig autobiografisch. Tot mijn twaalf jaar ben ik elke zondag met mijn ouders naar de kerk moeten gaan. Al van mijn vijf jaar ben ik me daar vragen over beginnen stellen. Zo van what the fuck gebeurt er nu allemaal. Het is niet dat ik door een pater in mijn hol gepakt ben of zo. Het is eerder iets van wat is dat hier allemaal, wat gebeurt er hier en wat moet ik hier allemaal doen. En ik denk wel dat er heel wat mensen zijn van mijn generatie of iets ouder of jonger die juist hetzelfde hebben meegemaakt en zich daar in konden vinden. Als je ziet hoe het geloof tegenwoordig in de media overkomt. En dan heb ik het vooral over IS, de aanslagen en dergelijke zaken. Dan stel je jezelf zeker de nodige vragen over dat geloof. Is dat nu echt nodig? Ik heb Fleddy Melculy dan ook nog eens aan zijn kruis genageld op de albumhoes. Ook door de metal gemeenschap werden we wel eens aan het kruis genageld met al hetgene we deden.

Zou dat niet eerder een vorm van jaloersheid zijn?
Ik kan daar helemaal niets aan doen. Mijn antwoord daarop is heel simpel. We nemen dat niet for granted. We hebben allemaal al in bands gespeeld. Ik maak al jaren platen met De Fanfaar. Ik weet wat het is om door de media genegeerd te worden. We hebben genoeg deuren tegen de neus gekregen. We weten wat het is om te werken zonder groot succes te hebben. Daarom dat we nu zo dankbaar zijn met wat we nu meemaken.

Zijn al die huidige trends die ronduit belachelijk zijn, ideaal voer om een nummer te schrijven? Je hebt de BMW rijders al op de korrel genomen. Nu vormen de selfie fans en de dragers van te grote camouflage jassen het grote doelwit. Zijn er eigenlijk van die trends die het album niet gehaald hebben?
Ik had niet veel zin om een plaat te maken die een beetje zou overkomen als ‘Helgië’ nummer twee. Ik bedoel daarmee: Ik denk dat heel veel mensen dachten dat Fleddy Melculy een tweede plaat gaat maken. Wat gaat hij nu weer allemaal op de korrel gaan nemen of belachelijk maken? We hebben de vegetariërs die vis eten al gehad, de mensen die T-shirts van Metallica dragen en er geen bal van kennen, de BMW rijders en noem maar op. Op die nieuwe plaat heb ik terug een hele hoop thema’s in gestoken waar ik me vragen bij stel. Zijnde de camouflage vesten of mensen hun foto op tinder en dergelijke zaken. Ik wilde me daar niet toe beperken en wou ook wel eens iets anders vertellen. De ergste dingen waar ik me aan erger staan erop. Er zijn niet zo van die andere zaken waar ik van dacht daar zou ik ook wel eens een liedje over willen maken. De thema’s waar ik iets over wilde zeggen, staan op deze plaat.

band imageHet meest melodieuze nummer is ‘668’ met een gast bijdrage van King Hiss. Zanger Jan heeft in de video dan nog eens een T-shirt aan van Bark, nog zo een Belgische topper. Hoe leuk vind jij het om andere Belgische bands te steunen?
Ik vind dat een beetje een vanzelfsprekendheid voor Fleddy Melculy. Met Fleddy Melculy hadden we al vanaf dag één succes. En zonder dat we dat zelf verwacht hadden. We zijn opgepikt door heel wat media. Ook door media die totaal niets met metal te maken hadden. Je weet dan zelf wel waarover ik het heb. Humo en Studio Brussel. De grote bakken. Dat steekt natuurlijk heel wat mensen de ogen uit. Ze komen aan ons vragen om een eigen festival te organiseren. Neem nu de AB (concertzaal in Brussel – KDW). In Nederland gaan we dit jaar nog twee festivals doen. Dat is voor ons de ultieme kans om bands voor te stellen waarvan we zeggen dat die gerust wat meer aandacht mogen krijgen. Om die reden sleuren we bands zoals King Hiss mee. Ook Bark speelt mee ook op één van de FleddyPalooza’s. En Bear, nog zo een leuke band. Dat vinden we heel cool. Voor mij is dat tevens een stuk beroepsmisvorming. Qua job heb ik ook de vorige jaren het kampioenschap van Brussel georganiseerd. Dat is de Brusselse tegenhanger van Westtalent en Limbomania en dergelijke rock rally’s. Mijn job was dus podiumkansen te creëren. Dat ik dat kan doortrekken met Fleddy Melculy is heel mooi. Ik vind het heel belangrijk om ook andere bands te belichten en de aandacht te geven die dat ze verdienen.

In ‘Het Gat Dat Niet Groot Genoeg Was’ doet ook Urbanus mee. Jij kent hem al heel lang via De Fanfaar. Ook Urbanus was in de jaren tachtig bekend door zijn kijk op de samenleving en daar rond te schrijven. Heeft dat je op één of andere manier geïnspireerd of geholpen om zelf teksten te maken?
Zeker wel. Ik ken Urbanus al een paar jaar en heb veel met hem samengewerkt. Het is een heel goede vriend en ik bekijk hem als familie. Ik heb al heel veel van hem opgestoken door te luisteren naar dingen die hij al heeft gemaakt maar ook door samen te zitten en dingen te bekijken en te bespreken. Ik heb heel wat bijgeleerd in het maken van structuren in teksten en zien dat je je boodschap op een duidelijke manier overbrengt naar mensen zonder dat je verstikt in metaforen en gezegdes waarin mensen hun draad kunnen kwijt spelen. To the point zijn in nummers heb ik zeker van hem zeker geleerd.

Op de komende tour staan er heel wat meer Nederlandse vlaggetjes als Belgische. Is dit de definitieve verovering van Nederland?
Zo zou ik het niet stellen. Dat is eigenlijk heel simpel te verklaren. In Nederland heb je vergelijken met Vlaanderen drie keer zoveel meer Nederlandstaligen, drie keer zoveel meer POPpodia en drie keer zoveel meer metal heads rondlopen. Dat is de reden dat we nu meer in Nederland spelen. Het is niet dat we in Nederland nu veel meer succes hebben als in België. Het is in Nederland op een andere manier gegaan. Het zegt ook heel veel over de scene en hoe de media met muziek omgaat. Ik bedoel hiermee dat het bij 3FM, dat is zowat de Nederlandse tegenhanger van Studio Brussel, toch niet zo een gegeven is dat je daar met hardere muziek terecht kunt. Bij Studio Brussel gaat dat wel. Echter niet bij alle bands en daar heerst wel wat grote frustratie over. Een tijdschrift als Humo wil wel iets doen over bepaalde bands wat een tijdschrift als Oor in Nederland niet weer niet doet. In Nederland moet je het meer hebben van webmagazines en de live reputatie natuurlijk. In België gebeurt dat op een andere manier. Zeker voor Fleddy Melculy. Hopelijk kan je wat volgen wat ik aan het zeggen ben want ik heb de indruk dat mijn antwoorden toch heel ingewikkeld zijn. (lacht)

Verstaan ze de humor die jullie brengen? Hier smijten jullie met bifi worstjes in het rond tijdens een optreden. Ik weet niet of dat in Nederland ooit gedaan is?
Dat is ongeveer gelijklopend. Er zit niet veel verschil tussen. Ze zijn wel mee hoor in Nederland.

Ben je niet bang dat de Nederlanders moeite gaan hebben om alles te verstaan?
Ik doe wel wat moeite als ik mijn bindteksten breng. Ik kuis die op. Als ik in mijn plat dialect ga klappen, gaan die echt geen reet van verstaan wat ik zeg.

Sommigen noemen Fleddy Melculy al smalend een bende grapjassen. Toch heb je de laatste jaren bewezen heel professioneel bezig te zijn. Hoeveel tijd steek je in de band?
Ik steek daar heel veel tijd in. Ik heb het geluk dat ik er mijn job van kon maken. Natuurlijk is Fleddy Melculy niet het enige wat ik doe. Ik heb vorig jaar met collega’s van De Fanfaar de nieuwe plaat van Urbanus geschreven, ingespeeld en geproduceerd. Zo zijn er nog heel wat dingen die ik doe. Maar de afgelopen weken en komende weken en maanden is Fleddy Melculy hetgene dat het meeste tijd in beslag neemt. Ik doe dat enorm graag en het is een full time job. Want je bent ook Fleddy Melculy. Ik weet dat Fleddy een heel DIY band is. Alles van merchandise en T-shirts die online worden verkocht, elk pakje dat de deur uitgaat heb ik zelf samen gestoken. Ik doe alles zoveel mogelijk zelf. Ik ben zelf de manager van de band. Daar kruipt heel wat tijd in. We willen dit doen en we willen dit goed doen. Het is geen cadeau dat zomaar uit de lucht komt vallen. Je moet daar hard voor werken.

Je bent nog een van de weinige artiesten in België die bij Sony zitten. Wat doen zij als main label voor een band als Fleddy Melculy?
Hetgene wat ik niet zelf kan. En dat is de promotie en de distributie van het album. Het coole aan een firma zoals Sony is dat het een heel jong team is die daar werkt en dat mee is met hun tijd. Ze weten hoe ze de sociale media moeten gebruiken op een deftige manier. Daarin zijn ze een heel grote hulp voor een band en zeker voor een band zoals Fleddy Melculy. De aandacht voor een nieuwe single, plaat of videoclip wordt naar de juiste mensen gekanaliseerd en zodanig dat die mensen er wel degelijk iets met gaan doen. We hebben het dan over televisie, radio en pers. Dat jij me nu interviewt en daar iets over schrijft. Dat het aandacht krijgt. Dat kunnen we zelf niet meer doen en Sony doet dat nu voor ons.

Dat je het voor de traditionele album verkoop niet hoeft te doen is algemeen geweten. Jullie volgen die trend wel goed op want eigenlijk zijn alle hits al verschenen op YouTube voor het album verschijnt. Kijk naar nummers als ‘668’, ‘Camouflage’ en ‘Varken’.
Dat is het tot nu toe voor de nieuwe plaat. Maar er komen er nog. Ik vind het persoonlijk heel interessant om zelf videoclips te gaan maken. Als je op YouTube De Fanfaar gaat opzoeken ga je wel zien dat we al meer als één videoclip hebben gemaakt. Ik vind het heel plezant om daar met bezig te zijn. Zelfs even plezant om muziek te maken. Als je op die manier een nummer van het album naar voor schuift. Dan geef je dat bepaalde nummer een gezicht. Vandaag gebeurt alles zo vluchtig en alles moet zo snel gaan. Als je een clip maakt, licht je dat nummer toch meer uit in vergelijking met het op Spotify te zetten in de hoop dat mensen dat überhaupt eens gaan checken. Dat maakt het heel plezant om te maken. Zeker als het goed wordt opgepikt.

Afsluiten doe je met ‘Het Interview’. Heb je het ooit al meegemaakt dat je steeds werd onderbroken door de interviewer?
Nee. Dat is puur persiflage. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb dat erop gezet want kijk. Ik weet zelf ook wel dat ons debuut ‘Helgië’ een succes was en heel goed heeft verkocht. Veel mensen kennen dat album. Met andere woorden, als je nu met een nieuwe plaat komt, ligt de lat heel hoog zonder dat je dat zelf wil. Dan kan je verwachten dat veel mensen gaan zeggen dat het toch heel wat minder was als ons debuut of gewoon carrément for no reason why gewoon die tweede plaat de grond inboren. Dus ik dacht: ik zet dat gewoon op de plaat zelf zo dat het ook al van de baan is.
Sowieso gaan er veel zeggen dat de eerste beter was. En laten we eerlijk zijn. Daar staan nummers op die we van ons leven nooit meer gaan komen maken. Neem nu ‘T-shirt Van Metallica’. Wie had er ooit gedacht dat dat zo zou opgepikt zou worden. Zoiets gaan we nooit meer kunnen schrijven. Alhoewel sommige mensen zeggen dat ‘668’ toch wel even interessant is als ‘T-shirt Van Metallica’. Maar het is anders natuurlijk. Ik heb het nog niet meegemaakt maar wat niet is kan nog komen. Dus ga je gang (lacht).

Was er zo een verschil tussen de opnames? Ik vind de nieuwe nummers veel volwassener en beter uitgewerkt.
Ik ben het helemaal met je eens. Er is nu een pak meer tijd ingestoken. Maar het is wel op dezelfde manier gemaakt. Soundwise en de boodschap gaan we op die manier overbrengen. Het is cool dat je dat zegt en het doet me een plezier.

Nu ben ikzelf al dertig jaar een hevig Metallica fan. Ik heb ook het T-shirt van Metallica uit de H&M gekocht. Schiet je eigenlijk in de lach als je zo iemand tegen komt? Ik durf het zelfs niet meer aan doen sinds jullie nummer.
Daar is geen reden voor dat je dat niet zou durven dragen. Je zegt nu zelf dat je al dertig jaar een echte Metallica fan bent. Als je nu dat T-shirt in de H&M koopt, dan mag je die van mij dragen omdat je Metallica kent. Ik heb het eerder over mensen die denken dat Metallica een merk is en het daarom gekocht hebben. Als je heel goed weet waarover het gaat, mag je van mij dat shirt gewoon dragen. Hoe gatlelijk het dan ook is (lacht).

band image


Alles is amper twee jaar terug begonnen met ‘T-shirt Van Metallica’. Had je ooit verwacht dat het zo snel ging gaan?
Nee, nooit. Wie had dat gedacht? Ik alleszins niet. Na een tijdje had ik wel door dat heel wat mensen precies hetzelfde denken als ik. Het is herkenbaar maar dat dat zo zou opgepikt worden. Neem nu de dag dat dat op nummer één in De Afrekening (alternatieve hitparade op de radiozender Studio Brussel – KDW) stond. Ik heb naar mijn broer gebeld met de vraag of hij zich ooit kon herinneren dat er zo een stevig nummer in de afrekening heeft gestaan. Kan jij een metal nummer opnoemen dat zo hard is en de laatste jaren ooit in De Afrekening heeft gestaan? We kunnen op niets komen. Ofwel zijn we hier veel aan het vergeten. Geen SlipKnot of Korn heeft er ooit in gestaan. Metallica wel maar omdat ze daar omdat ze daar niet rond konden. En in Nederland het is misschien twintig jaar geleden met ‘Poep In Je Hoofd’ van de Raggende Mannen. Het was alleszins niet verwacht en ook de ambitie was er niet. Er was zelfs helemaal geen plan of ambitie. De ambitie was juist om een paar optredens te gaan doen.

Je hebt de laatste jaren heel wat optredens gedaan en de band heeft al een heel stevige live reputatie opgebouwd. Wat is zowat het zwaarste en meest uitzinnige dat je ooit al hebt gehad tijdens een optreden?
Het meest uitzinnige bedoel je? Dat is heel gemakkelijk. Dat was onze cd release show in de A-Tower in Antwerpen. Dat was een exclusieve show georganiseerd door de platenfirma en enkel voor genodigden en mensen die een ticket konden bemachtigen. Wat was daar nu zo uitzinnig aan? Het label had alles op voorhand geregeld. De A-Tower in Antwerpen was een gebouw dat ging worden afgebroken. Ondertussen zijn ze het ook aan het afbreken. En we hadden daar een ruimte uitgekozen waar een man of vijfhonderd in kon. Dat was niet meer als een paar muren. We gingen daar een podium zetten en de show spelen en that’s it. We komen daar toe de dag van de show en de mensen van de A-Tower hadden de verkeerde ruimte aangetoond aan de techniekers. Om iedereen binnen te krijgen in die ruimte, hebben we alle muren moeten uitbreken uit de ruimte en daar hebben we dan de show gespeeld. Het was er 50 graden warm en zonder airco. Dat was uitzinnig hoe de mensen daar reageerden. Dat was nergens met te vergelijken. Het was episch. Een betere cd release show kun je je niet voorstellen. En dan was er die tweede show en laatste show dat we gespeeld hebben. Het was in Lokeren voor Music For Life. De brandweer organiseerde er Fire For Life. Dat hadden we totaal niet verwacht. Stel het je voor, duizend brandweermannen die uit hun dak gingen. Mensen in hun brandweerkostuum sprongen op het podium. Dan denk je oei er is iets gebeurd, fuck. Maar dat was om te stagediven. En dan waren er nog zoveel andere hoogtepunten: Graspop, Pukkelpop, Werchter Classic en al die optredens in kleinere clubs Nederland en België.

Wat gaat de toekomst voor Fleddy brengen? Ik hoorde zelfs dat er plannen zijn om een eerste single in Zuid Afrika uit te brengen.
Die is ondertussen uit. Het probleem in Zuid Afrika is dat daar helemaal geen rock scene en zeker geen metal scene bestaat. Het is dus heel moeilijk om daar voet aan de grond te krijgen. Maar het is toch wel wat van een droom om daar ooit te kunnen spelen. Voor de rest gaan we veel spelen in België en Nederland en we gaan stilletjes zien of we buiten de grenzen ook iets gaan kunnen doen. Dus de wereld dominantie zoals ik altijd voor het lachen zeg, maar ik meen dat wel.

Blijf je verder doen in het Nederlands of bestaat de kans dat je nog in het Engels gaat zingen?
Ik weet dat nog niet. Zoals ik nu zing in die nummers, vind ik eerlijker omdat het Nederlands toch onze moedertaal is. Ik ben dus niet echt geneigd om dan in het Engels te gaan zingen. Maar wie weet. Ik zou eigenlijk wel eens willen testen of het wel haalbare kaart is om een Fleddy nummer te gaan vertalen en te zien of dat in het buitenland gaat werken. Ik zou het even cool vinden moest zingen in het Nederlands ook werken in het buitenland. Als je dan ziet wat een band als Kvelertak kan. Niemand verstaat daar een zak van en iedereen vindt dat gewoon cool, ook ik. Bij hun gaat het ook niet over de teksten. Wat staan die daar te zingen? Iedereen gaat gewoon uit de bol voor hun. Maar voor hetzelfde staat hun zanger daar over de onderbroeken van zijn grootmoeder te zingen. Wie zal het zeggen?

En als slot, heb je nog wat laatste woorden voor onze lezers of een boodschap om te verspreiden?
Wel, wat zou ik kunnen zeggen als boodschap? Don’t take yourself too seriously. Dat is iets wat veel mensen doen. Fleddy Melculy is er alleen maar om met metal te lachen. Mensen denken dat toch. Wij lachen niet met metal anders zouden we dit niet doen. Maar we nemen metal wel op de korrel. Voor de rest: have fun want ge leeft maar één keer. Probeer het er zoveel mogelijk van te pakken.

Share this interview with your friends

More information

<< previous next >>