Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Wilco

Name: Wilco Spies

Wilco Het begon eigenlijk allemaal in de jaren 80, toen ik een jaar of acht was. Mijn neef was een groot fan van Iron Maiden en liet vaak die muziek horen, ook had hij al de videoband van ‘Live After Death’. Die was ik door hem en mijn broer verplicht te kijken. Ik besloot toen: “Deze muziek ga ik nooit mooi vinden, wat een stomme muziek”. Tja…

Vier jaar later begon ik naar Phil Collins en Genesis te luisteren. Dat was tof naar mijn idee. De oude CD´s van Genesis echter zijn behoorlijk experimenteel (nog steeds) en soms best stevig, met name de live CD’s. Toen kwam mijn neef weer om de hoek kijken, ik was toen een jaar of zestien. Hij zei dat als ik de oude muziek van Genesis mooi vond ik toch ook wel muziek van Iron Maiden moest kunnen waarderen, en zo waar… ik vond het mooi! Toen begon ik meer en meer metal te luisteren, tot groot ongenoegen van mijn moeder. Een vriend van me had toentertijd ‘The End Complete’ van Obituary in huis gehaald. Wat een kutmuziek was dat dacht ik toen. Dat zou ik nooit gaan waarderen. Intussen waren Paradise Lost en Amorphis ten tijde van ‘Icon’ en ‘Tales From The Thousand Lakes’ mijn leven binnen gedrongen. Toen was het hek van de dam en kon elke teringherrie-band wel eens gewaardeerd worden. CD’s van In Flames, Dark Tranquillity, God Dethroned, Maiden, Dark Funeral, Naglfar en ga zo maar door zorgden dan ook voor een continue roodstand bij de Postbank.

Inmiddels werk ik 40 uur per week voor een detacheringbureau en heb ik een eigen huis. Ik woon samen met mijn meisje in Arnhem, en in deze stad is veel metal te beleven. Veel zaaltjes en goeie metal kroegen. We (mijn vriendin en ik) komen graag in de heuvels en bossen in en om de stad. Daar hangt vaak een metal-proof sfeertje. Inmiddels is het spijkerjack met de patches zo versleten dat je er door heen kan kijken en zijn de shirts zo grijs geworden dat het wel mistig lijkt in huis. Maar nog steeds is metal de muzieksoort waar ik met het meeste plezier naar luister. Mijn favoriete stijlen zijn power metal, symfo, black, prog, death en als het even kan een mix tussen alles. Het bijbaantje bij LOM komt dan ook als geroepen…veel muziek leren kennen en concerten bezoeken. Concerten zijn toch de meest levendige zaken van de metalscene. En raad eens… ik vind Obituary nog steeds een kutband!Ik hoop de wereld nog lang van gezwam en oeverloos gelul over onze favoriete muziekstijl te kunnen voorzien!

Contributions this month

Interviews

none